Bokt.nl

Pluizebolpum schreef:

Allereerst TS gefeliciteerd!
O, wat een ontzettend lieve verhalen zitten ertussen zeg. Dat die paarden zo met zo'n buik bezig zijn. Zucht, wat zijn paarden toch mooi...
Ik geloof ook wel dat paarden doorhebben als je zwanger bent, of dat nu aanvoelen, ruiken of merken van onbewust gedragsverandering danwel lichaamshouding is. Doet er in mijn ogen niet toe, het blijft lief.
Nu heb ik zelf weliswaar geen ervaring met zwangerschap maar heb weleens meegemaakt dat mijn verzorgpaard probeerde mij af te laten stappen (heel subtiel overigens), op het moment dat ik dat deed ging ik bijna van mijn stokkie. Alleen omdat ik al op de grond stond en gelijk kon gaan zitten ben ik niet helemaal weggeraakt...Paard stond al die tijd doodstil naast me...
Ander paardje 'voelde' dat ik ontzettende last van mijn rug had. Maar, omdat ik voelde dat hij zo graag even wilde rennen, mocht ie van mij toch crossen, maar nee hoor, niets anders dan een zacht en comfortabel galopje. Heb 'm maar afgezadelt en even losgegooit. Paard heeft zich de benen uit het lijf geracet. En zo kan ik nog wel even doorgaan met dat soort verhalen...
En met kinderen krijg ik al helemaal de kriebels van paarden. Zelfs dat jonge lompe ruintje deed zó voorzichtig met dat kleine kereltje dat hem, onder begeleiding van mams uiteraard, wat lekkers kwam brengen. En dan dat andere paardje wat o, zo voorzichtig loopt als er een uk op zit, en regelmatig even omkijkt of het nog goed gaat daarboven...(mja, dat maak ik er maar van )

Adin schreef:

mijn paard doet heel anders tegen mij sinds ik heel zichtbaar zwanger ben. Hij is eigenlijk bang voor mij.
Terwijl ik, voor mijn gevoel, niet anders dan anders doe. Mijn paard is een erg gevoelig paard en pikt de kleinste signalen op dus waarschijnlijk straal ik toch iets uit wat hij eng vindt. Hij staat op een klein stukje land van 6x6 omdat ie aan het revalideren is maar zodra ik binnen stap deinst hij terug. Als ik rustig blijf kan ik hem gewoon pakken maar dingen als hoofdstel omdoen of wat dan ook lukt niet omdat hij weg wil. Een vriendin kan moeiteloos alles met hem doen. Heel apart om te ervaren.

daantjuhhh schreef:

Paarden voelen vast wel wat aan.
Misschien niet dat je zwanger bent, maar wel dat er iets is.

Een vriendinnetje van mij had vroeger een heel vervelend dier.
Altijd steigeren, bokken, staken.
Ik vond het echt een k.u.t. bok en wilde er ook niet op.
Maar zette je haar zusje op het paard (kind met down syndroom) deed ze niks.
Was het echt de braafste merrie van stal.
kind stuurde haar de hele bak door.

En onze eigen hond..
Mijn broertje is gehandicapt (hartaandoeningen en slechtziend).
Onze hond was altijd enorm druk en sprong tegen iedereen op, liep mij en anderen wel eens omver met z'n onbenulligheid.

maar bij mijn broertje?
Niks, nada... de rust zelf.