Bokt.nl

**Geplaatst**: 11-05-18 09:53

Re: Nog nooit erg gevallen?

Geplaatst: 11-05-18 09:53

Ik schreef eerder dat ik nooit erg gevallen was. Dat klopt.
Maar wel vanaf de grond een aantal dingen meegemaakt die me toch wel uit de roulatie hebben gehouden.
En een aantal "Dat ging nog maar net goed-jes"
Met een bomproef paard buiten gereden, op een gladde ondergrond gleden haar voeten weg, en daar lagen we met z'n twee. Dat was duideljke een "dat ging nog maar net goed" geval.

**Geplaatst**: 11-05-18 09:54

Geplaatst: 11-05-18 09:54

Qimm schreef:
Boomproef paarden bestaan niet. Er zijn altijd situaties waar je niet op kunt trainen. Je hebt wel brave paarden die niet gauw in paniek raken.

Die van mij was echt niet bang voor bomen hoor... die viel er echt wel onder :')

Ik ben nooit heel erg gevallen, vroeger wel heel vaak gevallen in de pony tijd.
En ik rij nu al een jaar of 25 denk ik.
Heb nu net wel een nieuw jong paardje gekocht, dus het gaat vast wel weer een keer gebeuren dat ik zand hap :')

Maar hopelijk dan niet al te hard.
Wel is 2jr geleden mijn voet verbrijzeld aangezien mijn paard het nodig vond om er met zijn volle gewicht op te springen.

**Geplaatst**: 11-05-18 09:57

Geplaatst: 11-05-18 09:57

Oeps

Ik rij sinds mijn 11e (ben nu 34) zo vaak gevallen dat ik het niet meer kan tellen. 1x gebroken kaak, 1x zere enkel, 1x zere bil. Verder vooral heel veel spierpijn.

**Geplaatst**: 11-05-18 10:02

Geplaatst: 11-05-18 10:02

Ik ben 31, rijd sinds mijn 7e en ik ben al vaak gevallen maar ik heb alleen mijn ego gedeukt _O-

**Geplaatst**: 11-05-18 10:18

Geplaatst: 11-05-18 10:18

MiReRe schreef:
In de 32 jaar dat ik paardrijd ben ik, halverwege m’n 30ste, 1xécht heel erg rot gevallen waardoor ik 8 weken uit de running was. Uiteindelijk alsnog niks aan overgehouden.
Je bent je bewust van de risico’s en dat is terecht. Het is potentieel gevaarlijk. Maar dat is autorijden ook. Mag je dat ook niet meer doen van die mensen die zeggen dat je niet te paard mag?
Waar bemoeien ze zich mee. Als ze écht behulpzaam willen zijn dan bieden ze hun oppastijd aan zodat jij vaker naar je paard kan. Voor je mooie speciale kindjes zorgen is al zwaar genoeg. Jij mag ook je ontspanning!

Even jouw bericht als voorbeeld...

Veel mensen roepen dat: auto rijden is ook gevaarlijk.
Dat klopt helemaal; maar ik hoor toch van veel paardenmensen die uit de running zijn geweest door een ongeval met een paard.
Veel meer dan dat mensen door een auto/fietsongeval uit de running zijn.
Ook in mijn omgeving zie je dat; en dat heb ik meer niet-paardenmensen om mij heen dan wel-paardenmensen.

Ik ben eenmaal (1997) achterover gegaan; rug gebroken op 3 plekken. 6 maanden uit de roulatie.
Later (in 2005 met 3 kinderen van 2,4,6) mijn bekken kapot op meerdere plekken waardoor ik echt heel lang uit de running ben geweest (ook zeker 6 maanden) en de verzorging van mijn gezin volledig op andere rustte.
Ik had zelf ook hulp nodig (kon geen eens zonder hulp opstaan).

Veel van mijn paardenkennissen zijn door paarden enkele weken "ziek" geweest.
In mijn niet-paardenkring ken ik 2 mensen die door een auto/fiets ongeval een tijdje uit de roulatie zijn geweest.

