paard ziet mij niet als leider

Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
sander_lotte

Berichten: 1578
Geregistreerd: 29-10-06
Woonplaats: Zutendaal(België)

Re: paard ziet mij niet als leider

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-10-07 16:48

Het is zoals iedereen hier zegt eigelijk...
Een paard vertrouwt een persoon niet dat zelf bang is. Jij moet eerst vertrouwen krijgen en de leiding durven nemen.
Je moet je paard duidelijk maken dat hij je kan vertrouwen.

Grondwerk is hiervoor een hele goede oefening!
Let wel op dat je hier zelfzeker aan moet beginnen, anders loopt het verkeerd af.
Begin met de kleine details, dat hij begint te snappen dat hij jou nodig heeft om iets lekkers te krijgen, dat hij het anders enkel met zijn gras zal moeten stellen Clown
Dit kan je dus heel goed met snoepjes. Hij krijgt pas een snoepje als jij tevreden bent(in het begin moet je met het minste stapje vooruit tevreden zijn, anders gaat hij niet begrijpen wat je bedoelt)

Let wel op: als je met snoepjes gaat werken, moet je uitkijken dat hij niet opdringerig gaat worden. Hij krijgt pas een snoepje als jij het wil, niet als hij het wil. Als je snoepjes vast hebt(anders ook natuurlijk) moet hij op een acceptabele afstand blijven, hij mag zich absoluut niet opdingen.
Je moet dus gewoon opletten dat je hem niet gaat verwennen Knipoog Je mag lief doen, maar er blijft een grens. Jij moet de baas blijven over hem.

Veel succes!

beantsje

Berichten: 9297
Geregistreerd: 09-06-05
Woonplaats: Drenthe

Re: paard ziet mij niet als leider

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 15-10-07 21:02

Het stomme is, dat de theoretische kennis er wel is. Met mijn vorige paard ging het prima, dat was best een muts maar ze vertrouwde blindelings op mij (en ik op haar).
Door haar heb ik na een ongeluk 7 jaar geleden het vertrouwen weer helemaal terug gekregen.
Toen ik Toby kreeg, leek het allemaal heel goed. het is absoluut geen gekkenhuis, maar een eerlijk dier. Alleen door het incidentje dat we gehad hebben ben ik zelf weer bang geworden. (alleen als ik erop zit; aan de hand ben ik heel zelfverzekerd en consequent, met longeren was het een kwestie van 5 minuten. toen we de bak uitgingen, bleef hij op mijn commando weer aan een los touwtje stilstaan voor de open deur ondanks dat zijn maatje in de stal was)

N.B. met leider worden bedoel ik dat het paard op mij durft te vertrouwen. Daar gaat het mij om.

