Bokt.nl

Holaso schreef:

Heeft ze geen boezemvriend in de kudde? Zoja, dan kan je hem er mss eerst uithalen en dan volgt ze mss?

Het werk dat je met haar doet, wissel je dat genoeg af?

Ik merk bvb dat als ik een week ofzo dressuur rijd, mijn ruin veel minder zin heeft om zich te laten pakken. Als we dan buiten gaan wandelen, dan staat ie de volgende dag aan de poort te wachten voor de volgende buitenrit.

Werk je steeds alleen met je paard? Zoja, spreek dan met iemand af om samen te rijden. Vaak vinden paarden dat leuker.

Als je nu zonder halster (en zonder rijkledij aan) naar haar toeloopt in de weide, gaat ze dan ook lopen?
Zoniet, dan zou ik s wat vaker naar haar toelopen met rijkledij, maar zonder halster of andersom. Dan het halster aandoen, belonen en terug uitdoen en weer weg. Of gewoon even bij haar gaan staan, belonen en weer weg. (Niet belonen, met snoep of biks, gewoon met de stem of schouderklopje).

Is het altijd zij die eerst gaat lopen in de kudde of is er een andere aanstoker? Als ze gaat lopen, loopt de kudde haar dan achterna? Welke rang heeft ze in de kudde?

Sorry voor de vele vragen, maar dan kan ik me een beter beeld vormen.

Cassidy schreef:

Je paard heeft in het verleden al te vaak gewonnen doordat je weg bent gelopen op het moment dat je haar niet te pakken kon krijgen. Je moet ook niet op haar gaan wachten, je moet haar gewoon niet met rust laten als ze weer eens de benen neemt. Trek er dan ook een hele dag voor uit, ga niet pappen met snoepjes, en verklein eventueel het weiland zodat je niet het hele weiland door hoeft om haar te kunnen pakken. En vooral, wordt niet kwaad op haar, heb geduld. Loopt ze weg, jaag haar niet op, blijf achter haar aanlopen, laat haar niet grazen en geef niet op voordat je haar hebt. En als je haar hebt: uitvoerig belonen, en weer loslaten. Dan probeer je haar weer te pakken. De tijd die het de tweede keer kost om haar te pakken zal dan korter zijn. Doe dit een aantal dagen achter elkaar en je zult zien dat je ook zonder join-up een paard krijgt die het niet erg vindt om naar je toe te komen.