Bokt.nl

suusje_laar schreef:

mmm niet echt fijne verhaaltjes
ik denk dat die pony's die zo gestoord doen niet helemaal goed zijn want dit word echt levensgevaarlijk! zelf zou ik zo'n pony alleen in een weilandje zetten met daarnaast een weiland met een andere pony maar wel zodat die agresive pony niet aan een andere pony kan zitten
en dan gewoon niet op stal zetten(dat kunnen shetjes wel het hele jaar door)en verder gewoon met rust laten dat is wel het veiligst. dat zou ik in iedergeval doen

Yinnar schreef:

Phoe, ademloos dit hele topic doorgelezen. Het verhaal van Bertje loopt bijna parallel aan dat van mijn shet Diablo. Met het verschil dat Diablo heel onderdanig is naar soortgenoten. Ik heb hem zo'n 4 jaar geleden via MP gratis opgehaald omdat hij "vals" zou zijn. Trappen en bijten deed hij en de eigenaar was bang voor zijn kinderen. Daar kon ik me wel wat bij voorstellen. Die eigenwijze shetjes. Ik was er heilig van overtuigd dat het nooit zo erg zou kunnen zijn en door met hem aan de slag te gaan het wel over zou gaan. Wat heb ik me vergist. Hij was eigenlijk wel lief toen we hem op kwamen halen (gesedeert?) Toen we hem echter thuis wilden uitladen sprong hij door het voordeurtje van de trailer naar buiten en galoppeerde het (gelukkig afgesloten) erf over. Tijdens zijn dolle bui de scooter van een goede vriendin nog even kapot getrapt (gelukkig dat er WA-verzekeringen bestaan) en eindelijk kon iemand hem bij het halstertouw pakken en werd hij even rustig. Even rustig want ineens pakte hij de jas van dat meisje en trok haar zo onderuit. Terwijl ze op de grond lag te spartelen viel hij als een roofdier aan op haar benen. Hij zakte door gewoon door zijn knieën. Afschuwelijk om te zien. Ik en met mij de andere aanwezigen waren verstijfd door het gebeuren. We konden alleen maar toekijken totdat eindelijk iemand de tegenwoordigheid van geest had om het halstertouw te pakken en hem weg te trekken bij dat meisje. Hij beet die persoon ook die hem daarop losliet waardoor hij weer over het erf gallopeerde. Toen heeft weer iemand anders hem gepakt en door te blijven rukken aan het halstertouw (niet mijn methode maar wat moesten we anders?) hem op de wei gezet. Voordat hij het hek doorging haalde hij nog even flink uit naar die persoon die twee behoorlijke hoefafdrukken in haar buik opliep. Met het meisje wat zo gebeten was direct naar de eerste hulp gereden. Daar is ze behandeld. Het waren smerige wonden en er zitten naar ik heb vernomen nog steeds littekens. Natuurlijk was ik kwaad. Ik heb hem van alles toegewenst. Ik wilde direct van hem af en heb hem dan ook direct op MP gezet. Een beetje emotionele reactie want als je er goed over nadenkt kan je het niet maken om zo'n dier door te verkopen. Ik werd pas wakker geschud toen ik tussen de vele goedbedoelde reacties veel reacties van zogenaamde "pennymeisjes" aantrof. Ik besloot toen om hulp te vragen om mij te helpen van deze "boze" shet weer een blije shet te maken. Er was wat gebeurd in het verleden maar wat?? Kon hij maar praten en kon hij mij maar verstaan. De eerste die kwam begon al gelijk te meppen. Die heb ik vriendelijk verzocht om het terrein maar te verlaten. Ze was van mening dat meppen met een halster anders geïnterpreteerd zou worden dan met de hand. Zou kunnen ik weet het niet ik zag alleen maar dat hij steeds agressiever werd. Dus geen juiste benadering. Het andere vrouwtje was erg lief en praatte alleen maar. Daar leek hij positief op te reageren maar ineens pakte hij haar bodywarmer en hing ze boven de grond. (echt waar!) Ik wist niet wat ik zag. Gelukkig stond ze achter het hek want ik wil er niet aan denken wat er anders was gebeurd. Ik ben er toen mee gestopt. Ik wilde andere mensen niet ook in gevaar brengen. Hij was overigens toen nog hengst en ik was inmiddels al bezig met de faculteit om hem op het land te laten castreren want ik zag het niet zitten om hem daar te brengen. Dat was allemaal moeilijk vanwege narcose e.d. maar ze zouden overleggen. Nou na een week had ik nog niets gehoord en toen heb ik maar een andere veearts gebeld en hem het verhaal verteld en die kwam de volgende dag en heeft hem gecastreerd. Die man was vliegensvlug. We moesten hem sedalin geven maar na 2 tubes zat hij nog te dreigen. Hij heeft toen een touw om zijn nek gedaan vastgezet over het hek gesprongen en die spuit met domesedan gegeven. Daar reageerde hij direct op. Goh wat een lieffie was het ineens. We hebben hem wat verder op het land meegenomen en hem daar neergelegd. Zelfs door de domesedan heen liep hij