liljebo

Berichten: 8817
Geregistreerd: 08-10-07
Woonplaats: Bredaryd, zweden

Re: paard ziet mij niet als leider

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-10-07 14:36

Ik kan me hierbij aansluiten. Na mijn ruggenwervel gebroken te hebben tijdens een harde val met paard (paard gleed uit in een rengalop) en de nodige bijbehorende blikschade hebben opgelopen, heel lang geleden, ben ik ook zo'n 'held'. Toch rijdt ik heel graag. Ik heb lange tijd een ouder paard gehad waarmee ik heel goed maatje was. Daarmee heb ik weken in de wei geklooid (om het maar ff lomp uit te drukken) voordat ik erop kroop. Het bleek een geweldig paard en we hebben nog jaren plezier gehad samen totdat hij stierf aan een hartaanval. Maar het was een paard waar ik in de bak zonder zadel, halster of wat dan ook op durfde te kruipen en mijn kinderen leerde rijden. (ze waren nog klein) Ik heb enorm verdriet gehad toen hij stierf en veel later een tinker gekocht. Het paard bleek echter exdraver en vond het heerlijk om te racen en paste dus om die reden niet bij mij. Ik heb hem verkocht aan een ruiter die het heerlijk vond om over de dijk te racen en daar paste hij dus goed bij. Ik dacht niet meer te rijden, maar kon het niet van me afzetten en heb nu naast twee lieve ondeugende shetten een oude haflinger gekocht. Hij is nu twee weken hier en veel mensen reageren verbaasd omdat ik er nog niet op gezeten heb. Maar op dit moment wandel ik met hem, bijna elke dag, laat hem ergens grazen en doe wat grondwerk, zoals een schrikparcoursje lopen (hij is soms wat onzeker, maar het gaat steeds beter) en een beetje borstelen, masseren, spelen. In het begin vond hij het spannend, maar nu is hij helemaal relaxt buiten. Ik ook. Maar ik stap er pas op als we helemaal vertrouwt zijn met elkaar en ik zeker weet dat ik niet bang ben. En dan begin ik gewoon met de straat een keer op en neer. En zo bouwen we het op. Ik heb het met mijn eerdere oudje ook zo gedaan en dat heeft perfect gewerkt. Ik weet zeker dat het met dit paard ook zo gaat lukken, want hij is heel vriendelijk en zachtaardig en vind het heerlijk om mee op stap te gaan. (de shetten trouwens ook Haha! -afgelopen zondag met mijn man met alle drie de paardjes gewandeld Haha! )

beantsje

Berichten: 9297
Geregistreerd: 09-06-05
Woonplaats: Drenthe

Re: paard ziet mij niet als leider

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 16-10-07 21:40

Nou, dat is best een eye-opener. Misschien ben ik wel veel te hard van stapel gelopen met mijn nieuwe paardje; meteen na een week ofzo al een buitenrit. En de eerste keer ging dat nog goed ook.
En dan nu nog eens die verhuizing erachteraan...
Ik heb even overwogen om helemaal te stoppen. Maar dat is ook onzin. Ik moet maar even pas op de plaats, even helemaal overnieuw beginnen met hem. Grondwerk, zo nodig een keer een join-up en veel wandelen. En eerst maar even alleen rijden als mijn man met zijn paard ook meerijdt (in de bak uiteraard) totdat in ieder geval die nieuwe binnenbak niet meer zo nieuw is.

marjoleinft

Berichten: 2328
Geregistreerd: 25-06-06

Re: paard ziet mij niet als leider

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-10-07 22:04

ik zeg altijd maar zo met gedult kom je een heel eind probeer is wat grondwerk dat het paard oog op jou heeft dan moet het goedkomen

Paardentango
Berichten: 2744
Geregistreerd: 06-01-06

Re: paard ziet mij niet als leider

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-10-07 23:51

Door je open mind als persoon zal het echt allemaal goed komen, dat denk ik tussen de regels door te lezen.
Je liefde voor je oude paard is nog vers, en dat is iets wat denk ik ook een rol speelt.
Leer elkaar wat beter kennen, verwerk de dingen die je bezig houden en zie je paard als een andere makker die nu in je leven staat. Het paard is net zo onzeker als jij dat soms bent, maar het komt echt goed.
Ik hoop dat je hier op bokt er over vertelt, ik (we) zijn denk ik allemaal benieuwd naar jullie ontwikkelingen.

Knipoog

Nic

Berichten: 9472
Geregistreerd: 18-08-04
Woonplaats: Ik ben kwijt

Re: paard ziet mij niet als leider

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-10-07 00:11

beantsje schreef:
Nou, dat is best een eye-opener. Misschien ben ik wel veel te hard van stapel gelopen met mijn nieuwe paardje; meteen na een week ofzo al een buitenrit.

Misschien heb je wel helemaal gelijk Lachen
Het lijkt alof je verder wilde gaan, waar je gebleven was met je vorige paard, waar je al zo'n goede band mee had...

