Paardengeheugen

Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73

Toevoegen aan eigen berichten
 
 

Een paardengeheugen

1) Is kort, en na 30 seconden zijn ze kwijt wat er gebeurde;
3 (5%)
2) Is langer dan 30 seconden;
4 (7%)
3) is misschien wel een paar uur;
1 (1%)
4) mijn paard zal me nooit vergeten;
46 (85%)

Totaal aantal stemmen: 54


amyz

Berichten: 7127
Geregistreerd: 26-10-09
Woonplaats: Heemskerk

Re: Paardengeheugen

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-08-13 01:45

De hersenen van mensen verschillen nu eenmaal van die van dieren.

Mensen hebben een extra stukje om verbanden te kunnen leggen en dingen te kunnen interpreteren.
Als jij lavendelgeur ruikt, word je meteen helemaal blij en ontspannen. Jíj kunt relativeren en je bedenken dat dat fijne gevoel komt van die vakantie in Frankrijk, waarbij alles steeds rook naar lavendel. Een paard mist het vermogen tot dat laatste stukje informatieverwerking.
Dat maakt ook dat ze bijv trauma's zo goed kunnen ''onthouden''.
Uitgaande van bovenstaande voorbeeld: een paard ruikt lavendel, en wordt blij en ontspannen. Punt. Dat geldt dus uiteraard óók voor nare ervaringen. Paard ziet een zadel en associeert dit met pijn, om maar iets te noemen. Het feit dat het een heel ander zadel in handen van een heel andere eigenaar is zal op dat punt niet zo interessant zijn, want het paard wéét niet meer dat de pijn werd veroorzaakt door de vorige, en niet de huidige eigenaar. Hij weet alleen maar dat zadel = pijn.

De kunst is dan natuurlijk om die link te ''deleten'' of aan te passen.

Ik heb me, om mijn hond te rehabiliteren, redelijk verdiept in hersenwerking van dieren. Zal eerder genoemde link ook nog eens goed bestuderen, net wel effe gauw doorgelezen om hier niet extreem in herhaling te vallen, is nu te laat om informatie nog goed te verwerken :+
Maar dat met associaties...das miss wel het belangrijkste om te weten. Heeft mijn hond in ieder geval van zielig hoopje tot blij eigenwijs stuiterding gemaakt door op basis daarvan aan de slag te gaan.

Over het binnen 3 sec corrigeren/belonen heb ik ooit ergens een prachtstuk gelezen, kan het zo gauw niet vinden dus even voor wat ik ervan heb onthouden: stel je staat in een fabriek aan een lopende band in een vreemd land waarvan je werkelijk niets van de taal begrijpt. Je doet je werk, waar toch wel enige variatie in zit, en ineens begint de opzichter uit het niets in die vreemde taal tegen je te schreeuwen.
Heb jij enig idee wat je fout deed als je die fout niet héél kort voor de opzichter begon te schreeuwen maakte? :)

Overigens was een paard om te overleven afhankelijk van zijn vermogen om snel te leren. Als prooidier in het wild is er geen ruimte voor fouten. Een leeuw die pas bij poging 3 een gazelle vangt heeft nog niet echt een probleem. Een paard dat pas bij poging 3 begrijpt hoe hij moet ontsnappen aan een poema....dat schiet niet op ;) Paarden kunnen dan ook verschrikkelijk snel leren, mits de eigenaar het correct uitlegt. Heb zelf regelmatig de ervaring dat ze het na de eerste of tweede keer belonen wel begrijpen (tenzij de opdracht complex is, dan gaat het uiteraard stukje voor stukje, spreekt voor zich ook) maar óók ervaren hoe traag het kan gaan als je het zelf niet goed uitlegt. Paarden kunnen en willen leren, als iets erg lang duurt is de uitleg niet correct of het gevraagde te veel. :)

Bronnen zou ik graag geven maar moet ik even achteraan :+

max66
Berichten: 3581
Geregistreerd: 24-03-11
Woonplaats: op stal

Re: Paardengeheugen

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-08-13 12:59

je zou toch denken dat een merrie de geur van haar veulen altijd herkent?!

