Angela schreef:Ik ben ervan overtuigd dat de juiste personen dit soort trauma's bij een paard kunnen overwinnen. De vraag is: "is het echt nodig, moet je het paard die stress aandoen". Ik denk dat dat in dit geval een "nee" is.
Wat je ook doet: als het paard echt bang is, dan zal sedatie alleen de uiting van het paard verminderen, maar niet de beleving zelf. Dat is ook waarom veel paarden door sedatie heen "breken". Ze zijn bang, en de sedatie maakt dat niet anders.
Je moet ze leren dat wat je doet niet eng is, en zelfs prettig kan zijn. Dat vraagt echter enorm veel kunde, en daar moet je zelf dus ook niet aan beginnen als het trauma zo groot is. Aangezien er geen echte noodzaak is, zou ik het laten voor wat het is.
De noodzaak van scheren van het lichaam is er gelukkig niet. We beginnen vroeg met dekens. Echter als iemand anders bezig is met een scheerapparaat of iets wat zelfde soort geluid maakt (heggenschaar van de buren bij de rijbaan, erg leuk tijdens het rijden) is hij ook moeilijk te benaderen. Ik zou graag ook voor dat soort dingen meer rust in het koppie willen krijgen. Ik vind het ook vervelend om te vragen of ze elke keer rekening met mijn paard willen houden.
Shenavallie schreef:Helemaal niet meer scheren is ook nog een optie.
In principe hoef ik ook niet perse te scheren. Echter heb ik het idee dat hij de link scheren en aan de sokken zitten heeft gelegd. Aan zijn sokken zitten laat hij namelijk ook niet 100% toe en wil hij ook wel eens met zijn been maaien of wegtrekken. Als ik alleen al gewoon normaal aan zijn sokken mag komen (kam, schaar etc.) zal ik daar al heel blij mee zijn. Maar zoals ik al zei, denk ik dat hij dat associeert met zijn mogelijk slechte ervaring (ik was er natuurlijk niet bij, in zijn verleden. Maar we vermoeden dat daar iets met scheren bijv. niet lekker is gegaan) waardoor ik dat nu (nog steeds) niet echt kan.
ApWi schreef:Is het de stress waard dat het paard geschoren wordt voor die paar maandjes? Desnoods leg je er nu al een dek op, dan vormt het wel zijn wintervacht maar niet zo dik.
Het gaat niet over het lichaam scheren, maar over de angst die hij mogelijk heeft opgelopen bij het scheren van de benen, waardoor ik nu ook moeite heb met aan zijn sokken zitten en deze poetsen etc. Ook reageert hij heftig als er een ander paard word geschoren, dan is hij heel onrustig en staat soms zelfs te weven. Nu kan ik wel elke keer vragen aan mijn stalgenoten om daar rekening mee te houden (door paard even in de paddock te zetten) maar ik wil daar mijn stalgenoten ook niet mee tot last zijn.

) Eerst leer je daarmee je paard overal aanraken en er wordt ook verteld hoe je dat aan moet pakken. Daarna stap je over naar je scheerapparaat. Als je het goed doet is er geen probleem meer.