Bokt.nl

**Geplaatst**: 13-08-14 12:47

Geplaatst: 13-08-14 12:47

IndyPascalle schreef:
Het er vandoor gaan bij mij (weet niet of dat dit bij mijn bijrijder ook zo is), kwam meestal voort uit dat hij kwaad werd. Hij wilde harder, ik hield hem tegen, hij blijft proberen, ik blijf hem tegen houden. Op een bepaald punt is hij boos en dan vliegt hij er vandoor.

Even een simpele insteek hoor, maar zoals jij nu beschrijft je paard in te houden gaat bijna ieder pittig paard van vliegen. Je moet de druk ook weer van de teugels afhalen, anders bouwt je paard alleen maar spanning op in de schoft, nek en kaak, krijgt daarbovenop een pijnprikkel in de mond, nou dan wilt de adrenaline wel hoor!

Kan het niet zo zijn dat er eerst een oorzaak was, die nu weg is maar jij degene bent die het in stand houdt door je stress?

**Geplaatst**: 13-08-14 12:58

Geplaatst: 13-08-14 12:58

ik heb niet alle reacties gelezen sorry daarvoor
dus weet ik ook niet of je dit al eerder gezegd is

maar ga eens prive lessen bij zo een instructeur die naar je combinatie kijkt
die kan je misschien laten weten wat er mist tussen jullie
misschien kom je dan ook over die nerveusheid heen

success

**Geplaatst**: 13-08-14 13:03

Re: Ik weet even niet meer wat ik met mijn paard aan moet...

Geplaatst: 13-08-14 13:03

Ben het wel eens met veel reacties hiervoor. Paard meer mentaal uitdagen (hoeft niet lichamelijk te zijn), door nieuwe dingen te doen, leren. En werken aan controle en leiderschap. Denk als je meer dressuur gaat doen, dat je al meer controle krijgt. Les nemen en hieraan werken zou mijn tip zijn.
Meer grondwerk doen als je dat vroeger ook veel met hem deed, zou ook goeie zijn. Het klinkt in mijn oren in ieder geval niet als een hopeloos geval nog (beetje puberaal, uitprobeer gedrag, leiding overnemen).
Voor de tussentijd dat je wel met hem kunt blijven rijden....ik heb ook paarden gehad die er buiten met mij vandoor gingen...die heb ik soms een stang ingehangen met 2 teugels eraan, 1 teugel op de gewone bitring en de ander op de onderste ring vd schaar, zodat je veel hefboomwerking hebt. Ik reed ze gewoon op de bovenste teugel als er niks aan de hand was, maar wist dat ik een middel achter de hand had (de onderste teugel) als ze gingen rennen. dat gaf mij weer zoveel rust en vertrouwen dat ze het niet eens meer geprobeerd hebben toen, maar met mennen heb je neem ik aan ook een stang in en als hij er dan nog steeds vandoor gaat..... helpt dat misschien niet.

Succes.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-08-14 13:05

Geplaatst door de TopicStarter : 13-08-14 13:05

@sassol Ik heb het misschien een beetje verkeerd opgeschreven. Ik blijf niet vast houden. Ik corrigeer hem en laat los. Maar hij wordt dus boos op het feit dat hij gecorrigeert wordt.
Daarbij doet hij het niet alleen bij mij, maar ook bij andere mensen (ook mensen die niks weten van zijn geschiedenis en gedrag), dus het lijkt me sterk dat het alleen aan mij ligt.

@CharlotteJay Nu hij op de manege staat wil ik daar meteen gebruik van gaan maken, door daar wat lessen te nemen (en misschien idd ook nog wel priveles).

**Geplaatst**: 13-08-14 13:07

Geplaatst: 13-08-14 13:07

Ik vraag me af hoe jij hem tegenhoudt.. Ik heb ook een pittige pony en als ik steeds aan de teugels zou blijven hangen, dan denk ik niet dat we ooit nog terug uit de galop gaan komen...
Rijdt je op je zit? Hou je hem 'pompend' tegen (dus los-vast-los-vast) en ook alleen als het echt nodig is?
Ik krijg het gevoel dat jij misschien een pittig en gevoelig paard onder je hebt en daar op een manier mee omgaat, die niet past bij zijn karakter.