nog te protesteren. Terwijl hij toch echt onder zeil was. Een week later ben ik met hem op cursus gegaan naar iemand waar ik mijn hoop een beetje op gevestigd had en die mij hopelijk kon helpen. Nou om een lang verhaal kort te maken dat is niet gelukt. Die man zat dezelfde dag nog bij de ehbo en s'avonds weer. Tot twee keer toe verschrikkelijk gemeen gebeten. En vasthouden dat deed hij ook. Wij noemen hem overigens ook onze "pittbull" shetlander. Weliswaar onterecht omdat er hele lieve pittbulls zijn maar het is voor veel mensen dan wel duidelijk wat we bedoelen. Afijn dat is dus allemaal het eerst halfjaar gebeurd. Wat er met hem is weten we nog steeds niet. We denken dat hij als veulen als een teddybeertje is behandeld en toen hij wat groter werd en het allemaal niet meer zo leuk was is afgestraft op een niet zo'n zachtzinnige manier. Het is gissen uiteraard maar het zou een logische verklaring kunnen zijn. Omdat ik het niet over mijn hart kon verkrijgen om hem af te laten maken, ik had ontzettend medelijden met hem, heb ik besloten hem een eigen plekje op het land te geven met een maatje. Je zag hem helemaal opbloeien. In het begin kon er niets vreemds gebeuren of hij reageerde agressief. Roodwitte linten, een nieuw hek dan liep hij te dreigen en te galloperen over het land. De man die jaarlijks de sloten uitdregt is ook aangevallen althans niet hij maar de dregmachine. Herkenbaar dus. Hij beet gewoon naar de banden. Zo apart. Natuurlijk zijn we erop gewezen dat er misschien iets niet goed zat in zijn bovenkamer en diverse mensen hebben ons geadviseerd hem naar de slacht te brengen maar ik kon het niet over mijn hart verkrijgen. Wat was er toch met dat beestje gebeurd?? Hij was in ieder geval niet zo geboren. We zijn nu dus ruim 4 jaar verder en hij staat inmiddels tussen de andere pony's op het land. Hij is rustig maar nog niet te vertrouwen. Deze andere pony´s zijn overigens van mij en een vriendin dus behalve ons heeft verder niemand er iets te zoeken. Hij staat helemaal onderaan in rang dus we kunnen het land in. We nemen dan meestal de dominante merrie bij de manen dan komt hij niet in de buurt. Het rare van alles is wel dat als je hem onbevangen benadert hij niks doet. We hebben dat twee keer vernomen en misschien was het een gelukstreffer maar tijdens de cursus heeft iemand bijna een uur bij hem in de stal gezeten op de grond en heeft hij niets gedaan en vorig jaar is iemand het land opgelopen (we hebben deze persoon uiteraard vriendelijk doch dringend verzocht dit niet meer te doen) en heeft hem een aai over zijn neus kunnen geven. Hij zal wel een goede bui hebben gehad. Hoe dan ook in de kudde gaat het perfect dus mag hij blijven lopen. We houden ons hart wel vast mocht hij ooit iets gaan mankeren. Hij heeft zijn entingen gehad tijdens zijn castratie. Daarna nooit meer. Zijn wormenkuur krijgt hij op een broodje wat hij heel lief aanpakt. Bekappen was volgens ons nog nooit gebeurd en wij laten dat uit veiligheidsoverwegingen ook niet doen en je zal het geloven of niet maar hij heeft prachthoeven! Het enige vervelende is dat hij zomerecxeem heeft en een pyamaatje kunnen we hem dus niet aantrekken. We smeren maar zoveel mogelijk. Alleen bij de manen en een stukje kont. Zodra je bij zijn staart komen haalt hij uit. Ik moet eerlijk zeggen dat ik de hoop blijf houden dat ik ooit iemand tegenkom die met hem aan de slag wil. Ik blijf erbij dat de juiste aanpak hem kan helpen. Ik heb echter die ervaring niet en eigenlijk durf ik het ook niet na alles wat ik heb gezien. Onze bekapper was laatst met hem bezig en hij reageerde goed. Helaas heeft hij geen tijd. Nu ik het verhaal van Bertje zo lees sterkt me dat in mijn beslissing destijds om hem te houden. Hij kan ook zo lief kijken. Een wolf in schaapskleren Dus ik blijf hopen op een wonder of iemand met ervaring en lef die het aandurft. Ik heb bewondering voor TS dat ze zo doorzet en zie het resultaat. Petje af. En ik ben verliefd op dat koppie van Bertje. Ik zou willen dat ik je kon adviseren maar ik heb zelf advies nodig zoals je imiddels wel zult begrijpen. Ik ga over twee weken naar een demo van Hempfling, Borderlinedemonstratie, hopelijk geeft dat wat duidelijkheid. Misschien dat ik daar mensen tref die mij of eigenlijk Diablo kunnen helpen. Voorlopig blijf ik dit zeer interessante topic volgen. Misschien steek ik er nog meer van op. Ik blijf duimen voor Bertje en wat een geluk dat hij jou heeft getroffen als baasje. Hopelijk gaat hij dat op een dag waarderen maar als ik het zo lees is het begin er al.

