Moderators: Coby, balance, Dyonne, Sica, C_arola, Neonlight, Firelight
12rebel schreef:Hoi gizeppie.
Wij hebben inderdaad een website. Ook staat er in de laatste bit nr.260 een artikel over de opleiding. Monya spijkhoven is de oprichter en ook aardig bekend binnen paardenland op dit gebied. Er is ook een Facebook pagina waar je tips en vragen kunt stellen. Wij als instructeurs reageren daar ook op vragen. Website en fb-pagina kun je vinden onder de gelukkige ruiter academie. Kort de Gra genoemd.
Kan je nog aangeven waar je in gelderland zit, dan kan ik je misschien ook de website geven van degene die bij jou in de buurt zit.
Groetjes rebel
Swanzie schreef:Jup. Het leuke is dat hij niet reageerde op de prikkels in de omgeving.. Hij reageerde niet, maar omdat ik ging reageren op van alles en nog wat reageert hij op mij.. Die shovel boeit hem helemaal niet.. Het is dat ik er een probleem van maak.. En daardoor reageert hij op mij! Jup ik ben een recreatie ruiter.. Hij is afgelopen week ook twee keer weggeschoten, maar heb t toen uit kunnen zitten. Mijn instructeur stapt er niet op. Daarnaast heb ik een pony, wat dus betekent dat er niet veel andere opkunnen ivm gewicht. Daarnaast is er maar 1 iemand op stal die hem naast mij ook kan rijden.. Ik heb het wel eens vaker geprobeerd iemand anders erop te laten rijden, maar die lagen er allemaal af (op dat ene meisje na). Daarnaast vind ik dat ik er mee overweg moet kunnen en het moet leren te regulieren. Ik vind t leuk of fijn om te zien als iemand anders er op kan rijden, maar ik moet dat zelf ook leren om het te regulieren..
Mn doelen bijstellen is idd wel iets wat ik moet doen
Hier schrijf je zelf dat iedereen die er ook op gereden heeft eraf lag, op 1 meisje na....
Swanzie schreef:Ik wil niet zeggsn dat je pony gevaarlijk is, wel dat hij blijkbaar niet makkelijk is....
De vraag blijft bij mij staan of hij niet te hoog gegrepen is voor je capaciteiten als ruiter?
En dat is niet vervelend bedoeld....
Een sensibel paard moet leren om spanning af te vloeien...hij moet leren om er niet vandoor te gaan als de spanning te extreem wordt...
Je kunt het nl niet altijd voor zijn... dat betekent dat je erg goed moet kunnen rijden en een stevige zit moet hebben...
Als je dat niet kunt dan is het toch geen ramp om dit door een kundige ruiter te laten corrigeren?
Je faalt dan echt niet hoor.... je bent dan gewoon eerlijk naar jezelf toe in wat je wel en niet kunt.
Verder zou het goed zijn in de les on juist aandacht te besteden aan hoe te rijden als je paard gespannen is... hoe beter jij weet hoe je dit moet corrigeren, hoe minder bang je wordt
Swanzie schreef:Verder helpt het ook om je beugels een paar gaatjes korter te maken. Als hij er vandoor schiet en hij zet zijn rug daarbij vast waardoor jij niet lekker zit... ga je staan in de beugels... voordeel is ook dat als hij daarbij bokt... hij onder je door bokt..
Daarna proberen hem zo snel mogelijk op de volte te zetten en volte langzaam verkleinen
Askja schreef:Prima dat je het helemaal bij jezelf legt ts. Uiteindelijk ligt het natuurlijk altijd aan de ruiter.
Ik hoop dat je er komt samen met je paard.
1 tip wil ik je aansluitend op mijn eerdere post nog meegeven: ga minder nadenken en analyseren, en meer doen. Doen in de zin van rijden, rijden, rijden. Kilometers maken in het zadel. Dat gaat je meer brengen dan allerlei trainingen on the side. Te paard, daar is waar je jouw angst op moet lossen, en nergens anders.