Succes ermee

liljebo

Berichten: 8817
Geregistreerd: 08-10-07
Woonplaats: Bredaryd, zweden

Re: paard ziet mij niet als leider

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-10-07 06:28

Ik weet zeker dat het met veel geduld en aandacht gaat lukken. Hou wel in de gaten dat je met een join up heel goed moet weten wat je doet en of je houding wel goed is. (ook bij longeren zonder lijn). Als je er zelf geen ervaring mee hebt en niemand kent die je kan helpen, kan je door een verkeerde houding de verkeerde signalen afgeven en kan de join up op een teleurstelling uitlopen en die kun je nu net niet gebruiken. Persoonlijk zou ik eerder kiezen voor bv landje winnen Haha! om je positie af en toe te bevestigen. Dus laat hem in wei of bak lopen, wandel achteloos, maar beslist naar de plek waar hij staat en laat hem even voor je aan de kant gaan. Daarmee bevestig je je leidingspositie (ik zie het hier mijn hoogst geplaatste paard ook af en toe doen. Het gaat er verder heel rustig aan toe). Verder veel grondwerk en wandelen en daarbij wel je grenzen aangeven. Wat wil ik en wat niet? Zorg dat je dat van te voren weet. Ben je wat onzeker, ook met grondwerk en wandelen, neem dan iemand mee. Ook nog eens een keer gezellig. Veel plezier (want dat is het belangrijkste)

beantsje

Berichten: 9297
Geregistreerd: 09-06-05
Woonplaats: Drenthe

Re: paard ziet mij niet als leider

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 17-10-07 11:46

Nicolletje schreef:
Misschien heb je wel helemaal gelijk Lachen
Het lijkt alof je verder wilde gaan, waar je gebleven was met je vorige paard, waar je al zo'n goede band mee had...

Succes ermee


Ik denk dat dat de spijker op zijn kop is... Verdrietig

@paardentango
Je hebt gelijk, ik mis Aileen nu nog heel erg. Ik ga vandaag weer proberen te rijden, ik houd jullie op de hoogte!

ubertha

Berichten: 89
Geregistreerd: 23-03-07

Re: paard ziet mij niet als leider

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-10-07 13:53

Goed van jou,heb vertrouwen en blijf rustig dan kom je een heel eind.
Ik wens je heel veel succes met je paard en vooral veel plezier.

xTessa

Berichten: 21
Geregistreerd: 28-09-07

Re: paard ziet mij niet als leider

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-10-07 13:58

ik denk ook belanrijk is dat je zelf ontspant..
je paard wordt waarschijnlijk ook heel gestrest van jou!

Jolijnn_Oud
Berichten: 15
Geregistreerd: 12-08-07

Re: paard ziet mij niet als leider

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-10-07 14:23

Ik denk dat als je er af kukelt je zelfvertrouwen enorm kan instorten! En als dat het geval is je eige houding ( onbewust? ) ook enorm veranderd. Miss. pikt je paard dat wel op?! Daarbij naast is je paard miss. ook wel een beetje bang omdat die van zijn kudde weg is, en dan ook nog van het enige paard word weggehaald die dr wel staat! Ik denk dat je met geduld naar jezelf, en je paard toe een heel eind komt...

beantsje

Berichten: 9297
Geregistreerd: 09-06-05
Woonplaats: Drenthe

Re: paard ziet mij niet als leider

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 17-10-07 20:15

vanavond hebben mijn man en ik gereden. Brr wat was ik zenuwachtig!
De beide paarden waren relaxed en onder het poetsen werd ik ook steeds rustiger.
Toen we erop zaten ging het eerste rondje goed, en toen doken de eerste kaboutertjes weer op - in dezelfde hoek. Ja, we waren natuurlijk iets te afwachtend dus eerst sprong Jody weg en meteen Toby ook.
Ik schrok wel een beetje, maar minder dan ik verwacht had want Toby bokte niet. En dan vind ik het niet eng.
Dus heb ik mezelf flink bij de oren gepakt en besloot het initiatief naar me toe te trekken. Het helpt me dan goed om mezelf ahw les te geven, hardop. dus eerst op de volte en aan het werk in draf. Hij was nog wat kijkerig in die hoek maar het ging eigenlijk gemakkelijker ik dacht. Toen ik weer de onverdeelde aandacht had, langzamerhand de volte verlegd naar de enge hoek en flink doorgewerkt. En toen ging het prima. Eigenlijk heb ik Toby 2 maand in de watten gelegd en heeft hij vandaag voor het eerst gewerkt.
Mijn vorige paardje had eigenlijk de zelfde grapjes maar daar kon ik om lachen hoewel die moeilijker weer te corrigeren was.