Werk aan het rijden op je zit, zodat je de teugels pas zo laat nodig hebt en probeer ook andere manieren te verzinnen om je paard af te remmen. Desnoods alleen op brede paden galopperen waar je hem op een volte kan zetten. Zet hem dan ook op de volte als je voelt dat hij spanning opbouwt, niet pas als hij er al vandoor gaat. Zoek manieren om je zin te krijgen zonder een directe confrontatie aan te gaan.
Ga grondwerk doen om je leiderschap te bevestigen. Longeer voor lenigheid. En misschien het belangrijkste: pak je noodrem erbij als de spanning hoog wordt en al vóór dat hij ontploft. Corrigeer hem alleen als het nodig is en niet 100x per rit(eventueel bovenstaande tip.. maar doe dit wel alleen als je ook met 2 teugels kunt rijden)

**Geplaatst**: 13-08-14 13:21

Re: Ik weet even niet meer wat ik met mijn paard aan moet...

Geplaatst: 13-08-14 13:21

Kan het niet zo zijn dat hij nu op de manege veel meer aandacht krijgt en meer bezig gehouden wordt en daardoor wel braaf is op de manege? Misschien heeft je paard het daar wel veel beter naar zijn zin. Zo komt het een beetje op mij over. Heeft je paard bij jou thuis een maatje in de wei of loopt hij alleen? En hoeveel aandacht krijgt hij daadwerkelijk als hij bij jou thuis staat?

**Geplaatst**: 13-08-14 13:39

Geplaatst: 13-08-14 13:39

Niet alles gelezen, maar ik herken dit zo. Als je het aan mij vraagt is hij aan het puberen.

Mijn paard heb ik met bijna 4 jaar gekocht, was toen al wel onder het zadel, maar moest nog door gereden worden.
Bijna 3 jaar lang kon ik heerlijk met hem rijden, alleen en met meerdere mensen mee. hij is toen 1x geschrokken (logische reactie en er ook geen angst aan over gehouden), vandoor gegaan en ik ben eraf gevallen.

Na ongeveer 2 maand, weer begonnen met rijden. Eerst in de bak ivm met eigen pijntjes, maar op den duur ook weer buiten. de eerste 3 ritjes gingen perfect. maar op de 4e ging hij er zonder reden vandoor. ik had geen rem of niks, en helaas zijn wij samen onderuit gegaan.

Toen is er bij mij een angst ontstaan. Hij reageerde zonder reden, hoe kan ik daar rustig mee op buitenrit. Als ik hem niet eens bij mij kan houden. na ook van deze val een tijdje niet kunnen rijden (enkelbanden gescheurd). uiteindelijk toch weer kunnen rijden, maar aan een longeerlijn en ik helemaal in tranen. Ik vond het spannend en was bang dat het mis zou gaan, mijn enkel was ook nog niet helemaal het oude en ik was bang dat ik er weer doorheen zou gaan. De keren daarop ging steeds beter in de bak, totdat uiteindelijk mijn beste vriendin zij, kom we gaan buiten uit stappen. SLIK!
Durf ik dit wel, ben ik er wel aan toe. een andere vriendin liep mee en had hem met een touw vast. Hij was super braaf. Uiteindelijk gekozen om met mijn myler menbit buiten te gaan rijden, hij loopt hier fijn op. maar mocht het nodig zijn dan heb ik echt een rem. Inmiddels ruim een half jaar na mijn 2e val en precies 1 jaar na mijn 1e, heb ik samen met nog 3 stal genoten een trektocht gemaakt. We zijn van alles tegen gekomen, over een fietspad die op een 80km weg lag met vrachtwagens, tractors en auto's, over viaducten en hij deed het super.

Ik heb ook mijn twijfels gehad, wat als hij voor buiten niet geschikt meer is, wat als hij voor mij niet geschikt is. Maar vanaf de grond heb ik een hele hechte band met hem, ik zou het niet kunnen.
En nu, ben ik blij dat ik hem nog steeds heb. Ja hij is af en toe druk, en ja hij maakt af en toe een hupseltje. maar met dit bit kan ik hem makkelijk bij mij houden. en zodra de vrachtwagen of wat dan ook weg is, laat ik hem even slalomen, zijn hoofd op iets anders zitten en rijden we weer lekker verder met een lang teugeltje.

**Geplaatst**: 14-08-14 15:04

Re: Ik weet even niet meer wat ik met mijn paard aan moet...

