Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Shenavallie schreef:Dat paarden op wind reageren, kan verschillende oorzaken hebben. Meestal geeft de ruiter (onbewust) spanning aan: "Oh jee, het waait, hoe zal hij reageren?". Daarnaast zijn paarden meer alert, omdat ze in de natuur de wind in de rug moeten hebben: roofdieren ruiken door de wind de paarden beter. Paarden willen dan ook zicht hebben op de richting waar de wind naar toe gaat, zodat een eventueel roofdier tijdig opgemerkt kan worden. Dit is heel natuurlijk gedrag, maar wel vervelend als je op zo'n moment niet voldoende controle hebt over het paard. Een paard wil op dat moment steun van zijn leider (de ruiter) of vluchten, als die steun er niet is. Bij het ene paard helpt het inderdaad om het even flink aan het werk te zetten, maar beide partijen hebben er meer aan als er nog meer gewerkt wordt aan de "rangorde". Oftewel: dat de ruiter steviger in zijn/haar schoenen staat en het paard beter kan leiden. Dit bereik je door op stal al te werken aan je leiderschap (zonder geweld, maar wel consequent). Vervolgens kun je je buitenritten stap voor stap uitbreiden: eerst een klein stukje naar buiten, dan weer een stukje verder, etc. Ik denk dat je er goed aan doet om weer even "opnieuw" te beginnen en vooral heel bewust te blijven van je eigen handelen. Anders denken heeft al een duidelijke invloed op je paard. Dus niet "Oh jee, het waait", maar "Het waait en we gaan daar en daar lekker een stukje stappen".
ankeanke schreef:Shenavallie schreef:Dat paarden op wind reageren, kan verschillende oorzaken hebben. Meestal geeft de ruiter (onbewust) spanning aan: "Oh jee, het waait, hoe zal hij reageren?". Daarnaast zijn paarden meer alert, omdat ze in de natuur de wind in de rug moeten hebben: roofdieren ruiken door de wind de paarden beter. Paarden willen dan ook zicht hebben op de richting waar de wind naar toe gaat, zodat een eventueel roofdier tijdig opgemerkt kan worden. Dit is heel natuurlijk gedrag, maar wel vervelend als je op zo'n moment niet voldoende controle hebt over het paard. Een paard wil op dat moment steun van zijn leider (de ruiter) of vluchten, als die steun er niet is. Bij het ene paard helpt het inderdaad om het even flink aan het werk te zetten, maar beide partijen hebben er meer aan als er nog meer gewerkt wordt aan de "rangorde". Oftewel: dat de ruiter steviger in zijn/haar schoenen staat en het paard beter kan leiden. Dit bereik je door op stal al te werken aan je leiderschap (zonder geweld, maar wel consequent). Vervolgens kun je je buitenritten stap voor stap uitbreiden: eerst een klein stukje naar buiten, dan weer een stukje verder, etc. Ik denk dat je er goed aan doet om weer even "opnieuw" te beginnen en vooral heel bewust te blijven van je eigen handelen. Anders denken heeft al een duidelijke invloed op je paard. Dus niet "Oh jee, het waait", maar "Het waait en we gaan daar en daar lekker een stukje stappen".
oh dankje, maar het is eigenlijk alleen in de buitenpiste het geval!
zou het helpen als ik hem tegenwind of meewind laat rijden? zo ja welke?