Yinnar schreef:

Phoe, ademloos dit hele topic doorgelezen. Het verhaal van Bertje loopt bijna parallel aan dat van mijn shet Diablo.
Met het verschil dat Diablo heel onderdanig is naar soortgenoten.

Ik heb hem zo'n 4 jaar geleden via MP gratis opgehaald omdat hij "vals" zou zijn.
Trappen en bijten deed hij en de eigenaar was bang voor zijn kinderen.
Daar kon ik me wel wat bij voorstellen. Die eigenwijze shetjes.
Ik was er heilig van overtuigd dat het nooit zo erg zou kunnen zijn en door met hem aan de slag te gaan het wel over zou gaan. Wat heb ik me vergist.

Hij was eigenlijk wel lief toen we hem op kwamen halen (gesedeert?) Toen we hem echter thuis wilden uitladen sprong hij door het voordeurtje van de trailer naar buiten en galoppeerde het (gelukkig afgesloten) erf over.
Tijdens zijn dolle bui de scooter van een goede vriendin nog even kapot getrapt (gelukkig dat er WA-verzekeringen bestaan) en eindelijk kon iemand hem bij het halstertouw pakken en werd hij even rustig.
Even rustig want ineens pakte hij de jas van dat meisje en trok haar zo onderuit.
Terwijl ze op de grond lag te spartelen viel hij als een roofdier aan op haar benen.
Hij zakte door gewoon door zijn knieën. Afschuwelijk om te zien.

Ik en met mij de andere aanwezigen waren verstijfd door het gebeuren.
We konden alleen maar toekijken totdat eindelijk iemand de tegenwoordigheid van geest had om het halstertouw te pakken en hem weg te trekken bij dat meisje.
Hij beet die persoon ook die hem daarop losliet waardoor hij weer over het erf gallopeerde.
Toen heeft weer iemand anders hem gepakt en door te blijven rukken aan het halstertouw (niet mijn methode maar wat moesten we anders?) hem op de wei gezet.
Voordat hij het hek doorging haalde hij nog even flink uit naar die persoon die twee behoorlijke hoefafdrukken in haar buik opliep. Met het meisje wat zo gebeten was direct naar de eerste hulp gereden. Daar is ze behandeld.
Het waren smerige wonden en er zitten naar ik heb vernomen nog steeds littekens.

Natuurlijk was ik kwaad.
Ik heb hem van alles toegewenst. Ik wilde direct van hem af en heb hem dan ook direct op MP gezet.
Een beetje emotionele reactie want als je er goed over nadenkt kan je het niet maken om zo'n dier door te verkopen.
Ik werd pas wakker geschud toen ik tussen de vele goedbedoelde reacties veel reacties van zogenaamde "pennymeisjes" aantrof. Ik besloot toen om hulp te vragen om mij te helpen van deze "boze" shet weer een blije shet te maken.
Er was wat gebeurd in het verleden maar wat??
Kon hij maar praten en kon hij mij maar verstaan.