**Geplaatst**: 11-05-18 10:21

Re: Nog nooit erg gevallen?

Geplaatst: 11-05-18 10:21

Ik rij 12 jaar paard en ben de tel kwijt van hoevaak ik ben gevallen. Het ergste wat ik heb gehad is een week spierpijn en een dikke knie.

**Geplaatst**: 11-05-18 10:43

Re: Nog nooit erg gevallen?

Geplaatst: 11-05-18 10:43

Ik ben ook als kind vaak van pony gevallen. Buiten wat blauwe plekken niets aan overgehouden.
En dat was nog in de tijd dat er niet met cap gereden werd en gewoon boscrossen zonder zadel.
Nu stuk ouder en wijzer. Draag altijd cap en denk zelfs over bodyprotector. Heb brave pony’s , maar je weet maar nooit.
Blijf wel rijden hoor. Vind het veel te leuk, maar veel rustiger dan vroeger.
Overigens respect voor degene met zeer ernstig letsel door paardrijden dat ze er nog opstappen. Ik was er denk ik mee gestopt.

**Geplaatst**: 11-05-18 10:47

Geplaatst: 11-05-18 10:47

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 20-05-23 23:13, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 11-05-18 11:08

Geplaatst: 11-05-18 11:08

Ik rij nu 24 jaar en ben in die jaren 3 keer gevallen, waarvan ik er 2 keer iets aan over heb gehouden. 1 keer schoot het paard waar ik mee reed het bos in waardoor ik tegen een boomstam klapte met mijn hoofd: gebroken kaak, sleutelbeen en pols als gevolg. En 1 keer zat ik zonder tuig op de pony van een kennis en leek het iemand geinig om het dier op te jagen, gevolg: gescheurde lies en scheur in mijn bekken. (Is al bijna 10 jaar geleden, maar heb er nog dagelijks last van)

Het paard wat ik nu al ruim 7 jaar rij vertrouw ik volledig. Van hem ben ik nog nooit afgevallen en we zijn helemaal op elkaar ingespeeld. Mijn eigen pony rijd ik niet mee, die gaat voor de kar.

Als rijden jouw ontspanning is, en je neemt verder geen onnodige risico's dan zou ik het zeker blijven doen. Je hebt de steun van je man die begrijpt hoe belangrijk dit stukje ontspanning voor jou is. En juist omdat jouw gezin jou nodig heeft, is het belangrijk dat je er optimaal voor ze kunt zijn, toch?

**Geplaatst**: 11-05-18 11:31

Geplaatst: 11-05-18 11:31

Ik rijd al 37 jaar en eigenlijk de laatste 25 jaar zonder schade. Ik stap weleens creatief ongepland af, dat dan weer wel...
De enige keer dat ik wel schade opgelopen heb was het een gebroken arm omdat paard frontaal tegen een boom opliep en ik mijn arm uitstak in de landing om een mooie koprol te kunnen maken. Met 60 km per uur kon die arm dat niet helemaal aan en zei er een bot krak. Handstand overslag wel gemaakt en netjes op de voetjes verder... Paard weer gevangen en ook gewoon naar huis gereden. Pas met afzadelen had ik in de gaten dat mijn arm niet helemaal meer normaal deed wat ie moest doen.

Als kind heb ik gevoltigeerd, dus als ik in de lucht ben komt er een katachtige reflex waardoor ik zonder bodyprotector altijd netjes op de voetjes land. Met bodyprotector lukt me dat niet...

Elk jaar maak ik nog wel een paard zadelmak, ik spring, ik cross, ik vreet rare acties uit met jonge paarden en meestal rijd ik zonder cap

Foei! dat mag niet van bokt O:)

Maar die cap zit altijd wel op mijn kop als ik creatief ongepland afstap :Y)

Ik heb nog steeds razendsnelle reflexen en dat heeft me al menig maal behoed voor creatief afstappen maar ook voor rondvliegende benen in de omgang. De reflex op rondvliegende benen is zelf de benen laten rondvliegen _O-

Na 2x zijn de meeste paarden wel genezen na een aanvaring met stevig stalschoeisel.