Realiseer je dat er ook zoiets bestaat als het cultiveren van je eigen angst (vaak genoeg gezien bij ruiters, en dat zijn eerlijk gezegd vaak diegenen die uiteindelijk geen steek verder komen).
Gizeppie schreef:Swanzie schreef:Verder helpt het ook om je beugels een paar gaatjes korter te maken. Als hij er vandoor schiet en hij zet zijn rug daarbij vast waardoor jij niet lekker zit... ga je staan in de beugels... voordeel is ook dat als hij daarbij bokt... hij onder je door bokt..
Daarna proberen hem zo snel mogelijk op de volte te zetten en volte langzaam verkleinen
Flynn bokt nooit.. Hij gaat alleen hard.. Beugels gaat je korter maken trek je mij uit balans mee.. Ik kan mij dan niet lang maken.. Dan ga ik voorover zitten en geef ik hem de gelegenheid juist te rennen. Op de volte trekken heb ik wel eens gedaan..
pompadour schreef:je moet altijd lang zitten, nooit kort . geld ook voor dressuur.
Je lengte van je arm plus 2 gaatjes dan zit je goed, en zit je diep in het zadel,
Ik weet niet hoever jij in de dressuur bent en je paardje .
Ga in de winter maanden je meer richten op dressuur.
wittepit schreef:pompadour schreef:je moet altijd lang zitten, nooit kort . geld ook voor dressuur.
Je lengte van je arm plus 2 gaatjes dan zit je goed, en zit je diep in het zadel,
Ik weet niet hoever jij in de dressuur bent en je paardje .
Ga in de winter maanden je meer richten op dressuur.
Dit is zo’n manegewijsheid in de categorie “je hoort altijd links op te stijgen” denk dat TS in haar zoektocht wel al nuttigere info op heeft gedaan dan dit.
Toch kan ik me Swanzie’s tip wel voorstellen, veel mensen zitten graag ook weer té lang, wat met een wegsprintend paard inhoudt dat ze achterop het zadel belanden omdat ze de acceleratie niet op hun voeten op kunnen vangen. Verder zie je dan vaak naar beneden wijzende tenen, wat vaak met zich meebrengt dat de ruiter klemt met zijn bovenbenen om erop te kunnen blijven. Voor veel paarden dé reden om te denken dat er echt brand is.
Swanzie schreef:Ik denk dat je je niet alleen moet richten op ontspaning bij jezelf... maar ook op rijkunstige vaardigheden waarmee je hem weer snel bij je gepakt hebt als hij er vandoor schiet..
Als je door krijgt dat je het opgevangen krijgt, ondanks het wegschieten, wordt je minder bang omdat je gevoel van controle toeneemt...
Dus in de les ook juist voor je pony moeilijke situaties opzoeken waarbij hij erg gespannen wordt en dan extra tips van je instructeur hoe je dit goed opvangt.
Je pony moet leren bij extreme spanning anders te gaan reageren...
Citaat:je moet altijd lang zitten, nooit kort . geld ook voor dressuur.
Je lengte van je arm plus 2 gaatjes dan zit je goed, en zit je diep in het zadel,
Ik weet niet hoever jij in de dressuur bent en je paardje .
Ga in de winter maanden je meer richten op dressuur.
Janneke2 schreef:Puck0429 schreef:Mijn huidige leasepaard had ook een probleem met eksters. Elke keer als zij begonnen te schetteren, schrok zij. Ook hier werd het rijden niet leuker van, want vaak durfde ik niet meer door de hele bak te rijden, uit angst dat ze schrikt van een ekster. Ook galopperen deed ik niet meer. Ik had te veel spanning door de angst en dat voelde zij. Hierdoor ging ze alleen nog maar harder, waardoor ik weer angstiger werd en zo kwamen we in een kringetje.