De eerste die kwam begon al gelijk te meppen.
Die heb ik vriendelijk verzocht om het terrein maar te verlaten. Ze was van mening dat meppen met een halster anders geïnterpreteerd zou worden dan met de hand.
Zou kunnen ik weet het niet ik zag alleen maar dat hij steeds agressiever werd.
Dus geen juiste benadering.

Het andere vrouwtje was erg lief en praatte alleen maar.
Daar leek hij positief op te reageren maar ineens pakte hij haar bodywarmer en hing ze boven de grond. (echt waar!)
Ik wist niet wat ik zag.
Gelukkig stond ze achter het hek want ik wil er niet aan denken wat er anders was gebeurd.
Ik ben er toen mee gestopt.
Ik wilde andere mensen niet ook in gevaar brengen.

Hij was overigens toen nog hengst en ik was inmiddels al bezig met de faculteit om hem op het land te laten castreren want ik zag het niet zitten om hem daar te brengen.
Dat was allemaal moeilijk vanwege narcose e.d. maar ze zouden overleggen.
Nou na een week had ik nog niets gehoord en toen heb ik maar een andere veearts gebeld en hem het verhaal verteld en die kwam de volgende dag en heeft hem gecastreerd.
Die man was vliegensvlug. We moesten hem sedalin geven maar na 2 tubes zat hij nog te dreigen.
Hij heeft toen een touw om zijn nek gedaan vastgezet over het hek gesprongen en die spuit met domesedan gegeven.
Daar reageerde hij direct op. Goh wat een lieffie was het ineens.

We hebben hem wat verder op het land meegenomen en hem daar neergelegd.
Zelfs door de domesedan heen liep hij nog te protesteren.
Terwijl hij toch echt onder zeil was.
Een week later ben ik met hem op cursus gegaan naar iemand waar ik mijn hoop een beetje op gevestigd had en die mij hopelijk kon helpen.
Nou om een lang verhaal kort te maken dat is niet gelukt. Die man zat dezelfde dag nog bij de ehbo en s'avonds weer.
Tot twee keer toe verschrikkelijk gemeen gebeten. En vasthouden dat deed hij ook.
Wij noemen hem overigens ook onze "pittbull" shetlander.
Weliswaar onterecht omdat er hele lieve pittbulls zijn maar het is voor veel mensen dan wel duidelijk wat we bedoelen.

Afijn dat is dus allemaal het eerst halfjaar gebeurd.

Wat er met hem is weten we nog steeds niet.
We denken dat hij als veulen als een teddybeertje is behandeld en toen hij wat groter werd en het allemaal niet meer zo leuk was is afgestraft op een niet zo'n zachtzinnige manier.
Het is gissen uiteraard maar het zou een logische verklaring kunnen zijn.
Omdat ik het niet over mijn hart kon verkrijgen om hem af te laten maken, ik had ontzettend medelijden met hem, heb ik besloten hem een eigen plekje op het land te geven met een maatje.

Je zag hem helemaal opbloeien.
In het begin kon er niets vreemds gebeuren of hij reageerde agressief.
Roodwitte linten, een nieuw hek dan liep hij te dreigen en te galloperen over het land. De man die jaarlijks de sloten uitdregt is ook aangevallen althans niet hij maar de dregmachine. Herkenbaar dus.
Hij beet gewoon naar de banden. Zo apart.
Natuurlijk zijn we erop gewezen dat er misschien iets niet goed zat in zijn bovenkamer en diverse mensen hebben ons geadviseerd hem naar de slacht te brengen maar ik kon het niet over mijn hart verkrijgen.
Wat was er toch met dat beestje gebeurd?? Hij was in ieder geval niet zo geboren.

We zijn nu dus ruim 4 jaar verder en hij staat inmiddels tussen de andere pony's op het land.
Hij is rustig maar nog niet te vertrouwen.
Deze andere pony´s zijn overigens van mij en een vriendin dus behalve ons heeft verder niemand er iets te zoeken.
Hij staat helemaal onderaan in rang dus we kunnen het land in.
We nemen dan meestal de dominante merrie bij de manen dan komt hij niet in de buurt.

