LianneJans schreef:En weten jullie wat het nou precies is? Neemt ze een loopje met me, stelt ze zich aan, zou ze echt zo schrikkerig en bang zijn of ga ik er totaal verkeerd mee om?
Voor mij is omgaan met paarden een kwestie van aanvoelen. De 1 heeft gewoon even een duidelijke correctie nodig, de ander moet je tegen praten en verder geen aandacht aan besteden.
Maar hoe dan ook willen ze allemaal veiligheid ervaren. Die kan jij ze geven door een rustpunt te zijn, eerlijk en standvastig.
Met eerlijk bedoel ik dat je kijkt naar wat het paard kan. Een driftkikker die op vluchtmodus staat, moet je niet vragen om stil te staan. Dat vind ik oneerlijk. Wel kan je ze opdrachten geven die de veiligheid waarborgen, het paard uit kan voeren en je dus toch de aandacht weer terug kunt pakken.
Een paard kan een aantal kanten uit. De eerste vier die een paard meestal bedenkt zijn: naar voren, achteren, links en rechts. Jouw paard hoort iets van links, sprinkt naar rechts op jouw teen, terwijl die ook prima naar voren of achteren had kunnen gaan. Daarom is op jouw tenen gaan staan, disrespectvol.
Maar respect en vertrouwen moet je krijgen en kun je niet afdwingen.
Paarden nemen geen loopje met je (natuurlijk hebben paarden wel hun eigen humor), stellen zich niet aan. Paarden zijn zoals ze zijn. Wat voor jou niet eng is, kan voor een paard levensbedreigend lijken. Als niemand hem leert dat het allemaal niet zo erg is, blijft het voor het paard gewoon eng.