Wel kijk ik heel goed op wat voor paard ik stap. Sommige paarden laat ik staan omdat hun oogopslag me niet aanstaat. Daar mag iemand als Gert mee aan de slag. Mijn gevoel klopt daarin altijd.

**Geplaatst**: 11-05-18 12:00

Re: Nog nooit erg gevallen?

Geplaatst: 11-05-18 12:00

Nog niet veel ervaring hier, maar ik rijd 8 jaar. Ik ben ik weet niet hoeveel keer gevallen, ( Fijn he, die manege paarden waarvan ze zeggen dat ze kopping zijn, terwijl ze zo erg bokken wegends niet passend tuig. ) Het ergste wat ik heb gehad, spierpijn eigenlijk? Iniedergeval niet zo erg, want ik stapte elke keer weer terug op. En ik ben in bossjes beland, zand natuurlijk maar ook wel is steen. Achja, wat doe je eraan? Goedzo dat je een cap draagt, vele doen dat al niet.

**Geplaatst**: 11-05-18 12:05

Geplaatst: 11-05-18 12:05

Ben vroeger veel gevallen. Eentje is mij er altijd bij gebleven.

Bij het opstijgen ging de pony er vandoor en had alleen mijn voet in 1 beugel. Mijn been was nog niet over het zadel geslagen. Ik viel dus vlak op mijn rug en de lucht was uit mijn longen geslagen. Dit was toen best angstig en ben toe geloof ik wel opnieuw opgestapt en toen bleef de pony wel staan. Dit was bij de pony een bekend probleem dat hij dat deed.

Verder een keer. Tijdens 1 les 3 keer gevallen in de buitenbak, waarvan de laatste in een plas modder

Tegenwoordig merk ik wel dat voorzichtiger / verantwoordelijker geworden ben en ook niet op elk paard meer stap. Waar ik vroeger mijn hand niet voor omdraaide.

**Geplaatst**: 11-05-18 12:06

Re: Nog nooit erg gevallen?

Geplaatst: 11-05-18 12:06

ik heb me thuis vaker bezeerd met van de trap afvallen als dat ik van een paard ben gevallen :')

ik haat trappen hahaha

**Geplaatst**: 11-05-18 12:19

Geplaatst: 11-05-18 12:19

Ik rij nu 10 jaar.8 keer gevallen en alleen een blauwe stijve kont(klopt af).En inderdaad een keer de laatste tree van de trap gemist en een week mank gelopen.

**Geplaatst**: 11-05-18 12:23

Geplaatst: 11-05-18 12:23

Ook bij mij valt het reuze mee.
Ik rijd bijna 40 jaar, en heb zelfs een tijdje pony's zadelmak gemaakt als werk (ik was echt een lichtgewicht).

Ik ben best wat gevallen maar inderdaad meestal alleen een gekneusd ego.
1x mijn elleboog gebroken maar daar kon het paard niets aan doen, die gleed uit waardoor ik er onder kwam.

Verder ook een keer aangereden op de fiets waar ik langer last van had.

Zolang je geen domme dingen doet lekker proberen te genieten van het paardrijden!

**Geplaatst**: 11-05-18 12:24

Geplaatst: 11-05-18 12:24

Rij al sinds ik 5 of 6 ben. In het begin van het rijden nooit zo vaak gevallen maar met mijn Pony (Monster) Viel ik er al af de eerste keer dat ik op hem thuis ging rijden. Daarna nog meerdere keren gevallen. De meest pijnlijke voor mij waren 2x in de winter een paar jaar terug op half bevroren grond geklapt met mijn rug. En ben ik met hem een keer onderuit gegaan en lag hij met zijn lichaam half boven op mij. Geluk dat hij vliegensvlug van me af ging maar ik was meer bezorgd om hem dan mijzelf

Was toen welk paar weken beurs maarja.

Laatste keer dat ik gevallen was, was vorig jaar van mijn jonkie. Schrok en draaide zich om en poef ik lag daar. Die deed ook echt goed zeer.

