Moderators: C_arola, balance, Essie73, Firelight, Neonlight, Sica, Coby, NadjaNadja, Dyonne
). Ik heb trouwens ook altijd geleerd (ook op de instructeurscursus!) dat je een paard eerst los moet stappen, opwarmen en zo alvorens je überhaupt wat gaat vragen van 'm. Daarna is het een kwestie van de mate van africhting én het karakter van het paard én de vaardigheid van de ruiter én de mate waarin de ruiter het paard goed kent in hoeverre je wat mij betreft een paard mag "aanpakken". Sommige paarden maken er ook wel eens een spelletje van om zich lui voor te doen....
pjotrg schreef:Ja inderdaad. Dit soort aanpak is ook zeker niet de mijne (ben een echte buitenrijder). Ik heb trouwens ook altijd geleerd (ook op de instructeurscursus!) dat je een paard eerst los moet stappen, opwarmen en zo alvorens je überhaupt wat gaat vragen van 'm. Daarna is het een kwestie van de mate van africhting én het karakter van het paard én de vaardigheid van de ruiter én de mate waarin de ruiter het paard goed kent in hoeverre je wat mij betreft een paard mag "aanpakken". Sommige paarden maken er ook wel eens een spelletje van om zich lui voor te doen....
Ik heb wel gezien dat paarden die altijd meteen in de krul getrokken worden later in hun carrière allerlei problemen krijgen, voornamelijk rugproblemen. Er zijn dan maar weinig ruiters die dan de fout bij zichzelf en hun africhting zoeken
pjotrg schreef:Ja inderdaad. Dit soort aanpak is ook zeker niet de mijne (ben een echte buitenrijder). Ik heb trouwens ook altijd geleerd (ook op de instructeurscursus!) dat je een paard eerst los moet stappen, opwarmen en zo alvorens je überhaupt wat gaat vragen van 'm. Daarna is het een kwestie van de mate van africhting én het karakter van het paard én de vaardigheid van de ruiter én de mate waarin de ruiter het paard goed kent in hoeverre je wat mij betreft een paard mag "aanpakken". Sommige paarden maken er ook wel eens een spelletje van om zich lui voor te doen....
Ik heb wel gezien dat paarden die altijd meteen in de krul getrokken worden later in hun carrière allerlei problemen krijgen, voornamelijk rugproblemen. Er zijn dan maar weinig ruiters die dan de fout bij zichzelf en hun africhting zoeken
Speedster schreef:anneliesdj schreef:![]()
Zielig hoor, maar waarschijnlijk wordt dit vanzelf afgestraft zodra diegene concoursen gaat rijden, als het niet in de B is dan wel in de L of M, een jurylid hoort een goed lopend paard te herkennen.
Als hij dressuur zou doen wel ja, maar hij springt (helaas).
Cassidy schreef:In eerste instantie vind ik de uitspraak niet kunnen.
In de tweede instantie denk ik daar dan bij dat mensen soms wel het een zeggen en het ander doen. Wat is er mis met een weerstand biedende hand? Want zo kun je kort houden ook interpreteren. Wat is er mis met een weerstand biedende hand en tegelijkertijd de beenhulp? Hoeft niet meteen met sporen erbij....
Deze ruiter kent zijn eigen paard door en door en weet precies hoe hij dat paard behandelen moet. Wij voelen niet wat die ruiter voelt, wij hebben de ervaring niet met dat paard die die ruiter heeft. Ik keur een dergelijke opmerking ook niet goed, maar het is misschien ook eens iets om over na te denken....
Gelukkig heeft mijn lerares er meteen wat van gezegt maar nog doen ze het niet altijd.. 
) 
annebe schreef:Dit is nou precies de reden waarom ik niet op maneges kom en mijn paardjes lekker apart heb staan.
Paardrijden doe je samen, zonder sporen, slof e.d.
Vreselijk wat je soms ziet, zelfs van instructrices die denken jou wel even te kunnen helpen met een eigenwijs paard.
Dat een paard pijn kan hebben, hebben ze nog nooit van gehoord geloof ik!
XchantjuhX schreef:tsja... mijn aanpak is het niet... Ik stap altijd eerst in aan een lang teugeltje, daanr ga ik verder met aanleuning instappen en indraven.
Maar eigenlijk vind ik dat we te weinig info hebben om te oordelen... ik kan me indenken dat dit in sommige situaties kan werken bij hele dominante excemplaren. Sporen erin, kan ook een uitdrukking zijn... hoeft niet letterlijk
Ik zou eerst meer achtergrond info willen hebben voordat ik de mensen erop veroordeel en afreken
