Ceriadwen schreef:Nou Jensvl als ik sissend en zwaaiend met mijn armen moet gaan staan wanneer mijn paard iets niet doet, dan krijgt hij voornamelijk paniek terwijl hij vaststaat met alle gevolgen van dien. En om het NA een minuut pas te doen is helemaal te idioot voor woorden. Hij staat daar echt niet te onthouden dat dat is omdat er een minuut geleden geen medewerking was. Op dat moment straf je hem voor hetgeen hij dan op DAT moment doet. Dus stilstaan, of omkijken, of whatever.
Dus hij doet iets niet, dan laat je hem zichzelf bijna een hartstilstand schrikken, om hem vervolgens te belonen voor de paniek die hij heeft gevoeld omdat je daar als ene idioot stond te sissen en te zwaaien. Dier is een vluchtdier hoor, de mijne gaat dan dwars door een muur heen als het moet. Enige wat ik hem er dan mee leer is dat hij bij stress dwars door me heen kan en zijn halsters 1 voor 1 naar het einde van de wereld helpt.
Ik zie in de natuur ook geen sissende alpha merrie staan, die geeft gewoon een knauw en een trap na en zegt zooo, opgelost.
Pas geleden ook zo iemand bij ons op stal, paard ging dwars door het raampje heen waar hij naast stond. Stond een beetje hysterisch te zwaaien, nou in een fractie van een seconde hoor, hoofd dwars erdoor met als resultaat dat hij zichzelf flink heeft opengehaald... Handig, heel handig.
En dat prikken met die krabber.. daar moet je niet zo aan tillen, alsof ik hem minimaal lek prik ermee en er 15 hechtingen in moeten, doe gewoon. Paard is een paard, moet je gewoon normaal behandelen, tis geen mug.
Je hebt volledig gelijk in je uitleg, maar ik bedoel dan wel dat je die hele minuut moet blijven proberen de voet van de grond te krijgen. Dan volgt de straf nog steeds onmiddelijk.
En natuurlijk moet je dit gegeven op je eigen paard van toepassing brengen. Als je paard gevoeliger is dan een ander, moet je niet zo heftig reageren, maar het komt erop neer dat je het paard elke keer dat hij weigert aan je vraag te voldoen, je onmiddelijk (na een minuut constant gevraagd te hebben) het paard op een minder aangename manier achterwaarts laat gaan.
En nee, slaan is bij een paard geen doodzonde, maar het vertrouwen zal toch altijd even een deukje krijgen. En ik zou graag nog vermelden dat een paard blijkbaar veel gevoeliger is dan jij denkt. Onderzoek heeft uitgewezen dat de flanken van een paard minimaal 30 keer gevoeliger zijn dan de vingertoppen van een mens. Dus als je ergens zonodig een mot moet geven, doe je dat beter op een andere plek.