Geplaatst Sizzle schreef:Ik heb er zelf zo een gehad die het conflict bleef zoeken, die is nooit echt betrouwbaar geworden in de omgang. Trappen op de wei heeft hij maar 1x gedaan toen hij 3 weken oud was maar hij wilde ook als volwassen dier altijd ieder meningsverschil letterlijk uitvechten.
Sommige moeten echter gewoon 1x een zeer wel gemilte skup onder de hol krijgen (niet perse letterlijk) en dan heb je er daarna nooit meer wat mee.
Zou het dus wel even een kans geven.
Ja ik geef het zeker een kans. Sterker nog, ben net begonnen
Nu weet ik pas hoe jaarling is. Als dat was verteld had ik er zelf niet aan moeten geloven. Nu lag ik gisteren bijna out in de wei dus kon ik weinig meer doen. Zeker zonder iets in handen als je het niet verwacht. Kwam zomaar na wat aaien nadat ze zelf zo vrolijk aankwam. Mocht waarschijnlijk niet zomaar stoppen. Maar nu weet ik wat ik kan verwachten dus ga ik wel de wei in met zweep waar ik ook van een afstand mee kan corrigeren. En wanneer ik wil aandacht geven, niet andersom.
Het is een hele leuke merrie, heel slim, heel werkwillig maar je mag haar nooit vertrouwen, altijd rekening houden dat haar rust ‘vals’ is. 
We gaan het meemaken de komende dagen. Sommige tips waar ik niet aan gedacht had neem ik zeker even mee. 
. En Bigone ook haha. Kijk straf je dit paard als in ik zet hm op stal en ros er met mn zweep overheen tot ie respect heeft, ja dan maak je hem bang voor mensen. Corrigeer je hem zoals dat ook in een gezonde kudde gebeurt, dus met een gerichte knal op precies het juiste moment en een tijd buiten de kudde dus buiten je persoonlijke cirkel, denk ik dat er best hoop is. Ten slotte lijkt hij het vanuit je OP wel te accepteren van je andere dominante paard en is er nu wel rust in de kudde. Zolang een jaarling normaal paardengedrag begrijpt, kun je er als mens meestal ook goed mee werken. Enkel moet het wel bij je passen. Ben je zelf erg lief, onderdanig of gewoon niet snel genoeg is hij op een andere plek misschien beter af. Je wilt dit gedrag niet bevestigd zien, en het is je gezondheid ook niet waard 
Het was even een uitdaging, maar gelukkig was ze heel jong gebracht. Ruim voordat ze 3 werd (het doel was zadelmak maken). Na een aantal maanden was het echt een toppony. Ze moest gewoon werken. Dingen doen. Waardering krijgen voor wat ze goed deed en iemand die haar corrigeerde als ze over de schreef ging. Het werd echt een totaal ander dier. De dierenarts zei dat het een levensgevaarlijke pony was, maar ze is met 3,5 jaar als kinderpony verkocht (jonge kindjes, beginners). Ik was echt heel erg gek op dat dier, omdat ze ontzettend dapper en slim was, ook omdat ze van zo ver was gekomen. Maar dit is dus een succesverhaal... Voor hetzelfde geld heb jij er eentje staan die NIET makkelijk gaat worden en waarbij je altijd op je hoede moet zijn. De paarden die 