Verder valt het wel mee, ben altijd goed blijven zitten met rodeo momenten.

**Geplaatst**: 11-05-18 17:32

Re: Nog nooit erg gevallen?

Geplaatst: 11-05-18 17:32

Ik heb dit ook een beetje, maar dan niet met kinderen, maar met mijn bedrijf.
Als mij iets gebeurt (al breek ik maar een been bij wijze van) dan ben ik al de sjaak.
Niet werken betekend geen inkomsten. En een AOW is erg duur (ben aant kijken voor een andere AOW maar die keert niet uit als je niet voor minimaal 35% wordt afgekeurd, dit gebeurt dus niet als ik mijn been breek).

Ik ging mijn paard inrijden, en ondanks dat ik wat ouder geworden ben (en dus wat stijver, houteriger en banger) had ik wel contant in gedachten: als er maar niks gebeurt.
Maar nu zit ik er veel zekerder op. Tis een gevaarlijke sport, dat absoluut maar het is voor mij ook ultiem genieten.

Overigens rijd ik sinds mijn 9e, ben nu 25 jaar en de keren dat ik eraf ben gevallen zijn op 1 hand te tellen.
Ik heb 10 jaar elke week op de manege gereden, 4 jaar twee verzorgpaarden gehad en nog een 1 jaar twee bijrijdpaarden (waarbij ook 1 dier ingereden). nu heb ik 3 jaar mijn eigen jonge dier. Nu 4 jaar.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-05-18 21:28

Geplaatst door de TopicStarter : 11-05-18 21:28

Dank jullie wel voor jullie reacties.... Ik blijf gewoon doorgaan, ik kan zo genieten van mijn paardje...even helemaal niets als ik bij mijn paardje ben dan denk ik ook verder aan niets. Even uit de stress... ze staat aan huis dus al ga ik alleen maar uitmesten, even ontspannen. ...En met dit mooie weer en lange licht is s avonds rijden ook weer mogelijk ☺

Onlangs nog een preek van mijn zusje... zij had tenminste een veilige hobby (is zelf gestopt met rijden omdat ze het te gevaarlijk vind )want ze schildert. Toen zei ik ook... En wat als je een ongeluk krijgt als je kwasten gaat halen bij de winkel? . ..Vond ze niet leuk haha...

**Geplaatst**: 11-05-18 21:46

Re: Nog nooit erg gevallen?

Geplaatst: 11-05-18 21:46

Op zich kan er altijd iets gebeuren, met alles. Maar als je daar constant rekening mee moet gaan houden...

Wel vind ik het argument dat vaak gegeven wordt als iemand zegt van 'Dat is gevaarlijk' of 'Daar ben ik bang voor', dat mensen automatisch afkomen met 'Je kan ook op het zebrapad overreden worden door een auto'.
Dat kan allemaal inderdaad. Maar ik vind het wel een extra risico. Nu heb ik niet echt schrik van vliegen bijvoorbeeld, maar ik zit er wel mee in mijn hoofd dat het vliegtuig zou kunnen neerstorten. Zegt mijn vader dat dat praktisch nooit gebeurt en ik mijn 'angst' moet overwinnen, want je hebt meer kans om dood te gaan bij een auto-ongeval. Nou en? Ik heb geen angst om te vliegen, ik zie alleen in dat de kans reëel is dat er iets gebeurt, ook al is die klein. Bovendien vind ik dan dat je dubbel risico neemt; je hebt kans om neer te storten en om overreden te worden door een auto. :')

Het leven is gewoon wat onvoorspelbaar. In mijn 13 jaar paardrijden ben ik vaak gevallen. Waarvan twee keer vrij pijnlijk en de laatste keer dacht ik dat ik doodging.

Maar dat risico neem je erbij.

