Shadow0 schreef:Zelfs als manegeruiter zou ik zeggen: soms heb je een klik die er meteen is. Voor mij houdt dat in dat er een soort van contact is dat verdergaat dan de opdrachten en signalen, maar dat je met elkaar meedenkt. De zwarte pony die mij ooit overgehaald heeft om te blijven rijden, dat klopte gewoon meteen, en dat is ook altijd zo gebleven. Ik ga echt niet in hele onrealistische pennyverhalen vervallen, maar het contact had wat extra's. Iets wat ik daarna in tientallen paarden verspreid over een stuk of 5 maneges en diverse vakanties toch nog maar 2 keer tegen ben gekomen... Ja, het kan en het is blijkbaar behoorlijk zeldzaam.
Tegelijkertijd, er zijn heel wat van de paarden waar ik in de tussentijd op heb gereden waar ik het goed mee kon vinden, en waar ik zeker een band mee op zou kunnen bouwen als ik daar intensief mee om zou gaan. Je gaat elkaar vanzelf ook beter begrijpen en aanvoelen. Zo'n klik is leuk maar het is volgens mij zeker niet noodzakelijk om een fijne omgang en veel plezier te hebben. Dus ik zou er bij het zoeken van een paard niet op wachten.
(Er zijn trouwens ook een paar paarden geweest waar ik gewoon echt geen klik mee had. Waar ik zelfs na een aantal keer omgaan gewoon niets mee had. Heeft ook niks met gehoorzaamheid te maken, maar gewoon het gevoel dat je op totaal verschillende vlakken zit. Bij mensen is dat bv als je elkaar gewoon echt niks te zeggen hebt en de ander op elke poging tot een gesprek reageert met 'oh' (stilte). Maar met paarden kun je dat dus blijkbaar ook hebben. Al overkomt ook dat me niet vaak.)
nou moet ik zeggen ik als vorige manege ruiter ben het hier erg mee eens ,, ik ben ook doorgegaan met rijden dankzij dat ene manege paard samen erg sterk geworden en nu ik gestopt ben op die manege mis ik hem wel eens en als hij mij dan hoort gaat hij heel sterk reageren op mijn fluitje dus dat t kan inderdaad
bij mij was er maar 1 paard op 4 manege's en heel veel waar ik geen klik mee had