Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Maritje1991 schreef:Ik denk dat het verschil zit in het feit dat ik constant kijk naar de reacties van de paarden. Dus waarschijnlijk een bijtincident al voorkomen kan worden.
Met aansingelen bijvoorbeeld: daarin ben ik echt heel lief en voorzichtig
HolyPope schreef:Als een paard mij bijt vraagt tie om een klap. En ach, ik ben de rotste dan ook niet.
Qimm schreef:nou ook niet altijd. Vorig jaar was er een haflinger veulen van 3 weken die (helaas) tot toen nooit in handen was geweest. Dat ding viel je aan, oren in de nek, tanden bloot, wit van de ogen zichtbaar en gericht uithalen zodra je door het hek kwam. 2 klappen aan z'n kop met een halster en een goed gemikte schop onder z'n reet (ik was eerder) verder was er niks meer aan de hand en gedroeg hij zich prima. 3 weken later liep hij braaf mee aan een touwtje.
Dan kun je 'fluisteren' wat je wil, maar dan blijft het een gevaarlijk dier, soms moeten ze gewoon een schop onder hun hol hebben. Moeders was veel te zacht die liet al dat geklier rustig toe, dus meneer was koning te rijk... tot hij mij tegen kwam.
Maritje1991 schreef:Dit is compleet iets anders dan wat ik aanhaal.
Hoe bedoel je zoeken...
Ja, ik raak het paard ook echt wel mijn stick. Maar niet te lang, niet vaak etc.
Zo zacht als kan zo hard als nodig.
En als een paard mij bijt? Zal ik in zijn tandvlees knijpen, of in zijn neus of weet ik veel. Maar niet slaan.
Ik ga er ok vanuit dat het niet ZOMAAR gebeurt
Maritje1991 schreef:Misschien beetje zwart-wit.
Ik verlies ook wel eens mijn geduld, dan zet ik mijn paard terug in de weide en loop weg.
Maar no-way dat ik een scherper bit/slofteugel oid zou gebruiken omdat IK het niet aan kan.
In mijn ogen is het gewoon stuk vetrouwen,leiderschap en gewenning.
En dan nog, een paard heeft ook wel eens een dagje iets van, nu even niet. Niet alle dagen zijn het zelfde.
Maritje1991 schreef:Ik denk dat het verschil zit in het feit dat ik constant kijk naar de reacties van de paarden. Dus waarschijnlijk een bijtincident al voorkomen kan worden.
Met aansingelen bijvoorbeeld: daarin ben ik echt heel lief en voorzichtig
Mallow schreef:Tandvlees knijpen is een hele aparte, die heb ik nog niet eerder gehoord, wat is je gedachte daarachter?
Maritje1991 schreef:Ik vind slaan gewoon niet netjes, je hoe moet ik dat uitleggen?
Ik vind slaan tegen hoofd van een paard gewoon not done!
Dan komt er een tik.
Judith94 schreef:Dus, ik zou dan maar niet meer op mijn verzorghafliner moeten rijden?
Zij wordt zo enthousiast buiten dat ik haar op een gewoon bit niet kan houden.
Mijn mening; beter 1x eraan zitten (rijd normaal met losse teugels) en dan een goede rem, of met een 'normaal' of geen bit en levensgevaarlijk voor mezelf en omstanders?
Ben ik dan een monster??
Mloes schreef:Maar dan zit het enige verschil er nog in , dat jij vindt dat je een paard niet mag slaan. Wel met een stick, maar niet met de hand ofzo? En niet op het hoofd. Maar dat doet volgens mij niemand geregeld?
Dus dan zijn we het alleen nog oneens over het feit dat wij duidelijkheid verschaffen door een tik te geven als een paard bijt, en jij kijkt naar waarom hij bijt en als er geen goede reden / signaal is geef jij een tik met je stick. Klopt het zo?
) en bij het andere ben je actief bezig met je paard beleren richting positief gedrag.
maar omdat het gelijk duidelijk is dat zij voornamelijk met een straffende instelling met hun paard bezig zijn.