**Geplaatst**: 11-05-18 21:51

Geplaatst: 11-05-18 21:51

Azmay schreef:
Jup, rijd vanaf mijn 8e ongeveer en ben nu 25. Ben na 100 keer opgehouden met tellen dus ben erg vaak gevallen. Van het vallen hooguit ooit wat gekneusd.
Ergste blessure die ik op liep was een zweepslag in mijn been omdat ik met het verkeerde been op wilde stijgen ooit

Hetzelfde alleen dan 24 haha. Van zadelmak maken tot de braafste paarden, ik ben er zovaak afgevallen en hard ook maar het ergste wat ik had was een verschoven/gekneusd schaambeen en dat was met 1 tikje weer verholpen

**Geplaatst**: 11-05-18 21:57

Geplaatst: 11-05-18 21:57

Er kan zoveel gebeuren met paardrijden, van simpele struikelpartij tot en met grote rodeo.
Met gezond verstand en goed materiaal kun je veel ellende voorkomen. Tel daarbij een paard wat op zich als betrouwbaar bekend staat (ik bedoel, het zijn dieren, er kan altijd iets gebeuren)... tja, wat kun je meer.

Ik ben zelf niet altijd verstandig geweest maar heb mijn rottigste vallen gekregen op hele stomme momenten. En niet bij het beleren van jonge paarden of bij rengalop over het veld of crossen door de bossen

Nu ben ik bijna 55 en probeer verstandig te zijn... maar goed, of dat altijd zal lukken geen idee.

Probeer vooral te genieten en als dat niet meer kan omdat je bang wordt van alle indianenverhalen is er maar een ding verstandig, niet meer van dat soort verhalen lezen. Gelukkig eindigen er meer ritten goed dan niet goed! Wens je nog heel veel fijne ritten toe!

**Geplaatst**: 11-05-18 22:11

Geplaatst: 11-05-18 22:11

DezeNaam schreef:
Op zich kan er altijd iets gebeuren, met alles. Maar als je daar constant rekening mee moet gaan houden...

Wel vind ik het argument dat vaak gegeven wordt als iemand zegt van 'Dat is gevaarlijk' of 'Daar ben ik bang voor', dat mensen automatisch afkomen met 'Je kan ook op het zebrapad overreden worden door een auto'.
Dat kan allemaal inderdaad. Maar ik vind het wel een extra risico. Nu heb ik niet echt schrik van vliegen bijvoorbeeld, maar ik zit er wel mee in mijn hoofd dat het vliegtuig zou kunnen neerstorten. Zegt mijn vader dat dat praktisch nooit gebeurt en ik mijn 'angst' moet overwinnen, want je hebt meer kans om dood te gaan bij een auto-ongeval. Nou en? Ik heb geen angst om te vliegen, ik zie alleen in dat de kans reëel is dat er iets gebeurt, ook al is die klein. Bovendien vind ik dan dat je dubbel risico neemt; je hebt kans om neer te storten en om overreden te worden door een auto.

Het leven is gewoon wat onvoorspelbaar. In mijn 13 jaar paardrijden ben ik vaak gevallen. Waarvan twee keer vrij pijnlijk en de laatste keer dacht ik dat ik doodging. Maar dat risico neem je erbij.

Tja is begin deze week letterlijk gebeurd hier voor de deur van mijn werk...

**Geplaatst**: 11-05-18 22:19

Geplaatst: 11-05-18 22:19

Ineke2 schreef:
DezeNaam schreef:
Op zich kan er altijd iets gebeuren, met alles. Maar als je daar constant rekening mee moet gaan houden...

Wel vind ik het argument dat vaak gegeven wordt als iemand zegt van 'Dat is gevaarlijk' of 'Daar ben ik bang voor', dat mensen automatisch afkomen met 'Je kan ook op het zebrapad overreden worden door een auto'.
Dat kan allemaal inderdaad. Maar ik vind het wel een extra risico. Nu heb ik niet echt schrik van vliegen bijvoorbeeld, maar ik zit er wel mee in mijn hoofd dat het vliegtuig zou kunnen neerstorten. Zegt mijn vader dat dat praktisch nooit gebeurt en ik mijn 'angst' moet overwinnen, want je hebt meer kans om dood te gaan bij een auto-ongeval. Nou en? Ik heb geen angst om te vliegen, ik zie alleen in dat de kans reëel is dat er iets gebeurt, ook al is die klein. Bovendien vind ik dan dat je dubbel risico neemt; je hebt kans om neer te storten en om overreden te worden door een auto.