Op één dag was ik dit helemaal zat. Ik wilde weer gewoon kunnen rijden en die ekster zou mij daar niet van weerhouden. Op die dag begon de ekster weer en mijn paard werd weer onrustig. Maar inplaats van te denken: oh als ze maar niet schrikt! Dacht ik nu: Ze schrikt niet. Hierdoor kreeg ik veel meer rust in mijn lichaam. Alsnog schrok ze een keer en normaal sus ik dan altijd het paard met lieve woordjes. Ik had echter gemerkt dat zij hierdoor alleen nog onrustiger werd. Ik was het schrikken helemaal zat, dus besloot ik elke keer dat ze schrok, hard 'eh!' te roepen. Zij weet dondersgoed dat ze dan iets fout doet. En het werkte: ze schrok niet meer. In de afgelopen weken is ze maar 1 keer geschrokken en toen stapte ze alleen opzij. Eerder schrok ze elke keer dat ik reed. Normaal zou dit niet werken bij paarden, straffen maakt de angst alleen maar erger. Maar bij haar werkte het, elkekeer dat ze nu een ekster hoort, schrikt ze niet meer. Doe dus wat het beste bij je paard past en niet wat in theorie zou helpen.
De theorie klopt als een bus, dit was dus geen "echte" schrik. Alleen iets irritants oid. Of een aanleiding om wat leven in de brouwerij te brengen.
En dan helpt 'stevigheid' beter dan vriendelijkheid.
Het kringetje is ondertussen wel een feit: een paard dat is opgezadeld met een steeds banger wordend mens zal teruggrijpen op zijn schrikreflex en weghollen.Citaat:Houd je paard de hele tijd met rijden bezig, dan heeft hij geen tijd om te schrikken. Doe zelf ook oefeningen, hierdoor ben jij ook ergens anders met je gedachten en wordt je lichaam rustig. Rij veel voltes en overgangen met je paard. 1 lange zijde rijden zonder figuren, is 1 zijde te veel. Zorg ondertussen dat ook jij druk bezig bent. Ga een keer in verlichte zit, probeer je tenen aan te raken of de oren van je paard. Zo wordt jij ook rustiger en het paard uiteindelijk ook.
6) WIL HARDER GAAN DAN JE PAARD
Voor mensen die nog een beetje zelfvertrouwen hebben is dit een goede tip. Wil harder gaan dan je paard. Als je paard hard draaft, spoor jij hem nog meer aan. Zo heb jij het gevoel dat je controle hebt over het paard en daar wordt je rustiger van. Elke keer als je paard schrikt en gaat galopperen, drijf je hem aan in rengalop. Je paard gaat dan uiteindelijk het harde rennen met schrikken associëren en zal dan niet meer wegrennen als hij schrikt
Woorden zijn ingewikkeld en achter dat schermpje zie je niet wat er gebeurt....
Maar ik vraag mij af of dit echt schrikken is, een spelletje spelen, jou wat plagen, etc.
Wegrennen bij gevaar is botweg een reflex, dat verander je NIET.
Welmkun je er beleid op maken, van zitles tot schrik/ vertrouwensparcours tot het heel precies lezen van lichaamstaal.
"Hij heeft geen tijd om te schrikken" - een paard in de vrije natuur is dan gewoon lunch. Of ontbijt.
Feit is wel: als jij hem bezighoudt, leiderschap toont, interessante dingen aanbiedt hoeft hij het zelf niet interessant te maken. Is het duidelijk dat jij de leider bent en rekent het dier er op dat jij wel op het gevaar zal letten, wat voor je dier lekker rustig is.
"Oh, als ik schrik moet ik 5 rondjes rengalop, laat ik dat maar niet doen" is dus onzin.
Maar tegen plagen, uittesten en spelletjes spelen zou het kunnen werken.
Tenzij hij die rengalop ervaart als beloning...