Het is toch een hobby? Je vind je paard toch leuk? Ik leg mijn paard met liefde uit wat ik wel van haar wil

Citaat:Als je je eigen paarden kent en zij kennen jou dan weet je vaak al heel snel wat er wanneer gaat gebeuren en hoe je dat kunt voorkomen. En inderdaad, dan heb je aan een "Uhhh" of "Heee" al genoeg. Bij een nieuw paard zul je weer even de rangorde moeten bevestigen en die zal jou ook moeten leren kennen, maar ook dat is slechts een kwestie van tijd.
sanne83 schreef:Ik denk dat ik wel begrijp wat Marit bedoelt.
Waar ik denk dat zij een probleem mee heeft, is het straffen van paarden (dus het actief ontmoedigen van gedrag dat je niet wilt). Je bent dan namelijk alleen maar bezig met wat het paard NIET mag. Meestal zit er aan negatief gedrag ook nog een hele goede reden (vanuit het paard bezien) en wordt daar door het bestraffen weinig tot niet naar gekeken.
Ik denk dat ze bedoelt dat ze druk geven an sich geen probleem vind. Druk geven om je paard iets (positiefs) aan te leren, gaat op een andere manier. Je laat de druk los als je paard het juiste doet. De druk loslaten is dan de beloning.
Het lijkt weinig verschil te maken voor sommige (druk=druk), maar uiteindelijk is het een hele andere manier van benaderen (voornamelijk straffen vs. voornamelijk belonen). De instelling is anders en daardoor is vaak de hele omgangsvorm anders. Bij het ene is men alleen bezig met wat niet mag (en moet het paard blijkbaar als vanzelf begrijpen wat wel goed is) en bij het andere ben je actief bezig met je paard beleren richting positief gedrag.
Ik word zelf af en toe helemaal gek van die mensen die constant "UUUhh" of "KAPPEN NU" tegen hun paard zeggen. Niet omdat dat zielig is voor het paardmaar omdat het gelijk duidelijk is dat zij voornamelijk met een straffende instelling met hun paard bezig zijn.
Werkt vast ook hoor, maar ik zou het niet prettig vinden om zo met mijn paard om te gaanHet is toch een hobby? Je vind je paard toch leuk? Ik leg mijn paard met liefde uit wat ik wel van haar wil
Maritje1991 schreef:Misschien beetje zwart-wit.
Ik verlies ook wel eens mijn geduld, dan zet ik mijn paard terug in de weide en loop weg.Maar no-way dat ik een scherper bit/slofteugel oid zou gebruiken omdat IK het niet aan kan.
In mijn ogen is het gewoon stuk vetrouwen,leiderschap en gewenning.
En dan nog, een paard heeft ook wel eens een dagje iets van, nu even niet. Niet alle dagen zijn het zelfde.
" Marian01 schreef:Hier ben ik het mee eens.
Niemand heeft vanaf de eerste minuut een dusdanige band met een paard dat alleen een "uhh" al genoeg is.
Tandvlees knijpen..ik lees het met verbazing, dacht eerst dat het een grapje was? Maar nee, die zie ik niet zitten, vanwege de reactietijd alleen al. Grote kans dat je paard al niet eens meer weet waarvoor dat was.

Dit zijn gewoon mensen die rijden, wedstrijden, jonge paarden aanrijden zelfs
Giolli schreef:Maritje1991 schreef:Misschien beetje zwart-wit.
Ik verlies ook wel eens mijn geduld, dan zet ik mijn paard terug in de weide en loop weg.Maar no-way dat ik een scherper bit/slofteugel oid zou gebruiken omdat IK het niet aan kan.
In mijn ogen is het gewoon stuk vetrouwen,leiderschap en gewenning.
En dan nog, een paard heeft ook wel eens een dagje iets van, nu even niet. Niet alle dagen zijn het zelfde.
Ah.. Ik denk niet dat ik dat hoef te doen.. Dan denkt meneer hier: "Ah mooi! Daar ben ik ook weer vanaf.. Eventjes vervelend doen en ik mag weer terug de wei op."
HolyPope schreef:Een paard bijt en trekt, scheurt als 't ware je vel open. Maar....
Als een half of heel opgevoed paard schopt of bijt VERWACHT hij niet anders dan straf! Hij zal een afstraffing dan ook zonder problemen accepteren. Wel DIRECT straffen!
Maritje je zou eens moeten gaan wandelen met een hengstje van een maan of 6. 100 tegen 1 dat je gebeten wordt en dat je nooit het tandvlees te zien zal krijgen. Foei helpt niet.