Aurora schreef:Hallo
ik ben dus de stalgenoot van Nikass.
en we lossen het toe nu toe zo goed en kwaad als het kan allemaal op. maar...ik herken mijn paard niet meer. die ik overigens al 14 jaar heb en ik heb op wel -tig pensionstallen gestaan waar ik nog nooit geconfronteerd ben met een medepaard dat zo erg moeite heeft met alleen staan.
dwz,,,zelfs benen afspoelen uit het zicht is een drama,let wel...5 meter verderop van de stal maar uit het zicht. rijden is erg lastig omdat zowel mijn paard als haar paard erg onrustig worden terwijl ze elkaar zien!
nu stonden ze al paar maanden alleen met zijn 2 en en dat heeft het er niet natuurlijk niet makkelijker op gemaakt!!!!!dat is logisch!
gelukkig komt er een ruintje binnenkort en staan er wat meer merries..hopelijk gaat het vanaf nu beter.
ik heb dit nooit eerder meegemaakt in al die jaren en natuurlijk weet ik dat paarden kuddedieren zijn maar ik weet ook dat er -tig paarden zijn die rustig blijven als ze van de kudde weggehaald worden of bij hun maatje. er is natuurlijk een verschil tussen het niet prettig vinden om alleen te zijn of de hele tijd te hinniken en rondjes op stal te draaien of op het land en niet te accepteren dat jouw paard uit het zicht is terwijl er ook andere paarden staan. moet ook gewoon met mijn paard kunnen werken of uit het zicht dingen kunnen doen, me dunkt.
dus ik ben het er niet mee eens dat je het maar moet accepteren. er zijn zelfs methoden om je paard daarin te begeleiden en te steunen wat voor je paard zelf ook veel fijner is..uiteindelijk ben jij de leider. zo heb ik mijn paard ook geleerd om alleen naar het bos te gaan wat hij in het begin vreselijk vond. puur met vertrouwen en geduld.
amen.
Hey muts! Ik ken ook paarden die makkelijk alleen kunnen staan. Vraag is of het een gebrek aan opvoeding is als je het niet kan... Het ene paard heeft meer temperament dan het andere? Je weet dat ik met mijn paardje in mijn eentje naar het bos rij; drie kwartier dwars door de stad, over de trambaan en vierbaans autoweg... maar dan heeft zij mij... Helemaal alleen op stal of het land is moeilijker. Natuurlijk ben ik de leider, alleen ben ik er dan niet, dus wat heeft ze daar dan aan?
Ik vind het natuurlijk balen voor jou als je last hebt van het gedrag van mijn paardje, laatste wat ik wil is iemand tot last zijn, en ik zeg niet dat ik er helemaal niets aan zal proberen te doen. Alleen vind ik het normaal gedrag en geen gebrek aan opvoeding.
Ik vraag me af wat voor methoden er zijn om je paard te begeleiden als hij ALLEEN is, met afstandbesturing ofzo?

Volgens mij is voor jou het vervelendste dat
Want ik doe het gewoon en het gaat goed.