Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-06-12 17:12

Geplaatst door de TopicStarter : 15-06-12 17:12

russel schreef:
Wat voor ras is je paard? Zou je zelf een bekap crsus kunnen volgen? Zijn e schhonouders goed met paarden en kunnen de er niet bij zijn?

Het is een franse draver, dus op zich geen moeilijk ras, als ik het goed begrepen heb.. (maar ik ken dit ras eigenlijk niet, ik heb hem in grote haast gekocht omdat hij de dag erna naar de slacht zou gaan, dus het is niet echt een weloverwogen keuze voor het ras geweest)

Ik zal er nu idd elke volgende keer wel bij zijn. Misschien zou ik kunnen kijken voor zo'n cursus, of zo'n cursus jonge paarden, dat lijkt me nog handiger, maar ik ben nog niet echt iets tegengekomen, het is (zoals ik al zei) niet helemaal dezelfde paardencultuur als in NL, in elk geval niet in mijn regio.

**Geplaatst**: 15-06-12 18:51

Geplaatst: 15-06-12 18:51

Klinkt gewoon als een gevoelig paard, jij hebt jezelf lekker bang laten maken door die hoefsmid.

Hij is hard en lomp naar je paard toe, tja ik zou als ik een paard was hem ook verrot schoppen natuurlijk.

Met paarden hoor je netjes om te gaan.

Aub niet naar een centrum brengen om hem te laten heropvoeden, vaak krijg je een verknipte paard ervoor terug dat voorgoed verpest is.

Zoals wat ik hier lees is het gewoon een geweldig paard, dat nog erg jong is en opgevoed moet worden, verder is er niks mis met hem.

Je doet t al goed, alleen wees niet te onzeker en verwen hem niet teveel, het is echt een leuk paard dat slim is.

**Geplaatst**: 16-06-12 16:15

Geplaatst: 16-06-12 16:15

volledig eens met Ragdollcat.
Doe een paar stappen terug en begin terug met rustig aan opbouwen van voetjes geven.
Houdt rekening met de volgende dingen.
Je paard reageert wss uit angst.
Je ontneemt een paard zijn mogelijkheid om te vluchten als je een been optilt.
Niet elk paard houdt makkelijk evenwicht op 3 benen.
Jou smid kan zich blijkbaar niet inleven in de wereld van het paard en is dus niet echt bekwaam om met paarden om te gaan.
Als het goed is voor jou, wil ik volgende week wel eens een pb sturen met hoe je dit het beste herleert. Het is het beste dat je dit zelf doet en het paard niet naar een herscholing stuurt.

**Geplaatst**: 16-06-12 20:19

Re: mijn 3-jarige als gevaarlijk bestempeld...

Geplaatst: 16-06-12 20:19

En ik wil ook nog wat zeggen.

Franse dravers of niet, het zijn gevoelige dieren die dravers en erg eerlijk, als jij goed bent voor ze dan zijn ze dat ook voor jou.

Die hoefsmid is gewoon een lompe hork, ja dan krijgt hij dat terug van jouw paard, eigenlijk de spiegel voorhouden van hoe die hoefsmid is.

**Geplaatst**: 16-06-12 20:22

Re: mijn 3-jarige als gevaarlijk bestempeld...

Geplaatst: 16-06-12 20:22

Mooi gezegd. Paarden zijn idd de spiegel van de mensen die ermee omgaan.

**Geplaatst**: 16-06-12 20:58

Geplaatst: 16-06-12 20:58

Ik zou je niet zo onzeker laten maken door iemand die je paard hooguit 1 uur per 6 weken ziet. Persoonlijk kun je beter op je zelf vertrouwen jij werkt er neem ik aan het meeste mee en mocht het paard echt zo gevaarlijk zijn had je dat zelf al wel gemerkt.
Beetje vertrouwen in jezelf!

**Geplaatst**: 16-06-12 20:59

Re: mijn 3-jarige als gevaarlijk bestempeld...

Geplaatst: 16-06-12 20:59

Tigra, mooi gezegd, ben ik mee eens.

