Sassol schreef:Wat MarcR inderdaad zegt: een paard wilt eten, drinken en veiligheid.
En veiligheid is wat jouw paard mist. Jij bent onzeker en niet daadkrachtig genoeg en je stalbaas e.d. zijn ook geen mensen waar je veiligheid bij kan zoeken. De hoefsmid én de DA zijn ook 'onveilige' mensen in de ogen van jouw paard als ik het goed begrijp.
Als ik de omgang met mensen zo lees word ik er zelf al kriegel van.
Hoe staan de paarden bij elkaar? Apart of in 1 groep? Is er een goed kuddegevoel en hoe zit de rangorde in elkaar?
Ik zou een stalling zoeken waar je paard 24/7 buiten kan staan, met een stabiele kudde met een hele goeie leider. Zodat er ook geen onkundige mensen jouw paard buiten hoeven te zetten en je paard in de kudde tenminste veiligheid heeft. Want een paard wat de hele dag door continu schrikt, die moet doodop zijn van de stress, maar blijft schrikken omdat er nergens rust is dus raakt inderdaad overprikkelt. Je zult dus eerst wat prikkels weg moeten halen, want elke nieuwe prikkel erbij is al weer veel te veel.
Zelf geef je ook aan 'doodsbang' van hem te worden, je voedt zijn gevoel daarbij dus ook nog eens. Waar jij eigenlijk zijn ultieme rustpunt zou moeten zijn.
Hoe zieker/zwakker een paard, hoe sneller hij 'ten prooi' kan vallen. Ook een grote stressfactor dus.
Waarom staat het paard nu op stal?
In een notendop? Zorg voor veiligheid (een kudde, geen onkundige mensen aan z'n lijf) en zorg voor fysieke gezondheid. Dan ben je al een heel eind denk ik en kun je verder gaan denken.
Ik proef hetzelfde uit het verhaal van TS, gebrek aan kennis en kunde, paarden voelen dat en reageren hierop...
. Ze word alleen war voorwaartser nu het kouder word maar niet rennerig ofzo.
Dacht er komt niet veel meer