Het rare van alles is wel dat als je hem onbevangen benadert hij niks doet.

We hebben dat twee keer vernomen en misschien was het een gelukstreffer maar tijdens de cursus heeft iemand bijna een uur bij hem in de stal gezeten op de grond en heeft hij niets gedaan en vorig jaar is iemand het land opgelopen (we hebben deze persoon uiteraard vriendelijk doch dringend verzocht dit niet meer te doen) en heeft hem een aai over zijn neus kunnen geven.
Hij zal wel een goede bui hebben gehad.

Hoe dan ook in de kudde gaat het perfect dus mag hij blijven lopen.
We houden ons hart wel vast mocht hij ooit iets gaan mankeren.
Hij heeft zijn entingen gehad tijdens zijn castratie. Daarna nooit meer.
Zijn wormenkuur krijgt hij op een broodje wat hij heel lief aanpakt.
Bekappen was volgens ons nog nooit gebeurd en wij laten dat uit veiligheidsoverwegingen ook niet doen en je zal het geloven of niet maar hij heeft prachthoeven!

Het enige vervelende is dat hij zomerecxeem heeft en een pyamaatje kunnen we hem dus niet aantrekken.
We smeren maar zoveel mogelijk.
Alleen bij de manen en een stukje kont.
Zodra je bij zijn staart komen haalt hij uit.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik de hoop blijf houden dat ik ooit iemand tegenkom die met hem aan de slag wil.
Ik blijf erbij dat de juiste aanpak hem kan helpen.
Ik heb echter die ervaring niet en eigenlijk durf ik het ook niet na alles wat ik heb gezien.

Onze bekapper was laatst met hem bezig en hij reageerde goed. Helaas heeft hij geen tijd.
Nu ik het verhaal van Bertje zo lees sterkt me dat in mijn beslissing destijds om hem te houden.
Hij kan ook zo lief kijken. Een wolf in schaapskleren

Dus ik blijf hopen op een wonder of iemand met ervaring en lef die het aandurft.
Ik heb bewondering voor TS dat ze zo doorzet en zie het resultaat. Petje af.
En ik ben verliefd op dat koppie van Bertje.
Ik zou willen dat ik je kon adviseren maar ik heb zelf advies nodig zoals je imiddels wel zult begrijpen.

Ik ga over twee weken naar een demo van Hempfling, Borderlinedemonstratie, hopelijk geeft dat wat duidelijkheid.
Misschien dat ik daar mensen tref die mij of eigenlijk Diablo kunnen helpen.

Voorlopig blijf ik dit zeer interessante topic volgen. Misschien steek ik er nog meer van op. Ik blijf duimen voor Bertje en wat een geluk dat hij jou heeft getroffen als baasje. Hopelijk gaat hij dat op een dag waarderen maar als ik het zo lees is het begin er al.

Maanling schreef:

suusje_laar schreef:

mmm niet echt fijne verhaaltjes
ik denk dat die pony's die zo gestoord doen niet helemaal goed zijn want dit word echt levensgevaarlijk! zelf zou ik zo'n pony alleen in een weilandje zetten met daarnaast een weiland met een andere pony maar wel zodat die agresive pony niet aan een andere pony kan zitten
en dan gewoon niet op stal zetten(dat kunnen shetjes wel het hele jaar door)en verder gewoon met rust laten dat is wel het veiligst. dat zou ik in iedergeval doen

Laat het voor eens en altijd duidelijk zijn suusje_laar:

GEEN ENKEL paard kan het hele jaar door op stal!

Waar haal je het vandaan?

Citaat:

Laat het voor eens en altijd duidelijk zijn suusje_laar:

GEEN ENKEL paard kan het hele jaar door op stal!

Waar haal je het vandaan?

Citaat:

ze bedoelt dus jaar rond NIET op stal

sonjim schreef:

Daar denk je inderdaad nietsnel bij na, maar als je het eenmaal door hebt is het best begrijpelijk. Ga zelf maar eens op de grond zitten en laat iemand boos tegen je praten, herhaal het daarna op gelijke hoogte, dat geeft een ander gevoel en vaak een andere reactie.

anneliesdj schreef:

@ Yinnar; misschien moet je je troosten met de gedachte dat jouw paarden iig niet gestolen kunnen worden. Iig niet zonder dat ze er wat aan overhouden