Ze heeft het gewoon door de hoefsmid aan laten praten.

**Geplaatst**: 16-06-12 22:58

Re: mijn 3-jarige als gevaarlijk bestempeld...

Geplaatst: 16-06-12 22:58

Smidje opvoeden.......

**Geplaatst**: 17-06-12 17:09

Geplaatst: 17-06-12 17:09

Ik heb een tijdje terug een soortgelijk topic gehad .. die hoefsmeden van tegenwoordig...

[OPG] Onbetrouwbaar (levensgevaarlijk?) paard? Wat nu?

Verhaal is wel wat anders dan dat van jou, maar dan nog.
Ik heb de betreffende hoefsmid recent nog eens gezien en hem laten weten dat het paard er nog altijd stond en verteld wat ik allemaal, zonder problemen, met hem deed. De toon van de hoefsmid was nu al heel anders, hij was blij dat het paard bij mij was terechtgekomen want ik wist tenminste wat ik deed. Ik heb het idee dat hij toen dacht dat ik niet wist wat ik me op de hals had gehaald (wist ik wel, maar als ze dan zoiets zeggen ga je toch twijfelen) en dat hij nu inziet dat ik niet zomaar vanalles doe en dat de kans op ongelukken dus toch vrij klein is. Zoals gezegd niet helemaal hetzelfde verhaal als bij jou, maar toch... Gewoon naar jezelf en naar je gevoel luisteren, paardje opvoeden, andere smid zoeken en dan komt het wel in orde

**Geplaatst**: 17-06-12 19:45

Re: mijn 3-jarige als gevaarlijk bestempeld...

Geplaatst: 17-06-12 19:45

Ik ben superbenieuwd hoe het nu gaat met je pony!?
als ik jou was zou ik gewoon elke dag de voetjes proberen op te tillen en vergeet vooral niet te belonen!
Een training is geen training zonder te belonen, dat zij ik altijd toen ik een eigenwijs beestje moest doorrijden

Ik deed het samen met iemand anders en diegene had nog wel is de neiging om haar geduld te verliezen.
Dus! heb geduld!!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-06-12 10:04

Geplaatst door de TopicStarter : 18-06-12 10:04

Bedankt allemaal

Ik ben idd met de voetjes bezig en hij doet aardig z'n best, alleen wil hij zijn voorbenen nog steeds niet lang opgetild houden. Dan begint hij te trekken en als ik dan niet loslaat, zakt hij door z'n knieen. Hij heeft goed begrepen dat dat werkt aangezien ik niet de kracht heb 500kg te dragen.. Mn rug protesteert dus ook aardig. Maar als dat gebeurt til ik ze nog een tweede keer op (met moeite, dan wil hij zn knie niet meer buigen, zit ik te trekken aan zn voorbeen die hij kaarsrecht houdt tot ik er in slaag zn knie te buigen.) en probeer ik ze zachtjes neer te zetten voordat hij de kans krijgt zich naar de grond te laten zakken. En dus maar praten tegelijkertijd en belonen.. We gaan er wel komen, al wordt 't nog even een 'gevecht' want meneer is misschien dan niet het gevaarlijkste paard dat ik ken maar zeker wel een van de eigenwijste.

**Geplaatst**: 18-06-12 10:08

Re: mijn 3-jarige als gevaarlijk bestempeld...

Geplaatst: 18-06-12 10:08

Kun je daar geen hulp bij zoeken? Mijn paard deed dit ook toen ze klein was, en toen hebben we haar geleerd dat ze haar voet moet blijven optillen door gewoon vast te houden. Nu kun je hoeven uitkrabben terwijl ze helemaal niet op je leunt, en ze is 2.... gewoon door goed te oefenen.

**Geplaatst**: 18-06-12 10:12

Geplaatst: 18-06-12 10:12

De smid heeft het bekappen steeds alleen gedaan. Dus je weet ook niet wat er allemaal is voorgevallen tussen die twee. Eén slechte ervaring kan een paard soms meer 'verpesten' dan je denkt.