Geplaatst: 14-08-14 15:04

Ik herken het probleem ook wel, en toeval of niet, bij mij is het ook ontstaan bij het terug beginnen rijden na een zwangerschap. Mijn paard is echter al wel een stukje ouder (20+), dus puberen kan ik het moeilijk noemen

. Mijn paard is nooit de gemakkelijkste geweest, en ben er vroeger ook wel een aantal keer afgevallen door onverwachte boksalvo's, maar dat was de laatste jaren door veel te rijden en vooral ook veel afwisseling te geven veel beter.
Tijdens de zwangerschap heb ik niet meer gereden, hij stond altijd buiten met zijn vriendjes en vond dat allemaal wel prima. Toen ik terug begon te rijden, had ik geen bak en geen rijmaatje meer ter beschikking (weidemaatje is wegens artrose niet meer berijdbaar), en ben ik begonnen met stapritjes buiten. Dit ging allemaal prima, maar vanaf ik het galopperen er terug bij pakte was het drama. In het begin bleef het nog bij er altijd proberen vandoor te gaan en totaal niet kunnen ontspannen. Maar op de duur heeft hij mij er nog eens afgebokt en toen was voor mij de maat vol, ik had echt een schrik gepakt. Ik heb het rijden even gelaten voor wat het was, en ben beginnen grondwerken, gewoon om toch iets met hem te doen, leiderschap te bevestigen en samen plezier te hebben. Heb het rijden intussen ook terug opgepakt, maar dan enkel in de bak bij de buren of thuis in de wei. De eerste keer heb ik hem eerst gelongeerd en aan de longe heeft hij gebokt als een jong veulen

, maar daarna was hij heel ontspannen en heb ik fijn kunnen rijden. Ik ben nu dus een combinatie van grondwerk aan het doen, en dressuurmatig rijden zodat hij terug soepeler wordt en vooral ook eerst in de bak terug 100% luistert. Ik ga nog wel eens rustig uitstappen buiten, maar galopperen buiten doe ik pas terug wanneer het vertrouwen terug is, en ik vrees dat dat nog een tijdje gaat duren. Kan jij wel rustig met jouw paard in de bak rijden? Dan lijkt het mij goed om eerst daar terug aan het vertrouwen en het leiderschap te gaan werken, voordat je het buitenrijden weer oppakt. Succes ermee!

**Geplaatst**: 14-08-14 15:29

Geplaatst: 14-08-14 15:29

Klinkt zoals je het beschrijft mbt het uitrijden idd alsof hij kwaad wordt dat hij zijn zin niet krijgt en dan er vandoor vliegt. Wellicht kun je bij je bijrijder eens vragen of dat bij haar ook steeds het geval was?

Logisch dat je bang wordt als je de controle kwijt raakt. Voordat ik zou besluiten hem weg te doen zou ik, als ik in jou schoenen stond, nog 2 dingen gaan doen:
1) Iemand zoeken die zeer goed kan rijden en die ervoor kan zorgen dat, als hij geneigd is dit gedrag te gaan vertonen, dit goed kan corrigeren. Eigenlijk moet hij in de "fout" gaan en dan gecorrigeerd worden. Je moet het gedrag dus eigenlijk gaan uitlokken. Dus een instructeur die hetzelfde doet als jij; met een groep gaan uitrijden en hem niet zijn zin geven als hij harder wil gaan..en dan corrigeren als hij er vandoor wil gaan.
Waarschijnlijk dat hij bij de kinderen met uitrijden gewoon braaf is omdat die hem niet terughouden.
2) Verder zou ik dan zelf les gaan nemen om hem te leren corrigeren als hij dreigt de fout in te gaan. Dat geeft vertrouwen omdat je dan weet wat je moet doen. Bijv one-rein stop ed...

Ik zag dat je in Limburg woont. Waar ergens? In valkenburg woont wel iemand die je volgens mij hierbij wel kan helpen

**Geplaatst**: 14-08-14 15:36

Re: Ik weet even niet meer wat ik met mijn paard aan moet...