Het leven is gewoon wat onvoorspelbaar. In mijn 13 jaar paardrijden ben ik vaak gevallen. Waarvan twee keer vrij pijnlijk en de laatste keer dacht ik dat ik doodging. Maar dat risico neem je erbij.

Tja is begin deze week letterlijk gebeurd hier voor de deur van mijn werk...

Ik ben ook al omver gereden op het zebrapad. :')

Zo'n dingen zie je soms niet aankomen. Maar alsnog vind ik het daarom geen excuus om 'gevaarlijke' dingen 'goed te praten'. Het is met paardrijden een beetje geluk hebben, of ongeluk denk ik. Het blijven dieren en hoe braaf je paard ook is kan er altijd iets onvoorspelbaar gebeuren. Maar dat is met alles een beetje natuurlijk. De Titanic was ook onverwoestbaar... Maar je kan niet in angst gaan leven voor alles wat er mogelijk kan gebeuren (wilt ook niet zeggen dat je roekeloos moet zijn natuurlijk).
Heb als kind ooit mijn elleboog uit de kom gehad door te vallen op een valmat, zoiets verwacht je ook niet. _O-

Maar life goes on.

Iemand kan misschien 30 jaar paardrijden en nooit iets aan de hand hebben, en dan is er misschien iemand die eens een keertje op een paard zat en het fataal werd..

**Geplaatst**: 11-05-18 22:45

Geplaatst: 11-05-18 22:45

Heb al 13 jaar het Zelfde paard
Heb haar zelf zadelmak gemaakt en toen ik in verwachting was van mijn dochter
Ruitermak toen dochter 4 maand oud was
Heb een super braaf fijn paard
En zou als moeder van 2 kindjes waarvan een met ADHD en verstandelijke beperking niet zonder mijn uitlaat klep kunnen .
Dan zou ik t niet vol houden allemaal
Zou daarom willen zeggen geniet van en met je paard
Je hebt t zo nodig naast de zware taak van mamma zijn

**Geplaatst**: 11-05-18 23:46

Geplaatst: 11-05-18 23:46

DezeNaam schreef:
Bovendien vind ik dan dat je dubbel risico neemt; je hebt kans om neer te storten en om overreden te worden door een auto.

Dat is dan wel heel erg botte pech; neerstorten en dan ook nog overreden worden. Als je dat overleeft verdien je echt wel een bloemetje. _O-

Je wilt trouwens niet weten wat voor een ellende je kan oplopen met een hobby als schilderen. Oké, ik ben de overtreffende trap van onhandig, dat is ook wel zo, maar ik heb het serieus voor elkaar gekregen om eens mijzelf een blauw oog te steken met een kwast

.

Maar goed dat je gewoon doorgaat, TS. Ja, ongelukken kunnen nou eenmaal gebeuren, zeker met paarden, maar als je gewoon voorzichtig en gefocust blijft kun je al heel wat onnodig leed voorkomen. Het is sowieso logisch dat je daar meer bij stilstaat, als volwassene en helemaal als je kinderen hebt, maar dat zou niemand moeten weerhouden van die prachtige hobby die ook zoveel ontspanning en plezier kan geven.

En als nog wat tegenwicht voor al de horrorvalverhalen, ik heb de laatste 25 jaar regelmatig tot dagelijks gereden. Mijn laatste echte val was eind vorige eeuw. Daarvoor en als kind best wel eens vlot van een pony gestuiterd, geplet en getrapt, maar daar waren barsten in mijn ego, op wat blauwe plekken na, de grootste wonden. De enige keer dat ik echt naar de HA moest om paardgerelateerd geplakt te worden, letterlijk :')

, was toen ik een gat in mijn hoofd had gevallen. Verkeerd van de mestkar gestapt. Overtreffende trap van onhandig. _O-

Nomineer dit bericht ×