FlyAway

Berichten: 2256
Geregistreerd: 22-12-05
Woonplaats: Emst

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-13 09:50

Ik ben wel benieuwd of mensen naar aanleiding van het genoemde artikel nu hun mening bij stellen? Gaan mensen nu dingen anders doen in de omgang met hun paard?

Sardis

Berichten: 2004
Geregistreerd: 25-01-12

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-13 09:54

Het is zeker waar dat paarden in het nu leven even als dat paarden de dood alleen zien als een overgang naar een nieuw begin.

Natuurlijk is het niet zo dat paarden al iets na 30 seconden vergeten :+

fourseasons

Berichten: 4788
Geregistreerd: 07-08-13

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-13 09:58

Er is bij mijn verzorgpony bij haar vorige eigenaren iets gebeurt met tractors waardoor ze nu nog steeds bang voor grote voertuigen is. En dat is toch echt al meer dan tien jaar geleden ;)

Eileen_

Berichten: 4838
Geregistreerd: 16-02-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-13 09:59

Interessant :D

Ik denk dat een paard wel een geheugen heeft, maar op een andere manier dan van een mens.
Zij denken niet 'oh gisteren heb ik zo lekker eten gehad'.
Wat wij wel zouden kunnen denken.
Maar ze kunnen wel een link leggen naar leuk/ pijn/ stom/ lekker enz. maar dan niet meer kunnen onthouden wat er toen nou precies gebeurd is.

FlyAway

Berichten: 2256
Geregistreerd: 22-12-05
Woonplaats: Emst

Re: Paardengeheugen

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-13 10:01

Volgens het aangehaalde artikel heeft een paard een sensorisch geheugen, korte termijn geheugen en lange termijn geheugen, net als de mens. :-)

Lusitana

Berichten: 22846
Geregistreerd: 26-10-04
Woonplaats: buiten Grandola, Alentejo, portugal

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-13 10:11

Er lopen dingen door elkaar. Met de seconden het over verbanden leggen. Reden waarom je altijd op het juiste moment in de juiste mate met het juiste middel moet straffen omdat je anders alleen maar vezet krijgt omdat het paard vindt dat je zomaar zit te pesten.
Maar ze slaan wel degelijk herinneringen op en kunnen mensen en andere paarden na tien jaar nog herkennen. Wel scheelt het erg in welk verband het is opgeslagen. Zeer negatief en zeer positief zijn belangrijker dan mensen, dieren en gebeurtenissen die er verder niet toe doen.

Wat veulens en moeders betreft, dat heeft veel meer te maken met "en nu zoek je het zelf maar uit" instelling van de merrie dan niet herkennen. De ene merrie is ook anders dan de andere merrie.

Ik wil in dit verband ook wel even het klopje bij schrik aanhalen. Als een paard van schrik blijft staan, geef ik het een klopje (overigens ken ik hier een instructeurr die dat zijn leerlingen zelfs aanleert) of krievel eevn in de manen.
Er zijn heel veel mensen die zegen dat ik het paard dan beloon voor het schrikken. Maar het effect is het gewenste: Het paard schud het "enge" af omdat er iets prettigs tegenover staat en zal niet escaleren met zijn gedrag.
Ga je het nu een tik geven, dan brengt hij het slaan in verband met het enge en escaleert de boel wel, plus dat hij onthoud dat als hij "dat" (waar hij van schrok) ziet of hoort, een tik zal krijgen, want het gedrag dus verergerd, zeker als er weer een tik gaat volgen omdat de ruiter overtuigd is dat het de beste manier is om met schrik om te gaan...
Neutraal er mee om gaan geeft overigens hetzelfde resultaat als het klopje, maar het klopje help ook de ruiter accuut te ontspannen, dat lukt niet altijd vanzelf.
In dit geval kan het geheugen dus echt wel tegen je werken.
En zo zijn er in de opleiding van het paard tal van moment waarop beslissende dingen worden bevestigd.