Het kan natuurlijk dat hij een beetje eenkennig is, maar je smid gaat ook wel met erg veel bravoure op hem af zo te horen.
Juist zo'n gevoelig dier zou ik nooit wegbrengen, maar zeker is wel dat je met hem aan de slag moet.

**Geplaatst**: 18-06-12 10:17

Geplaatst: 18-06-12 10:17

justjoos schreef:
Ik ben idd met de voetjes bezig en hij doet aardig z'n best, alleen wil hij zijn voorbenen nog steeds niet lang opgetild houden. Dan begint hij te trekken en als ik dan niet loslaat, zakt hij door z'n knieen.

Niet loslaten maar gewoon op zn knien laten gaan! Als hij dit bij je smid ook doet snap ik heel eerlijk gezegd ook wel dat hij een keer goed boos is geworden. Die man krijgt betaald per paard, heeft nog meer te doen.. Als er dan 1 tussen zit die elke keer gaat lopen emmeren dan zou ik ook gefrustreerd worden.

**Geplaatst**: 18-06-12 10:28

Geplaatst: 18-06-12 10:28

De smid die voor de eerste keer mijn pony ging bekappen, was er ook zo een van het verbaal en vooral fysiek geweld (niet alleen tegen haar schreeuwen, maar ook trappen en achteraf zeggen dat hij dat deed zodat ze bij voorbaat respect voor hem zal hebben...

). Beest was helemaal van de rel en ze had daarvoor geen stap verkeerd gedaan. Meteen een andere smid gezocht en deze was heel rustig. Eerst was ze een beetje bang (door die vorige smid), maar hij had haar snel kunnen overhalen om hem te vertrouwen. Hij is nog jarenlang haar smid geweest.

Ook bij haar huidige smid is ze gewoon rustig. Mijn voorstel zou dan ook zijn om toch uit te kijken naar een rustigere smid, anders moet je straks zoveel capriolen uithalen om dat beestje te laten bekappen.

Hetzelfde heb ik met de paardentandarts. Degene die ik had, is ermee gestopt en dus had ik een ander laten komen. Deze werkte samen met haar man, waarbij haar man op de paarden ging inpraten. Ik merkte het aan de paarden zelf: de man bouwde hierdoor de spanning op en de paarden werden er heel onrustig van. Helemaal in de stress, terwijl ze bij de vorige tandarts nooit een krimp gaven (maar die tandarts zei ook niet zoveel tegen ze, alleen bij de "kennismaking"). Ik ben dus op zoek naar een andere, alleen maar om de paarden geen onnodige stress te geven.

**Geplaatst**: 18-06-12 10:51

Geplaatst: 18-06-12 10:51

Wij hebben ook een jonge merrie (net 3 jaar).
Ze was bij haar fokker het "koninginnetje" en had respect voor mij zolang ze het zelf allemaal wel leuk vond. Als ze het beu was of iets niet leuk vond, bv voeten geven, voeten afspuiten ed dan kon er echt een gevaarlijke situatie ontstaan. Eerst wilden we haar zelf zadelmak maken, maar omdat ik ook wil dat ze goed opgevoed zou worden, en niet gevaarlijk zou worden, heb ik mezelf een groot plezier gedaan en haar 4 weken bij (ervaren) kennisen gestald, die met haar aan de slag zijn gegaan. Na 3 weken herkende wij haar bijna niet meer terug. Ze accepteerd ALLES. Zelfs helemaal afspuiten met de tuinslang vind ze goed!! Ze is braaf met longeren, rijden (alles heel minimaal, want nog erg jong) Bij de hoefsmid/hoeven uitkrabben totaal geen problemen meer! Alles is vanuit rust en ontspanning aangeleerd, echter wel heel consequet. Nee is nee! We hebben nu een super brave en lieve, werklustige merrie die heel vrolijk is en alles doet, zolang wij haar aanmoedigen en belonen. Wij zijn iedere week meerdere keren bij haar gaan kijken, en super tevreden hoe het is gegaan!! Ze is nu inmiddels 2 maanden bij ons terug en we hebben een TOP paard! Overigens is het wel een hele intelligente en sensibel paard, maar eenmaal goed opgevoed heb je wel voor altijd een prettig en handelbaar paard! $*\o/*$

**Geplaatst**: 18-06-12 10:55

Re: mijn 3-jarige als gevaarlijk bestempeld...

