Bekend probleem. Mijn paard heeft ook eens een flinke klap opgevangen van een passerend paard. Niet met mij erop, maar met mijn bijrijdster, nog rotter. Het betreffende paard had nogal losse achterbenen, dat was bekend, maar helaas was de ruiter te laks om verder van de bakrand af te passeren.... Resultaat was dat mijn paard 1 hoef in zijn ribben mocht incasseren, de andere hoef ving mijn bijrijdster op met haar been, gelukkig op een blauwe plek na niks ernstigs. Maar de combinatie van die klap + schreeuwende ruiter deed mijn paard geen goed, daarna durfde hij amper meer tussen een ander paard en de bakrand door. Bovenop de rem en omdraaien, en als hij niet weg kon sprong hij het hek in of klom zo'n beetje letterlijk tegen de bakrand op.
In een buitenbak met 'open' omheining (schriklint, planken, o.i.d.) gaat het nu goed, zeker met voor hem bekende paarden, al heeft hij nog weleens zijn twijfels. Binnenbakken met dichte bakranden blijven een probleem, dan gaat hij nog steeds tegen het schot op. Helaas heb je dan ook nog ruiters die meerdere keren achter elkaar op een hele korte afstand passeren, waardoor mijn been weer eens geplet wordt. Maar de enige manier om het eruit te krijgen is toch echt kilometers maken. Als hij maar vaak genoeg ziet dat er niets gebeurt gaat het wel over. Ik rijd alleen vrijwel altijd in een buitenbak, in een binnenbak komt hij weinig, alleen met een wedstrijd etc.
Cassidy schreef:Ik zou een paar extra oefensessies inlassen met ruiters en paarden die je vertrouwd.
En dat is een hele goede tip. Dat helpt echt een eind, heeft bij mijn paard ook goed gewerkt. Desnoods je paard stil laten staan op de hoefslag en een ander laten passeren, later ook in stap en draf proberen. Niet doorgaan tot je paard op tilt slaat, maar steeds zover dat je paard nog niet helemaal in paniek raakt. En zo kun je de grens steeds verder verleggen.