Na het rijden even aan de hand naar de enge hoek gelopen en daar heb ik even met hem gestaan. Hij was eerst wat alert maar toen ik met hangende schouders en hoofd naar beneden even over de rand hing, ontspande hij merkbaar. Hij ging met zijn neus in mijn oksel staan. En toen ik even rechtop ging staan, schouders naar achteren, deinsde hij meteen geschrokken achteruit...
en toen ik vervolgens hem nog aan de hand heb uitgestapt, ik met hangende schouders en hoofd, liep hij zowat met zijn neus over de grond.

En toen dacht ik; dat poepie wil ook zo graag een steun, als ik onzeker ben, ziet hij de stemmetjes in mijn hoofd....hij houdt mij een spiegel voor.

Mijn man en ik gaan iig 2 x per week samen rijden, ondertussen ga ik lekker een beetje grondwerk doen, een beetje vrijheidsdressuur en lekker wandelen. Dan moet het vanzelf goedkomen!
maar goed, wie nog tips heeft; ik hoor het graag!

mijnlieverd

Berichten: 1230
Geregistreerd: 13-07-05

Re: paard ziet mij niet als leider

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-10-07 23:04

Hoi,

Ik herken mijzelf wel een stukje in jou verhaal terug. Een aantal jaar geleden heb ik mijn pony in moeten laten slapen. Haar vertrouwde ik voor de volle 100% en dat was logisch want ze heel erg betrouwbaar, zij had ook wel haar fratsen, maar van haar wist ik gewoon precies wat ik wel en niet kan verwachten en wanneer.

Heb een paar maanden daarna een ander pony gekocht. De eerste keren dat ik ging rijden ging het super, maar toen begon ik te merken dat ze een hele bange pony was, met name voor mensen. Het leek wel of dat ze de eerste keer gewoon de kat uit de boom keek en daarna pas haar ware aard naar boven kwam. Nou toen begon het, ik kon amper bewegen als ik er op zat want dan schoot ze heel hard weg. Op een gegeven moment flikte ze het ook toen ik aan het aan het uitstappen was, daar schrok ik toch wel van.
Maar omdat zij zo bang en zenuwachtig was , werd ik ook zenuwachtig en onzeker als ik op haar moest gaan rijden.
Ik heb haar een tijdje op rust laten staan. Toen zocht ik iemand om mijn andere pony in te rijden, maar door een heel gedoe met dat paard(ziek zijn enz.) ging dat niet zo makkelijk.
Ik had haar verteld van mijn andere pony en zij werd daardoor wel nieuwsgierig en wilde er wel eens op. Dus zo gezegd zo gedaan. Heb haar toen voorgesteld of ze mijn pony niet vaker wilde rijden.
Dat heeft ze dus gedaan, ik heb haar geholpen en was er altijd bij als zij ging rijden. Af en toe kroop ik er dan ook wel eens goed en langzamer hand heb ik het weer helemaal overgepakt en het gaat nu echt super, niks zenuwachtigheid of onzekerheid meer.
Ik merk nu dat mijn pony me echt gaat vertrouwen en elke dag wordt het vertrouwen een beetje meer.
Ik heb nu echt een klik met haar.
Eerst als ze ineens wat harder wilde dacht ik o nee daar gaat ze weer en trok mijn handen onderhand in mijn nek(weet dat dat niet juist is, maar dat was gewoon onbewust een reactie). Nu corrigeer ik haar gewoon en houd mijn handen op de plek waar ze horen.
Ik weet nu gewoon dat het een reactie op reactie was.
Als zij wilde weg schieten, dan zette ik me meteen schrap waardoor het eigenlijk alleen maar erger werd. Nu blijf ik gewoon ontspannen en blijft zij ook gewoon rustiger.
Nu weet ik gewoon zeker dat een paard het echt wel voelt als je bang of onzeker bent.