Geplaatst: 18-06-12 10:55

Mag ik je een raad geven? Zoek heel snel een andere smid. Ik heb met een dergelijk type hoefsmid duur kostgeld moeten betalen en nu ik een vrouwelijke hoefsmid heb, kunnen mijn inmiddels jaarling en haar moeder (die ook altijd als moeilijk werd bestempeld door de betreffende smid) vrijwel probleemloos worden bekapt en mijn merrie beslagen (en de merrie kan ze in haar eentje doen tussen twee touwen).

**Geplaatst**: 18-06-12 11:11

Geplaatst: 18-06-12 11:11

justjoos schreef:
Ladyson schreef:
Ik ben ook wel benieuwd wat 'ik heb hem nog nooit pijn gedaan om hem te straffen' voor jou betekent. Ik vind dat de meeste jonge paarden je af en toe echt als een soortgenoot behandelen. Ik stond laatst in de wei en toen kwam er eentje op me afstuiven om met mij te spelen. Ik ben geen paard en ik ben ook niet bedoeld om mee te spelen, aangezien het al een flink paard is, heb ik toen uitgehaald met het halstertouw en hard NEE geroepen. Ik vond het een gevaarlijke situatie namelijk.

Valt dit bij jou onder opvoeding of pijn doen?

Met pijn doen (misschien niet zo'n handig geformuleerde zin trouwens) bedoel ik dat ik niet echt fysiek straf, dus geen trap in de buik, geen zweep, geen tik op zn hoofd dat soort dingen. Om over je voorbeeld te hebben, hij doet ook niets liever hard op mensen afrennen in wilde galop en dan zo'n beetje op je tene tot stilstand komen. Een keer heeft hij me echt praktisch van de sokken gerend, ik had niets bij me, maar ik heb heel hard geroepen en een flinke duw gegeven (zo dicht galoppeerde hij dus langs me heen). Nu als hij eraan komt gerend roep ik HO als hij een paar meter voor me is en maak ik me groot, hij stopt altijd gelijk.

Dus als hij iets doet waar ik het niet mee eens ben dan roep ik vaak nee en af en toe 'jaag' ik hem bij me weg om aan te geven dat ik het zat ben. Ik knip eigenlijk vaak in mn vingers, een reflex, ik weet niet zo goed waarom, maar als ik dat doe en nee zeg dan weet hij al hoe laat het is en dan stopt hij ook. Om dan meestal na een paar minuten het weer te proberen, dat dan weer wel. Maar ik corrigeer dus nooit op een fysieke manier...

Ik vind het klinken als een vrij dominant paard. Zo eentje moet je geen vinger geven, anders nemen ze gelijk je hele arm. Streng doch consequent zijn. En een fysieke straf kan best wel eens hoor. Mijn paarden krijgen ook wel eens een knal als ze over de schreef gaan. Maar dat komt haast nooit voor, omdat ze precies weten wat wel en niet kan/mag.

Mijn jonge dieren komen vanaf veulen al bij de hoefsmid. En veel in de hand. Heb nooit jonge dieren in de opfok, vind dat niet fijn. Komen ze te weinig in handen imo. Ik heb nooit problemen met paarden bij de hoefsmid. Ik zorg ervoor dat jonge dieren veel in de hand komen, worden geborsteld en met water in aanraking komen. Mijn (toen) tweejarige stond los in de box bij het opscheren. Vroeg beginnen met allerlei dingen is echt essentieel. Helemaal bij zo'n paard als jij hebt.
Jij zegt dat je paard panisch is voor water en hem dan peert. Als je hem goed vastbindt, dan kan ie hem ook niet peren. Jouw paard moet nog heel veel leren, als ik alles zo lees.
Ik wens je succes en wijsheid.