Geplaatst: 14-08-14 15:36

PS: Doet hij dit ook als je in de bak met hem rijdt of alleen met hem gaat uitrijden of heb je dan wel goede tempo controle?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-08-14 15:38

Geplaatst door de TopicStarter : 14-08-14 15:38

Ik vind het fijn om te zien dat ik gelukkig niet de enige ben die tegen dit probleem aanloopt. Mijn vader vroeg ook al of het niet met de zwangerschap te maken kon hebben. Hij was van mening dat je dan waarschijnlijk toch op een andere manier het paard benaderd (vader heeft weinig verstand van paarden).
Tijdens de zwangerschap is mijn bijrijder gewoon blijven rijden. Bij hem zijn de problemen begonnen. Dus de eerste gedacht was dat het aan de ruiter lag, maar toen ie er bij mij ook vandoor ging wist ik dat het niet aan de ruiter lag.
Ik ben na de zwangerschap ook begonnen met stapritjes, maar na 3 keer had meneer al genoeg van het stappen (bijrijder reed hem tussendoor gewoon in alle gangen) en ging hij er dus vandoor. Dus ook al ga ik alleen stappen en draven, dan bestaat toch het risico dat ie er vandoor gaat.
Ik heb hier thuis alleen een weiland ter beschikking (wel een afgezet stuk wat net iets groter is dan een reguliere rijbak). Ik had ook nog een kleine longeercirkel, maar die stond niet echt op een praktische plaats, dus die heb ik weer opgeruimd. Maar misschien toch eens kijken of ik die weer ergens kan opbouwen voor het grondwerk.

@Zandro Ik zit op de grens tussen noord en midde limburg.
In de bak is hij erg voorwaarts, maar wel braaf. Hij kan dan ook wel eens boos worden, maar dat uit zich dan eerder in van die mini steigertjes (weet niet hoe ik het moet noemen. Hij komt voor een cm of 30-50 van de grond).

Ik zit me trouwens net te bedenken dat we met mennen al 2 keer flinke pech gehad hebben. De eerste keer brak de voorophanging van de menwagen tijdens een drafje. Gelukkig maar 2 van de vier ophangpunten afgebroken, waardoor alleen de boom iets te laag kwam te hangen. Gelukkig heb ik het paard direct stil gezet en alles met de trailer afgevoerd. Wagen laten maken en we konden er weer tegenaan. Dit gebeurde een paar weken na de eerste keer dat hij er voor de menwagen vandoor was gegaan. Onder het zadel wat hij toen nog braaf. Een paar maanden later begon het geklooi onder het zadel.
En afgelopen juni brak de schaar van het menbit af tijdens een menrit. Paard schrok, sprong aan de kant, ik wilde corrigeren, hij schrok van iets aan de andere kant, sprong de andere kant op en op dat moment knappe er iets (dacht eerst dat het mijn leidsel was, maar bleek dus de schaar van het bit). Maar omdat er nog wat leidseldruk op de linkerleidsel stond ging het paard 90 graden naar links, waar een heuveltje langs het pad kon zorgen dat het paard eigenlijk meteen stil stond (wel helemaal stijf van de spanning). Uitgespannen, paard en wagen weer op het pad. Leidsel aan de bitring en het afgebroken (scherpe deel) afgebonden met een verband (we moesten verder, want we stonden op een punt waar niet echt makkelijk hulp bij kon komen. Tegen mijn gevoel in (paard stond nog stijf van de spanning), maar op advies van een andere menner die erbij was paard weer voor de wagen (insteek was, hoe langer je wacht hoe meer last het paard er van heeft) en de rit verder vervolgd. Na een zoektocht naar een nieuw menbit 4 dagen heerlijk kunnen mennen. Helaas de laatste dag er achter gekomen dat zijn hele kin kapot was van de voor hem vreemde kinketting aan het nieuwe bit. Een paar dagen niet gemend, maar gereden (zonder neusriem). Na een paar dagen nog een menritje, weer hartstikke braaf. Een paar dagen later vliegt er toch weer vandoor met mennen. Het rijden ging die weken wel goed.

Geen idee of het er iets mee te maken heeft, maar ik deel mijn gedachten hier maar, zodat het beeld zo duidelijk mogelijk is.

**Geplaatst**: 14-08-14 15:43

Re: Ik weet even niet meer wat ik met mijn paard aan moet...

Geplaatst: 14-08-14 15:43

Ik vind het heel knap dat je daar over na durft te denken. Altijd het beste voor je vriendje willen. Ik denk alleen dat je misschien nog wel met begeleiding een heel eind kunt komen. Ik weet daar de aangewezen persoon voor. Ze komt door het hele land en heeft de meest ernstige situaties tot een positieve samenwerking kunnen brengen. Ik denk echt dat jullie nog steeds bij elkaar horen en als ik dit verhaal zo lees dan denk ik echt dat je jezelf die kans nog eens moet gunnen. Als je meer informatie wilt staat mijn inbox voor je open.

