Bokt.nl

tengeltje11 schreef:

Om een voorbeeld te geven.
Ik had al jaren eigen paarden en ging jaren terug eens met een vriendin mee een manegelesje meepikken.

Kreeg ik een paard toegewezen is een ver gangetje waar ik alleen was,
Ga ik die stal in ,nietsvermoedend,staat hij met zijn hoofd in de verste hoek,ik loop naar die hoek,draait hij uit het niets,met zijn oren plat zijn kont en bleef zo staan,met zijn oren plat,mij in die hoek houdend....

Toen de les begon,en ik nog steeds niet verscheen,had mijn vriendin door dat er ergens iets niet klopte,en kwam kijken....
Ik stond nog steeds in die hoek met een dreigende kont op mij gericht.

Bleek dat paard altijd zo te zijn,hadden ze ff vergeten te vermelden.

Dus je angst is zeker herkenbaar,gewoon hulp vragen!
Eigenlijk horen paarden zich zo niet te gedragen,zegt enorm veel over hun gemoedstoestand en hoe ze over hun leventje denken.....

Ik weet niet of er nog andere maneges in je buurt zijn?
Eerlijk,ik zou een andere even proberen.
Een gelukkig,stabiel paard gedraagt zich zo niet.

tengeltje11 schreef:

daar geloof ik nu niet in.
een paard hoort zijn werk graag te doen,zich goed te voelen en mensen te associeren met leuke dingen.

als dat zo is,gaat een paard heus niet staan dreigen,oren plat leggen of eender wat.

een paard mag nog zo goed verzorgd worden,daarom voelt hij zich ook nog niet 100% top in zijn hoofd....

SVRL schreef:

Ik heb dus blijkbaar geluk gehad toen ik leerde rijden als ik het hier zo lees.

Vraagje: Was je vroeger ook al bang voor paarden of ben je er nu pas bang voor geworden? Ik merk bij mezelf wel dat ik voorzichtiger geworden ben door de jaren heen. Hoe ouder je wordt, hoe meer je beseft dat het snel fout kan gaan. Daar waar ik vroeger gek was van pittige paarden, heb ik nu bewust voor een rustiger dier gekozen. Ik kan me dus best wel voorstellen dat je wat meer tijd nodig hebt om je draai te vinden in je omgang met paarden. Eigenlijk best jammer dat de focus toch nog altijd op het rijden ligt bij de maneges. Denk dat best wel veel mensen baat zouden hebben als "paardrijden" zou starten bij het leren omgaan met deze dieren op de grond.

tengeltje11 schreef:

als ik kijk naar mezelf,ben ik,sinds ik mama ben geworden,een heeeeel stuk voorzichtiger geworden(wat zich ook uit in veel vlugger onzeker).

thomas_bosco schreef:

Als ik nog een beginner was ging de lesgever altijd het paardje halen en bleef er dan bij meestal hadden die paardjes die dag al een uurtje gelopen dus moesten niet echt meer gepoetst te worden dus mocht ik ze voor mijn les 5 min samen met de lesgever poetsen en dan ging hij helpen met opzadelen. Het gaf mij een heel veilig gevoel dat er iemand bij mij was die de paarden al kent van als ze aankwamen op de manege. Misschien kan jij ook aan je lesgever vragen of hij er eventjes bij wilt blijven. Ik heb nog een vraagje zit je al in de groepslessen of nog in de privelessen?

Shadow0 schreef:

Cerahkat: daar is niets vreemds aan. Om het paard heen, het poetsen en opzadelen enzo, is echt een heel andere set vaardigheden dan rijden. Het is gewoon heel anders, en het kost tijd. Neem die tijd, dat mag

(Zelf heb ik toen ik jong was volgens mij ruim een jaar niet durven opzadelen, misschien wel langer, en ik zie alleen maar om me heen: het is echt iets waar veel mensen moeite mee hebben, zelfs als ze de overige dingen prima kunnen.)

Dingen die ik belangrijk vind:
Veiligheid voorop: als je het eng vindt of het lijkt gevaarlijk te worden, dan hoef je niet de held te spelen maar vraag inderdaad vooral hulp als het nodig. Dat is iets wat bij de manege ligt. En dat kan altijd gebeuren, ook als je jaren ervaring hebt dus schaam je niet.

Maak het jezelf makkelijk. Het kan bv helpen om een paard een halster om te doen, zodat je 'grip' hebt of het paard vast kunt zetten. Dat is prima. Doe gewoon wat nodig is om het makkelijk en fijn te maken.
En je kunt dan, terwijl de situatie helemaal veilig is en je controle hebt, dingen vragen als een pasje naar achteren of opzij en kijken hoe het paard reageert. Begin gewoon met de dingen die wel goed gaan en veilig voelen, en dat bouw je dan uit.
(Eerst het hoofdstel indoen kan ook, als je maar oplet dat het paard niet in de teugels kan gaan staan, je het paard niet onbewaakt achter laat, en het paard niet vastzet aan het hoofdstel. Maar als je alles bij de stal hebt, werkt het vaak prima.)

En nog een tip: bedenk al een eindje buiten de stal wat je gaat doen en hoe. Dit werkt vooral goed bij het omdoen van het hoofdstel: als je de stal inloopt en denkt 'oh jee, wat nu' dan draaien veel paarden weg. Maar sta een paar meter voor de stal letterlijk even stil bij wat je gaat doen: de teugel zo nemen dat je die makkelijk over het hoofd van het paard kunt doen, en je voornemen dat je kalm maar zelfverzekerd in een rechte lijn naar het paard loopt, teugel over de hals, en dan kun je het paard naar de deur draaien of het hoofdstel omdoen.

Doordat je dat vooraf bedenkt, ben je veel overtuigender en de meeste manegepaarden werken dan al mee. Als je de stal in loopt met 'zal ik nu op hem aflopen? Wel? Toch maar niet? Oh, wat moet ik nu doen?' dan reageren veel paarden en pony's daar inderdaad op. En dat maakt jou dan nog onzekerder. Door dat voor te zijn voorkom je vaak veel problemen.

Succes!

badeendje schreef:

Ahh, je hoeft echt niet bang te zijn dat dit nooit goedkomt! Vroeger dacht ik dat een paard naar me trapte als hij zijn been optilde om een vlieg weg te jagen, en dat happen kan ook zoeken naar een snoepje zijn. Het is juist goed als iemand je even komt helpen, praat over je onzekerheid, heeeeel veel mensen waren vroeger zo bij de paardjes, dat vertrouwen moet groeien!