Wat een paard in zijn eerste levensjaren leert, vergeet het nooit meer.
Zo heb ik ooit een jaarling leren knielen, ze deed dit uiteindelijk op het commando van ene klopje op de borst. Ik had haar twee jaar niet meer gezien, maar toen ik dacht haar in een wei te zien en niet zeker wist of ze het was, gaf ik haar een klopje op de borst en ze knielde...
Ik kan nog een hele lijst met deregelijke voorbeelden geven, voor mij staat het vast dat er wel degelijk een denderend lange termijn geheugen bestaat.
Laatst bijgewerkt door Lusitana op 17-08-13 10:20, in het totaal 1 keer bewerkt

FlyAway

Berichten: 2256
Geregistreerd: 22-12-05
Woonplaats: Emst

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-13 10:12

Lusitana schreef:
Er lopen dingen door elkaar. Met de seconden het over verbanden leggen. Reden waarom je altijd op het juiste moment in de juiste mate met het juiste middel moet straffen omdat je anders alleen maar vezet krijgt omdat het paard vindt dat je zomaar zit te pesten.
Maar ze slaan wel degelijk herinneringen op en kunnen mensen en andere paarden na tien jaar nog herkennen. Wel scheelt het erg in welk verband het is opgeslagen. Zeer negatief en zeer positief zijn belangrijker dan mensen, dieren en gebeurtenissen die er verder niet toe doen.

Wat veulens en moeders betreft, dat heeft veel meer te maken met "en nu zoek je het zelf maar uit" instelling van de merrie dan niet herkennen. De ene merrie is ook anders dan de andere merrie.

Ik ben erg benieuwd waar je jouw mening mee kunt onderbouwen :)

Lusitana

Berichten: 22846
Geregistreerd: 26-10-04
Woonplaats: buiten Grandola, Alentejo, portugal

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-13 10:21

Welke, ik heb het over meerdere dingen.

FlyAway

Berichten: 2256
Geregistreerd: 22-12-05
Woonplaats: Emst

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-13 10:22

Lusitana schreef:
Welke, ik heb het over meerdere dingen.

Gewoon je hele post :D

Oh, wacht je hebt in de tussentijd je post aangepast zie ik ;)

Edit: Ik ben erg benieuwd waar je jouw mening op baseert (voor je hele post :D ) is dat puur jouw ervaring, is het jou zo geleerd, heb je hier zelf onderzoek naar gedaan?
Ik denk trouwens dat je wel op moet passen met geheugen en gedrag door elkaar halen. Dat ligt natuurlijk dicht tegen elkaar aan, wat het juist zo belangrijk maakt om de scheidslijn helder te houden.

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-13 10:30

Moeder en veulen herkennen elkaar door geur, geluid en aanraking.
Die geur en dat geluid moeten ze onthouden. De prikkels worden ontvangen zodra het veulen geboren wordt.
De geur en het typische geluid worden dan verwerkt en opgeslagen.
Zo zie je ook dat het veulen de moeder herkend en andersom in een groep van meerdere merries met veulens.
Wij laten veulens altijd een jaar bij de moeder lopen en daarna mogen ze even op vakantie van een half jaar om vervolgens weer terug te komen.
De merrie herkend haar kind meteen en andersom ook.
Dat komt door dat de prikkels uit eindelijk zijn opgeslagen in het lange termijn geheugen.

Mijn vorige paard [paard] stond op een andere stal dan waar zijn moeder [paard] stond.
Daar stond ik 1 en een half jaar toen ik voor het eerst met [paard] een weekend naar de stal ging waar [paard] stond.
Al vanaf geruime afstand kon [paard] horen aan de manier van lopen dat het [paard] was. Toen ze elkaar zagen begroeten ze elkaar met luid gehinnik.
Vervolgens bij het aanraken en het ruiken hoorde je [paard] zachte runnikjes maken zoals ze altijd doet bij haar veulens.

Sociale contacten kunnen heel goed onthouden worden omdat zoals het in het artikel ook staat te maken heeft met overleven.

FlyAway

Berichten: 2256
Geregistreerd: 22-12-05
Woonplaats: Emst

Re: Paardengeheugen

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-13 10:32

Ik ben erg benieuwd waar je die uitspraken op baseert OsMo? Is dat jou persoonlijke ervaring, logische deductie of is dit gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek?

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-13 10:41

Lees je mijn bericht wel?
Ik heb het hier over mijn paard dus .......