Ik heb maanden lang gehuild dat ik mijn vorige paard terug wilde en zag het helemaal niet zitten, maar nu het zo goed gaat tussen mij en mijn pony en we echt het vertrouwen in elkaar krijgen heb ik daar helemaal geen last meer van gelukkig.

Nu is het bij jou wel een ander verhaal omdat jou paardje niet bang is, maar denk ik gewoon een loopje met je neemt zodra hij voelt dat je wat bang bent.
Maar geloof me het komt allemaal goed. Ik dacht ook dat ik nooit die onzekerheid zou overwinnen, maar zoals je kan lezen is het mij gelukt!
Go for it!

liljebo

Berichten: 8817
Geregistreerd: 08-10-07
Woonplaats: Bredaryd, zweden

Re: paard ziet mij niet als leider

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-10-07 07:28

Ik kan hetzelfde vertellen. Ook ik had een paard waar ik een hele fijne band mee had en ook die spookte wel eens wat uit (hij probeerde altijd om te draaien als we wegreden - gewoon ff uitproberen) Ook ik had er geen problemen mee en vond het wel leuk dat hij wat karakter had. Als hij een keer schrok, lachte ik ermee. Ook ik heb lang gehuild toen hij dood was. Zijn foto hangt nog steeds boven mijn bureau. Ik heb daarna een paard gehad met wie het niet zo klikte vanwege zijn enorm temperament en daarna was ik steeds erg onzeker als ik op een paard ging zitten. Dus liet ik het vaak achterwege.
Toen we naar zweden kochten, kocht ik twee minishetlanderhengstjes waar ik in de omgang al weer snel mijn zelfvertrouwen terugkreeg. Ze waren zeker wel regelmatig ondeugend en brutaal , maar ze hebben mij verschrikkelijk veel geleerd en met hen vertrouw ik nu 100%.. Nu heb ik dus weer een paard om mee te rijden. Een brave haflinger op leeftijd. Het paard heeft altijd in een groep met toeristengereden, maar nooit of misschien alleen in een ver verleden alleen. Het is geen paniekzaaier, maar onzeker en ik merk heel erg goed dat hij het nodig heeft om mij te kunnen vertrouwen. Dus mag ik niet onzeker zijn als ik met hem werk. Het probleem.? Ik ben het toch nog. Dus doe ik dat wat ik aankan en waarbij ik weet dat ik mijn paard goed kan begeleiden. met wandelen gaat het al heel goed. Als hij schrikt (hij doet niets ernstigs, springt alleen opzij) dan maakt het mij helemaal niet meer uit en ik merk dat dat voor hem goed werk. Hij krijgt steeds meer vertrouwen in mij, maar we zijn er natuurlijk nog lang niet helemaal. Ik doe schrikparcoursjes met hem en gisteren heb ik stukjes gereden en stukjes ernaast gelopen. En zo bouw ik het beetje voor beetje op. Ik ga ervan uit dat ik maanden nodig heb om een hele sterke band met hem op te bouwen waarbij we elkaar volledig vertrouwen en dat is niet erg. Ik weet dat het niet meer kapot kan als het er is. Dus ook ik werk met kleine beetjes en doe alleen dat wat ik aankan. En dan komt het altijd goed.

Paardentango
Berichten: 2744
Geregistreerd: 06-01-06

Re: paard ziet mij niet als leider

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-10-07 09:38

Emotionele incontinentie hier Scheve mond , na het lezen van deze mooie verhalen.
Wat houden we toch enorm van de paarden, en wat krijg je dat terug !

Sterke liefde, dat maakt ook zo kwetsbaar.
Knipoog

beantsje

Berichten: 9297
Geregistreerd: 09-06-05
Woonplaats: Drenthe

Re: paard ziet mij niet als leider

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 18-10-07 10:25

thanx allemaal, het is inderdaad heel erg hetzelfde verhaal!