Simpelman schreef:Er is een interessant mechanisme waar je gebruik van zou kunnen maken.
Wanneer een paard zijn voorste rugspieren aanspant dan komt er automatisch adrenaline vrij, het is de alarm staat van het paard.
Kijk maar naar paarden die alert zijn, klaar voor de vlucht, ze hebben het hoofd hoog en de rug stijf.
In deze staat is het extra schrikkerig, kijkerig "heet", klaar om te vluchten voor wat dan ook, het gedrag dat je je van jouw paard beschrijft.
Dravers hebben van nature de neiging de voorste rugspieren aan te spannen, het is er in gefokt, zo hebben ze namelijk een betere rompstabiliteit én kunnen beter met de borst duwen.
Verder wil men bij dravers graag gebruik maken van de adrenaline aanmaak bij het vluchtgedrag omdat ze zo meer snelheid ontwikkelen.
Wanneer een ruiter op de rug van een paard gaat zitten, dan maakt dit het paard wat onzeker, het wordt plotseling gedomineerd, afhankelijk.
Bij onzekerheid spant het de voorste rugspieren aan = dus adrenaline.
Bij dravers werkt het dus dubbel op, hun natuurlijke neiging om zich vast te zetten en adrenaline aan te maken, vooral in draf, vermeerderd met de aanwezigheid van de ruiter.
Voeg hier een Klein "schrikje" aan toe en je ben vertrokken.
Wanneer een paard de hals strekt STOPT de aanmaak van adrenaline!
Dit is één van de redenen dat we jonge paarden leren de hals te strekken.
Een paard wordt er kalm van.
Het met lange gestrekte hals onder de ruiter te bewegen dient in de africhting als eerste bevestigd te worden.
Het "neerwaarts" gaan.
Hoeveel tijd dit kost is afhankelijk van het paard, bij een draver duurt dit veel langer dan bij een doorsnee dressuur paard.
Een draver wordt dit doorgaans niet geleerd omdat kalmte en rust niet is wat we in een draver zoeken.
Je ziet nu mogelijk de oplossing van je probleem.
Helemaal van voren af aan beginnen en rustig en kalm je paard leren de hals te strekken op een commando.
Hem leren in deze staat te blijven, lang.....
Dat gaat veel tijd intelligentie en geduld kosten, het is de enige" sleutel" om uit de vicieuse circel te ontsnappen.
Het strekken van, de hals zit al heeeel lang ingebakken in het rijkunstige systeem van de Klassieke Dressuur, er wordt helaas steeds minder aandacht aan geschonken waarschijnlijk omdat het niet direct scoort.
Het is zo'n beetje het recht tegenovergestelde van wat men vindt in de Parelli methode.
"Het paard permanent bezig houden".
En dat is niet om een dispuut te beginnen...
We laten hier het paard zichzelf "vinden" in rust, kalmte en ontspanning, met een lange bovenlijn, het de ruimte geven om met onze hulp zich er van bewust te worden dat er andere mogelijkheden zijn om zich goed te voelen.
En dat kunnen ze echt, ze zijn veel slimmer dan velen denken, we moeten alleen binnen hun natuurlijke instinctieve kaders blijven met ONS gedrag.
Voor het eerst dat ik iets lees waar ik me totaaaaal in kan vinden..