Het is een ervaring die ik vaker heb ervaren niet alleen bij [paard] maar ook bij [paard] het paard van mijn zus.
Die inmiddels al twee jaar op een andere stal staat en laatst met een georganiseerde buitenrit de merrie [paard] van mijn vader herkende uit een boel andere paarden.
Ook mijn overleden merrie herkende na twee jaar nog een paard die bij haar in de groep stond maar verhuisde naar een andere stalling.
Toen [paard] hinnikte en het andere paard dat hoorde, sprong deze over het draad bij de stal waar ze heen verhuisd was.
Dat paard had dat nog nooit gedaan dus je kunt stellen dat ze elkaar herkenden.

Horsa

Berichten: 403
Geregistreerd: 06-08-13

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 17-08-13 11:02

FlyAway schreef:
Ik ben wel benieuwd of mensen naar aanleiding van het genoemde artikel nu hun mening bij stellen? Gaan mensen nu dingen anders doen in de omgang met hun paard?


Ik ben van plan om mijn paard direct te prijzen als hij de draf in gaat, en in het algemeen als hij iets goed doet. Dat is duidelijke taal.

Verder zou pagina 13 van het fnrs handboek - buitenrijden met plezier, tweede druk herzien moeten worden, en met name de zin "al na een paar seconden weet hij niet meer wat daarvoor is gebeurd".

Ik weiger mijn paard te reduceren tot een leermachine.

Lusitana

Berichten: 22846
Geregistreerd: 26-10-04
Woonplaats: buiten Grandola, Alentejo, portugal

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-13 11:03

FlyAway schreef:
Lusitana schreef:
Welke, ik heb het over meerdere dingen.

Gewoon je hele post :D

Oh, wacht je hebt in de tussentijd je post aangepast zie ik ;)

Edit: Ik ben erg benieuwd waar je jouw mening op baseert (voor je hele post :D ) is dat puur jouw ervaring, is het jou zo geleerd, heb je hier zelf onderzoek naar gedaan?
Ik denk trouwens dat je wel op moet passen met geheugen en gedrag door elkaar halen. Dat ligt natuurlijk dicht tegen elkaar aan, wat het juist zo belangrijk maakt om de scheidslijn helder te houden.

40 jaar ervaring en altijd me bezig gehouden met de moeilijkere ponies en paarden (en grappig genoeg van het begin af aan met zo min mogelijk tuig, vaak totaal zonder, wat later dan een hype zou worden, wel bestonden in die tijd al de boeken van Henry Blake).
Daar heb ik geen steun bij gehad, omdat de hele natural hype is daarna pas ontstaan. Ik ben dus niet beinvloed.
Wel dook ik in de boeken en ik ben erg van dingen opslaan, maar dat is niet hetzelfde als maar geloven wat je leest.
Ik heb veel meer interesse -en altijd gehad- in "hoe een paard werkt", geestelijk en lichamelijk, dan om er op te gaan zitten. Ik rijd niet omdat ik daar zelf nou zo´m "thrill" uit haal. Ik rijdt vaak vaak de moeilijkere gevallen, de verreden en getraumatiseerde paarden.
Dan kom je vanzelf uit bij slimmer moeten zijn dan het paard en dingen positief bevestigen. En dus moet je wel iets weten van hun geheugen.

Ik haal gedrag en geheugen niet door elkaar, ik breng ze in verband. Gedrag bij een paard is voor het grootste deel instinctief, maar bepaald gedrag heeft wel degelijk met geheugen te maken.
Hoewel ik wel zo nuchter ben om niet te denken van "hij heeft dit of dat mee gemaakt dus nu zal hij altijd zus of zo". Een paard staat in het hier en nu en je kunt daar in dus altijd opnieuw dingen bevestigen.

Wat onderzoek betreft, ik heb niet zo´n hoge pet op met wetenschappers sinds er ooit een in de national geographic heeft gepubliceerd dat paarden geen persoonlijkheid hebben, gebaseerd op een lange studie op een groep "wilde" paarden, die naar zijn oordeel, de hele dag alleen maar hetzelfde deden.
Dat is net zoiets als zeggen dat babies geen persoonlijkheid hebben want die doen ook alleen maar de heel dag hetzelfde; kakken, plassen, janken, wakker zijn en slapen...
Heel veel onderzoeken kun je zo al onderuit gooien omdat er geen controle groepen zijn of omdat ze gesponsored worden door een bedrijf dat persee een bepaalde uitkomst wil zien (hoe schadelijke en bit zou zijn is daar een goed voorbeeld van, omdat daar het uitgangs punt is welke schade je kunt aanbrengen).
De meeste onderzoeken worden later ook onderuit gehaald of moeten bijgesteld. Reden waarom je dingen best sceptisch mag bekijken.
Anders zouden we nog steeds overtuigd zijn dat de aarde plat was, om maar iets te noemen, en dat er ooit plots twee mensen op stonden waar de heel de wereldpopulatie van af stamt.
Onderzoek is nodig, maar het zijn altijd maar stapjes in het ontdekken van het hele mysterie en je moet daar niet in blijven hangen als zijnde de eindconclusie of enige waarheid.

