Ten eerste heb ik het niet zelf betaald, de eigenaren hebben dat besloten en wie ben ik om ze daarvan af te houden. Maar het was wel bijzonder om mee te maken, aangezien ik er hetzelfde over dacht als jullie. Maar als je de reactie van het paard had gezien, is er toch wel enigzins twijfel bij mij. Ook had ze een aantal dingen verteld die inderdaad kloppen, wat ze neit had kunnen weten, en waarnaar ze ook niet had geraden ofzo. Maar zo heeft ieder zijn ding he.
En het is niet mijn portemonnee, ik had het niet gedaan, maar als zij dat willen. Bewijst toch wel dat ze er veel voor over hebben toch? En het grappige is, dat hij niet zodanig protesteert als wij zijn benen aanraakte, maar veel heftiger toen zij de benen aanraakte. Hij trapte gewoon naar haar, hij heeft (buiten zijn stalgewoontes natuurlijk) nog nooit getrapt en zeker niet naar een persoon! Dus of hij heeft een hekel aan haar, of zoals zij zei, de herinneringen kwamen boven en hij vond het eng.
Maar we doen alles wat we kunnen, en ik ben blij dat de eigenaren de hoop nog niet op willen geven nu.