Maritje1991 schreef:MLJ:
Ik denk dat het verschil prima te zien is, Of mensen echt gefrustreerd zijn of gewoon leiderschap tonen.
En over die dingen hoor je mij niet.
De eerste regel ben ik het mee eens. Alleen omdat je in je eerdere berichten nogal rigoreus mensen over een kam aan het scheren was, was ik er niet zo zeker van dat dit inderdaad was wat je bedoelde. Heel eerlijk gezegd kreeg ik ook een beetje een geiten-wollen-sokken gevoel bij je eerdere posts, dus kreeg ik het idee dat je iets al snel zielig of te hard vond. Waar je het eerder alleen over het slaan (wat een ruim begrip is) had, geef je nu aan dat we het over frustraties botvieren hebben. Dit is niet acceptabel, klaar. Daar zijn we het over eens.
Citaat:
Maar serieus mijn paard was bang, kon niet stil staan met zadelen. Dan ga ik serieus eerst wat anders doen en probeer het opnieuw.
Er zijn dan mensen die mijn paard wel even willen vasthouden zodat ik wel kan zadelen, en het echt niet begrijpen waarom ik dat niet wil.
Ik wil niet mijn bange paard (ik ken mijn eigen paard) onder dwang een zadel op gooien

Ik ken jouw paard niet, dus kan moeilijk beoordelen van achter mijn pc wat zou werken, wellicht is jouw manier voor dat paard idd de beste. Alleen zou ik - gebaseerd op jouw verhaal en indachtig dat ik het paard niet ken, wellicht als ik het paard in levende lijve zie, dat ik het anders zou doen - het anders aanpakken dan jij. Ik ga niet wat anders doen en zijn angst bevestigen. Ik zal in kleinere stappen opzadelen en uitvoerig belonen voor elke met goed gevolg afgelegde stap (dus bijvoorbeeld eerst met een zadeldekje oefenen, ik noem maar iets). Dan ben ik wellicht een half uur bezig, of langer indien nodig, maar we blijven bezig met dat zadelen. (Misschien, als het paard écht angst heeft, dat we niet tot het zadelen zelf komen. Maar dan nog zorg ik wel dat we die eerste keer stappen maken en geef het paard vervolgens de kans die stappen te verwerken voor de volgende keer weer verder gaan. Echter hebben we het over een reeds zadelmak paard dat vaak genoeg een zadel opheeft, dus dan zou ik waarschijnlijk wel doorgaan tot het zadel erop ligt.) Mijn insteek is het paard in dat geval te laten zien en voelen dat het zadel niet eng is.
Citaat:
En wij verschillen inderdaad van mening: Ik vind het verantwoordelijkheid van de mens om tijd te besteden aan het oefenen met trailerladen.
En wat er ook gebeurt ik vind het echt niet van leiderschap spreken om op die manier trailer te laden.
Ik denk dat je mijn post verkeerd begrijpt:
Citaat:
Niet starten om die reden had ik ook niet gedaan. Daar los je m.i. niets mee op. Je zal het toch moeten oplossen. Als het paard werkelijk bang was van de trailer (wat wij niet weten), had ik in de weken voorafgaand aan de wedstrijd geoefend. Misschien hebben die mensen dat wel gedaan, maar hadden ze die dag een terugval. Nogmaals, je weet het niet. Misschien loopt ie er normaal zo op, maar die dag niet. Je weet het niet.
Ik geef aan dat ik zou oefenen. Mijn punt was dat je niet wist of die mensen dat ook gedaan hadden. Ik ben er niet bij geweest, dus ik kan niet vertellen of hun manier van laden onredelijk was of niet. Het enige waar ik vanuit kan gaan, is jouw woord en heel eerlijk gezegd ben ik nog niet 100% overtuigd dat dat helemaal strookt met de werkelijke gang van zaken, omdat ook jij het achtergrondverhaal niet weet en dus vanuit je eigen referentiekader wellicht dingen hebt ingevuld voor jezelf. Waar die mensen wellicht met een bezem achter de billen duwde (sommige paarden reageren hier bizar goed op), vertaalde dit zich voor jou wellicht als met de bezem de trailer in willen duwen.
Citaat:
Want laten we eerlijk zeggen: Een leider hoeft niet veel toen om iets voor elkaar te krijgen

Eens.