Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
senna21 schreef:Jeanine84 schreef:Mijn merrie tilt nu braaf alle voeten op hoor, zonder angst! Maar ze heeft wel respect voor mij..wij doen niet aan trappen of bijten! Onze band bestaat uit wederzijds respect..ik sla haar niet als zij mij ook niet slaat! Had ik geaccepteert dat ze trapt waar was ik dan nu geweest? Het verbaasd mij niks dat sommige mensen niks meer met hun paarden kunnen omdat alles wordt geaccepteert door een aai of een knuffel en oh braaf paard..net wat er al gezegd is in de kudde wordt er ook niet zachtzinnig met elkaar om gegaan. Een paard moet weten waar die staat..mijn paard krijgt nooit zomaar een knal..maar trappen accepteer ik niet..en dan krijgt ze gewoon een knal terug (geen trap!) Merrie is inmiddels 3 jaar oud en ik kan er mee lezen en schrijven!
Op het juiste moment reageren (zodat een paard het begrijpt), is een kunst die wij mensen vaak niet machtig zijn (dat geldt ook voor vele beloningen).
We zijn meestal te laat of reageren op de verkeerde signalen....
en dan komt zo'n afstraffing 'verkeerd' aan.
Dus vooral goed kijken of er een logische oorzaak is voor het gedrag.
Als je het kunt oplossen zonder geweld (met duidelijke signalen) is dat beter.
Straffen helpt alleen bij directe en faire reacties.
Dit zijn duidelijke signalen, paarden kunnen geen Nederlands en tenzij je je helemaal als paarden zelf gaat gedragen kun je een paard geestelijk straffen, maar dan moet je ook leren hinniken
En wij moeten ons niet tot die wereld begeven maar wel opletten op wat voor lichaamstaal je paard spreekt, een goede eigenaar begrijpt dit. Als er geen reden is voor slecht gedrag (que gezondheid, eenzaamheid, mishandeling) dan gewoon duidelijk straffen en het goede belonen. Heel simpel je hebt nee en ja. Bij mijn merrie kan ik alles doen, iedereen trouwens en ja ze heeft nog karakter! Ik hoef mijn stem maar iets te verheffen en klaar. 

roybrit schreef:Querk schreef:Hallo,
Ik heb nu net een paar weken een verzorgpony. Hij laat zijn voor hoeven wel uitkrabben, maar bij zijn achter hoeven gaat hij flink trappen. Ik weet helemaal niet of er wel regelmatig bij hem de hoeven zijn uitgekrabt. Maar hoe kan ik dit hem afleren? Zodat hij wel rustig zijn hoef geeft? Volgende week komt de hoefsmid en die ga ik ook even vragen.
een rot schop terug geven opvoeden die knolof iemand 1 voorvoetje op laten tillen zodat je ze been kan aanraken en daarna ze voorbeen los laten en zo dat 8terbeen pakken
en nu hoef ik niet heel bokt over me heen want dat heeft allemaal geen zin
Die van ons trapte achter ook altijd en echt gericht. Zuslief heeft ook een aantal keer een paar stiften in der been gehad. Toen waren we klaar met dat gehannes. Zweepje erbij en elke keer als ze weer begon te meppen, kreeg ze een tikje op de been. Nu is het helemaal klaar, sindsdien heeft ze nooit meer getrapt...
roybrit schreef:Querk schreef:Hallo,
Ik heb nu net een paar weken een verzorgpony. Hij laat zijn voor hoeven wel uitkrabben, maar bij zijn achter hoeven gaat hij flink trappen. Ik weet helemaal niet of er wel regelmatig bij hem de hoeven zijn uitgekrabt. Maar hoe kan ik dit hem afleren? Zodat hij wel rustig zijn hoef geeft? Volgende week komt de hoefsmid en die ga ik ook even vragen.
een rot schop terug geven opvoeden die knolof iemand 1 voorvoetje op laten tillen zodat je ze been kan aanraken en daarna ze voorbeen los laten en zo dat 8terbeen pakken
en nu hoef ik niet heel bokt over me heen want dat heeft allemaal geen zin
Missbambie schreef:Nog meer ideeen?, mijn tinker jaarling maait met zijn voorbenen als ik hem aanraak met een borstel, als ik met de borstel bij zijn achter benen kom begint hij te trappen... touw lijkt mij niet echt handig zeker niet als het paard in paniek raakt met een touw om zijn been. hij moet nodig naar de smit, ik bel vanavond even terug om te kijken wat zijn tips zijn om te oefenen.
Maar de hoefsmid kán nu in ieder geval iets met haar. da's echt anders geweest.Elise88 schreef:Missbambie schreef:Nog meer ideeen?, mijn tinker jaarling maait met zijn voorbenen als ik hem aanraak met een borstel, als ik met de borstel bij zijn achter benen kom begint hij te trappen... touw lijkt mij niet echt handig zeker niet als het paard in paniek raakt met een touw om zijn been. hij moet nodig naar de smit, ik bel vanavond even terug om te kijken wat zijn tips zijn om te oefenen.
Als je fatsoenlijk halstertouw neemt valt het wel mee met het gevaar. Ik ben normaal gesproken echt 'n miepje wat dat betreft, alles moet veilig, zonder enig risico en op de manier die het vriendelijkste is voor het paard, waar je het langste wat aan hebt, etc etc. Nou, uiteindelijk boft het paard dan maar met een geduldige les met zo'n halstertouw. Koekjes bij de hand, touw om het been laten vallen, beide uiteinden pakken, naar onderen laten glijden, 'voet' of 'hoef vragen', ietwat druk, vasthouden en 'meetillen', ietwat druk als hij begint te meppen en zolang het veilig blijft vasthouden, als ze even toegeeft loslaten. Brokje, touw eraf en volgende keer verder. Niet te lang mee doorgaan. Elke keer touw een stukje korter vastpakken, totdat je na een paar keer over z'n been kan krabbelen, op veilige afstand .. nouja, en zo verder.
Geloof me, 'mijn' paard, was met hoevenkrabben etc. echt een drama en nu gedraagt ze zich voorbeeldig. Er ontstaat geen onveilige situatie omdat je niet in de buurt van het been komt en je los kunt laten indien nodig, met een los halstertouw zal niet snel iets gebeuren, het valt op de grond. Ik had ook hele scenario's in m'n hoofd, maar dat valt echt enorm mee.
Bij de hoefsmid is het nog steeds geen schatje, maar dat komt vooral doordat het 'een vreemde man' voor haar is, met vreemde instrumenten en omdat het toch 'n rotzakje blijftMaar de hoefsmid kán nu in ieder geval iets met haar. da's echt anders geweest.
Succes!
Dilan1993 schreef:Ik zou, ivm de castratie, even z'n achterbenen met rust laten. Mijn paard had ook nog bloedsporen op z'n achterbenen van de castratie. Die wilde ik ook in de 1e week wegwassen. Ik mocht niet eens bij z'n achterbenen in de buurt komen. Gewoon laten rusten tot de wond weer wat genezen is, en dan opnieuw proberen