mirroryou schreef:Iedereen hartelijk dank voor de reacties! Ik ben iemand die groeit van succes ervaringen en positieve feedback, wanneer ik iets ervaar als goed dan ben ik eigenlijk helemaal niet meer zo onzeker.
Wanneer ik een paard of pony vertrouw dan durf ik ook meer in te brengen leiding te geven, en dan ben ik zelf ook gewoon ontspannen. Ik ben normaal gesproken een heel rustig en geduldig persoon, maar het koppige en drammerig van mijn Haflinger ben ik soms gewoon een beetje beu mijn energie is dan eigenlijk op of het zelfvertrouwen ben ik kwijt. Persoonlijk voel ik wel liefde voor hem maar dat voel ik voor iedere viervoeter, alleen mis ik een klik en tja ik zelf vindt ons ook geen hele goede combinatie achteraf! Maar ja als mensen maar flink zeggen het lukt je toch niet terwijl met wat oudere meer ervaren paarden het altijd wel goed ging is dat best heel jammer...
Die andere mensen begrijpen waarschijnlijk niet dat hun reactie compleet zinloos en misschien zelfs wel achteloos is.
Geef daar geen aandacht aan.....het helpt je geen steek, het maakt de twijfel allleen maar groter.
Haflingers zijn met enige regelmaat koppig en drammerig.....en soms zijn ze dat altijd bij alles wat je doet.
Frustrerend en alles behalve leuk, dat is zeker.......
Mijn haflinger was belave koppig en drammerig ook nog een panisch, niet echt een fijne combinatie van karaktertrekjes en soms zelfs gevaarlijk.
Het panische kwam voort uit haar verlangsangst, dit is iets wat niet onderschat moet worden maar juist veel aandacht behoeft.
Voor mij destijds erg moeilijk geweest want het gedrag wat voorkwam uit angst moet totaal anders begeleid worden dan bv koppigheid en er waren momenten waarbij ik het verschil bijna niet meer zag.
Een gedragsdeskundige heeft mij en mijn haf erg goed geholpen, want ik kwam er zelf soms niet meerr uit.....dit soms extreme gedrag ging mijn zogenaamde ervaringen en lering ver te boven.
Ik had hier destijds teweinig kaas van gegeten, maar daardoor hoef je je niet uit het veld te laten slaan.
In mijn omgeving waren er mensen die vinden dat ze kundig zijn, die beweerde dat mijn haf niet goed in dr hoofd was en de dag dat ze mij het licht uit de ogen zou slaan kwam steeds dichterbij.......dan twijfel je ook kan ik je zeggen.
Waar ben ik mee bezig?, ik kan dit niet, dit gaat mij niet lukken ect ect.
Maar dan keek ik weer in dr oogjes en ik zag helemaal geen draak van een pony, die erop uit was om bij alles wat ik vroeg te boel te verzieken....ik zag een hulpeloos angstig paardjes die het allemaal niet snapte en door ervaring had gemerkt dat agressie en vooral niet meewerken die stomme mensen vanzelf ophielden met dingen vragen waar ze toch niks van snapte.
Je moet doen wat voor jezelf goed voelt, verkopen doet pijn....maar dat slijt en wat iemand al eerder aangaf...als je in de spiegel kijkt en je weet dat het goed is zo dan is het ook goed.
Mocht je toch niet je pony verkopen om welke reden dan ook, zoek dan kundige begeleiding en zucht een paar keer goed als je met je paardje aan de slag gaat.
Kijk naar de kleine dingen die wel goed gaan en wees eerlijk naar jezelf en je paardje....tegenslag op tegenslag gevolgd door een kleine vooruitgang is een voortuigang.
Zet je verwachtingspatroon op 0,5 en blijf in jezelf geloven, je hoeft geen super amazone te zijn om hieraan te werken......maar geloof in jezelf bij alles wat je doet.
Geplaatst: 02-11-14 10:07 
Zolang je uiteindelijk maar met je eigen keus kunt leven..