**Geplaatst**: 14-08-14 15:48

Geplaatst: 14-08-14 15:48

Zoals je het omschrijft hoe hij in de bak doet als je zijn tempo controleert en buiten klinkt het toch als een dominantie probleem. Hij lijkt dan kwaad te worden (klinkt idd als puber gedrag).
Ook al gaat hij er in de bak niet vandoor, hij laat daar blijkbaar ook al merken dat hij er niet van gediend is gecorrigeerd te worden.

Als het een heel energiek paardje is zou het wellicht ook kunnen helpen hem 1 of 2 keer per week lekker stoom af te te laten blazen. (doe ik bij die van mij ook). Dus even in een longeercirkel of afgezette bak lekker laten galopperen en bokken. Wellicht dat hij ook wat over energie heeft?

Verder zoals ik al hierboven beschreef. Zeer goede ruiter zoeken die gedrag uitlokt en vervolgens corrigeert. (en dit zelf dmv lessen ook gaan leren)

**Geplaatst**: 14-08-14 15:58

Re: Ik weet even niet meer wat ik met mijn paard aan moet...

Geplaatst: 14-08-14 15:58

Het komt op mij een beetje over alsof hij zich snel kan vervelen. Staat hij bij jou thuis alleen of met een soortgenoot ? Op de manege is hij braver zeg je , daar heeft hij meer soortgenoten plus een hoop mensen die wat met m doen. Qua rijden en mennen vertel je dat hij het eerst een paar dagen goed doet om vervolgens te gaan staken. Heb je wel eens met hem gesprongen ? Hem flink laten nadenken over iets en toch ook ff goed aan het werk hebben. Of probeer eens wat andere dingen, wissel veel vaker sneller af zodat het niet saai gaat worden.
Kijk wat je mbt voeren kan doen.

**Geplaatst**: 14-08-14 16:13

Re: Ik weet even niet meer wat ik met mijn paard aan moet...

Geplaatst: 14-08-14 16:13

Ik lees een heleboel goede tips, en als ik jou stukken lees, lees ik tussen de regels door dat je hem eigenlijk helemaal niet weg wilt doen.

Ik zou nog even blijven proberen, en als het echt echt echt niet gaat en je wilt hem toch niet verkopen, kun je altijd de optie lease of bruikleen nog overwegen.

Maar voor nu zou ik zeggen, lekker aan de slag met bovenstaande adviezen. Ik neig namelijk ook naar puberen/dominantie issues

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-08-14 16:41

Re: Ik weet even niet meer wat ik met mijn paard aan moet...

Geplaatst door de TopicStarter : 14-08-14 16:41

Hij staat hier thuis met een andere pony. Pony en paard konden eerst heel goed met elkaar, maar nu ze op de manege staan zijn ze toch wat 'uit elkaar aan het groeien'. Ze hebben allebei andere vriendjes gekregen, dus ik moet even kijken hoe het gaat als ze weer thuis komen.

Thuis was er naast het rijden en mennen inderdaad misschien wat weinig afwisseling. Springen doen ze nu op de manege wel met hem, maar hij springt door de hindernis heen, ipv er over heen. Dus dat is nog niet zo'n succes. Hoewel hij het wel kan, want een jaar of twee geleden heb ik wel een paar keer met hem gesprongen.

Ik ga inderdaad aan de slag met bovenstaande adviezen als ze weer thuis staan. Maar ik kan nu wel vast een goed plan van aanpak bedenken voordat ze thuis komen.

**Geplaatst**: 14-08-14 16:52

Geplaatst: 14-08-14 16:52

Misschien lees ik er overheen, maar is zijn gebit al eens nagekeken/behandeld ?

*edit; lees net dat het al is nagekeken sorry! Is dat al lang geleden?

**Geplaatst**: 14-08-14 17:19

Re: Ik weet even niet meer wat ik met mijn paard aan moet...

Geplaatst: 14-08-14 17:19

Ik ben trouwens blij verrast met de vooruitgang van je pony. Ik had r van de week in de les en ze begint het echt heel leuk te doen!

**Geplaatst**: 14-08-14 18:13

Re: Ik weet even niet meer wat ik met mijn paard aan moet...

Geplaatst: 14-08-14 18:13

sommigen suggereren hier om het probleem (ervandoor gaan) juist op te zoeken en dan te corrigeren....ik zou dat erg afraden. Je moet het probleem juist voorkomen dat het gebeurt. Dan hoef je ten eerste al niet te straffen, alleen maar te belonen als hij het niet doet (en gedragsmatig werkt belonen beter dan straffen). Dus ik zou het zeker niet gaan opzoeken. Werken aan het dominantie probleem, zodat het niet meer voor hoeft te komen denk ik. Als je de oorzaak wegneemt, komt het probleem ook niet meer voor....