Doe ik ook niet met mijn eigen conclusies. Over tien jaar denk ik misschien wel weer anders. Ik kan het alleen maar hebben over wat ik tot nu toe geleerd en ervaren heb en via wereldwijde discussie (langleve internet en reizen) ook bevestigd heb gezien.

Ik ben bereid om te leren, ik sta open voor andere meningen als ze goed onderbouwd zijn, maar ik neem niet meer klakkeloos dingen aan omdat het door een wetenschapper gepubliceerd is. Ik wil het zelf graag meemaken en begrijpen voordat ik het geloof.
Los van de hier genoemde artikelen die ik nog niet eens gelezen heb, hoor. Dat je niet denkt dat ik daar wat op aan te merken heb. (Komt misschien nog :D )

Ik kan trouwens zelf ook wel een en ander publiceren. Maar het blijft mijn ondervinding en dat hoeft niet universeel te zijn.

FlyAway

Berichten: 2256
Geregistreerd: 22-12-05
Woonplaats: Emst

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-13 11:48

OsMo schreef:
Lees je mijn bericht wel?
Ik heb het hier over mijn paard dus .......

Het is een ervaring die ik vaker heb ervaren niet alleen bij Majoor maar ook bij Oswaldo het paard van mijn zus.
Die inmiddels al twee jaar op een andere stal staat en laatst met een georganiseerde buitenrit de merrie Seline van mijn vader herkende uit een boel andere paarden.
Ook mijn overleden merrie herkende na twee jaar nog een paard die bij haar in de groep stond maar verhuisde naar een andere stalling.
Toen Ilegra hinnikte en het andere paard dat hoorde, sprong deze over het draad bij de stal waar ze heen verhuisd was.
Dat paard had dat nog nooit gedaan dus je kunt stellen dat ze elkaar herkenden.

Juist omdat ik je post gelezen heb stel ik de vraag :) . Het tweede stuk uit je post was mij wel helder dat het je persoonlijke ervaring was, maar het eerste stukje niet helemaal. Vandaar dat ik het vroeg. In mijn beleving is er overigens helemaal niets mis met het doen van uitspraken/beweringen op basis van ervaring, alleen vind ik het dan persoonlijk altijd prettig in een discussie om helder te hebben of iemand uitspraken doet op basis van eigen ervaring (die ontzettend waardevol kunnen zijn) of op basis van onderzoek.

Lusitana, dank voor je uiteenzetting. Helder. Voor wat betreft de wetenschap; ik denk dat het heel verstandig is niet blind te vertrouwen op en aan te nemen wat men in de wetenschap allemaal onderzocht heeft en de conclusies die men daaraan verbindt. Een gezonde kritische blik toepassen bij het lezen van dergelijke stukken lijkt mij alleen maar goed.
Ik bedoelde overigens niet te zeggen dat jij gedrag en geheugen door elkaar haalde hoor, maar juist omdat je ze zo dicht bij elkaar bracht in jouw post wilde ik dat even aanstippen in algemene zin.

Lusitana

Berichten: 22846
Geregistreerd: 26-10-04
Woonplaats: buiten Grandola, Alentejo, portugal

Re: Paardengeheugen

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-13 11:51

Dat doe ik ook hoor, dingen brengen in algemene zin. Omdat er ook zoveel meelezen, he. En bij doorvragen krijg je alleen maar meer duidelijkheid, niks mis mee.
Ik lees dus niet zo snel iets als persoonlijk, maar in het belang van de discussie.

wiets23
Berichten: 8
Geregistreerd: 21-05-13

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-09-13 16:26

ik denk niet dat ze geen geheugen hebben. ze herkennen je en ze onthouden dingen.