Izie schreef:Als ik een buitenrit maak is er niets aan de hand, tot hij iets engs ziet, gaat staan, ik been geef en meneer ook boos wodt, omhoog komt of achterwaarts gaat.
Dit heb ik ook gehad met mijn paard. Hij is heel visueel ingesteld en is dus gauw afgeleid door dingen die hij ziet. Wanneer hij stokstijf stilstaat onderweg heeft het totaal geen nut om been te geven, hij is dan echt bezorgd ergens over. Bijvoorbeeld een nandoe. Wat bij hem heel goed werkt is gewoon even laten staan tot je geen spanning meer voelt (dus dat je z'n rugspieren minder strak voelt worden) en dan een stemhulp geven. Been is op zo'n moment gewoon too much voor 'm, hij gaat dan inderdaad achteruit (doet dus wel wat ik zeg: lopen als reactie. Alleen dan de verkeerde kant op. Met een stemhulp gaat hij wel weer stappen)
Ik weet niet wat hier de oorzaak van is, wel weet ik dat hij dit gedrag eerder ook al had. Ook heeft een cranio-sacrale behandeling vorig jaar een boel geholpen, hij heeft in het verleden kennelijk een harde klap tegen z'n hoofd gehad (zit ook een deuk in z'n schedel, aan de zijkant) en waarschijnlijk is de oogzenuw ook ietsjes klem komen te zitten oid. Sinds de behandeling is hij rustiger in z'n hoofd en knalt hij ook niet meer overal tegenaan. Zijn zicht is veranderd.
Waarmee ik natuurlijk niet wil zeggen dat dit met jouw paard precies zo is maar misschien zou je de veearts eens kunnen vragen of hij de ogen wil checken?