**Geplaatst**: 14-08-14 18:36

Re: Ik weet even niet meer wat ik met mijn paard aan moet...

Geplaatst: 14-08-14 18:36

Heb het topic gelezen, je zou ook met leandra theunissen contact op kunnen nemen www.vanruiternaartrainer.nl heeft mij onwijs geholpen met mn probleempaard. Ze is trainer instructer en osteopaat dus kan op meerdere vlakken hulp bieden. (En woont in limburg)

**Geplaatst**: 14-08-14 18:55

Geplaatst: 14-08-14 18:55

Zowel straffen als belonen is gedragsmatig werken.

Ik zeg ook niet dat het paard gestraft moet worden; maar dat hij moet leren dat hij niet wegkomt met dit gedrag. En dan bedoel ik niet met slaan! Een handige ruiter (lees professional) kan het gedrag corrigeren/ombuigen om daarna het paard te belonen!
Het paard is nl al beloond voor zijn gedrag; hij kwam ermee weg en hoefde niet te luisteren (dus het gedrag is al een aantal keren bekrachtigd). Het risico dat het paard dit dan nogmaals gaat doen is daardoor erg groot, als TS weer in dezelfde situatie terecht komt. Niet oefenen juist in deze situaties zal het probleem daarna waarschijnlijk niet oplossen
Dit is ook wat TS moet leren op haar paard.

**Geplaatst**: 14-08-14 21:57

Geplaatst: 14-08-14 21:57

Helemaal opnieuw beginnen misschien?
Longeren voordat je gaat rijden zodat hij zijn ergste energie kwijt kan?
En dan vooral veel grondwerk doen zodat je weer vertrouwen in elkaar krijgt.

**Geplaatst**: 15-08-14 12:36

Re: Ik weet even niet meer wat ik met mijn paard aan moet...

Geplaatst: 15-08-14 12:36

Als ik je verhalen zo lees is het voor een groot deel echt een dominantieprobleem.
Vergeet niet dat de mensen op een manege hem nu én veel afwisseling geven én vaak fysiek niet direct veel vragen. Veel paarden blijven onder die omstandigheden wel braaf. Pas als er dan echt iets moeilijks gevraagd wordt of iets wat ze echt niet willen, dan komt de aap uit de mouw.
Ik zou goede begeleiding nemen en flink aan de slag gaan. Dat lage gesteiger is echt al problematisch gedrag en zou ik dus absoluut niet tolereren. Van kleine steigertjes komen vanzelf hoge steigeracties.
Dit paard is op dit moment te dominant en het kan goed zijn dat dit tijdens jouw zwangerschap zich heeft kunnen ontwikkelen bij je bijrijder. Vervolgens is jouw paard dit gedrag bij jou ook gaan proberen en het lukt hem. Of hij accepteert het nu niet, omdat hij op de manege ook niet zo goed hoeft te luisteren. Grijp in ieder geval nu in met begeleiding voordat hij straks nog vervelender wordt.

**Geplaatst**: 15-08-14 13:00

Re: Ik weet even niet meer wat ik met mijn paard aan moet...

Geplaatst: 15-08-14 13:00

Een paard dat ik reed deed dat ook wel eens graag, we wilden galopperen en mevrouw dacht "dat kan harder" dus die wilde er steeds als een speer vandoor. ik heb daarvoor twee dingen gedaan. Ben begonnen met iedere keer wanneer ze er vandoor ging, terug te zetten, om te draaien en een stuk of wat keer het zelfde stuk te galopperen, totdat ze er uiteindelijk gewoon geen zin meer in had.
Toen ze dat eenmaal doorhad werd het al minder, toen ben ik verder gegaan met tempowisselingen vragen in galop om haar kop erbij te houden. Eerst heel rustig en wanneer ik voelde dat ze wat spanning opbouwt gewoon zelf zeggen dat ze harder moest. Wanneer ze dan terug wilde vallen in een rustiger tempo, net nog even een paar stappen dat vlugge tempo volhouden. Dat heeft de lol er snel uitgehaald voor deze madam en nu voel ik af en toe wel dat ze graag harder wil, maar blijft ze toch netjes bij me.

Nomineer dit bericht ×