mijn vorigen paard was blind aan 1 oog. Die had een tumor die oogzenuw in groeiden. En die was 6 toen we der achter kwamen ze heeft vol gehouden tot haar 7e. We sprongen er gewoon nog mee en dressuur ook. En we moesten altijd over de weg om naar club te gaan. En dat ging naar mijn medeweten gewoon super. En als we aan kant kwamen waar ze blind was praten we altijd tegen der. ondanks dat niet leuk was. Had met springen wel een voordeel. Want dan hadden van roden witten lint hangen. En elke paard weigerde daar bij maar zij niet omdat aan die kant hing waar ze blind was dus ze sprong gewoon alles. En we waren sowieso bijna m met haar we moesten nog 1 wp toen of zo. dus we ging eigenlijk heel goed maar dat was in 2000 toen ze inslapen moest worden dus dingen zijn nu anders. Maar zij had iets wat bij katten voor kwam en niet bij paarden heel vraag. Kwam toen zelf op het internet en zo en insternatsoniaal. En toen kwamen pas achter wat ze had. Maar ze kon super mee leven. Nou moet ik wel bij zeggen dat ze wel super team met me moeder vormden en dat wij ook alles konen doen. Maar ze had vooral veel vertrouwen in ons en dat is wel heel belangrijk.