**Geplaatst**: 18-06-12 11:19

Geplaatst: 18-06-12 11:19

Ik ben het helemaal eens met Ffortuna en Jasmijn. Ah, en inmiddels ook Nadita.

Hij lijkt heel goed te weten dat hij er onder uit kan door zich op op zijn knieen te laten zakken als het even te lang duurt. Dat doet hij dus ook bij de smid, die kan zo niet werken en die laat zich zo niet inpakken... Ik kan me heel goed voorstellen dat die man duidelijker, harder en consequenter reageert dan jij. Op termijn zet dat geen zoden aan de dijk, want hij is er maar zelden en jij volgt een andere aanpak. Daar raakt het paard van in verwarring en misschien wel in paniek als de smid er weer bij komt.
Jouw aanpak (met zachte hand) kan bij veel paarden goed werken, maar blijkbaar niet bij deze. Op zo'n leeftijd moet een paard gewoon langdurig zijn benen laten optillen.

Goed oefenen dus, eventueel met voedselbeloning. Daar ben ik persoonlijk erg voor, maar alleen als je daar heel consequent mee bent, anders maak je er een draak van een dier van, die bedelt en bijt en opdringerig is.

Verder lijkt het me dat je wel wat strenger en harder mag zijn. Je weet vast wel hoe paarden onderling elkaar de les lezen: het gaat er soms hard aan toe.

Een paard moet ook gewend raken aan onrust en luidruchtige personen. Als alles in zijn buurt er altijd rustig en beheerst aan toe gaat, is hij op dat gebied ook niets gewend. Ik ken nogal wat paarden waar ik als behandelaar alleen op die en die manier mee mag omgaan, anders raakt hij gestresst. Bijvoorbeeld: alleen van die kant benaderen, niet aan zijn linker knie komen, alleen van voren het halster omdoen enz. Die eigenaren hebben dan echte watjes gekweekt en zijn in een vicieuze cirkel terecht gekomen: alleen als ze hem volgens een zeer bepaald recept behandelen valt er mee om te gaan, met als gevolg dat het gedrag telkens bevestigd wordt. Echter, alleen met wat stress (en soms harde hand) kan die cirkel doorbroken worden.

Natuurlijk zijn er uitzonderingen op de regel, maar dan gaat het om een zeer specifieke situatie voor een bepaald paard (bijv. trailer angst bij een overigens normaal paard). Ik heb het hier over paarden waar je aan alles merkt dat ze niets gewend zijn. Daar hoort dan vrijwel altijd een eigenaar bij die met een heel boekwerk aan gebruiksaanwijzingen komt...

Uit alles spreekt dat je het goed bedoelt en absoluut het beste met je paard voor hebt. Beoordeel en behandel hem echter als een paard en niet als mens. Dan gaat hij jou meer zien als mens en niet als paard.

Laatst bijgewerkt door DonCamillo op 18-06-12 11:59, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 18-06-12 11:43

Geplaatst: 18-06-12 11:43

Jonge paarden moeten een bepaalde mate van consequentie hebben. Soms is dagelijks een beetje bezig zijn al genoeg. Geestelijke stimulans doet ontzettend veel. Dan bedoel ik niet eens gefocust op het onderdeel bekappen. Maar een beetje wassen hier, een boswandeling daar, trailertje op en af zo, uurtje invlechten (stilstaan) zus.
Dat kan zo ontzettend veel bijdragen aan de rust (en opvoeding) van een paard.

Wij hebben momenteel drie paarden van dezelfde leeftijd staan (begin 4), eentje is wel altijd vanalles mee getut, de andere twee alleen van en naar het land.
Drie keer raden welke twee vervelend zijn bij de smid, welke moeilijker zijn met beleren en waarbij je gewoon meer op je eigen hachje moet letten...

Nomineer dit bericht ×