Ook heb ik zelf een Draver merrie gehad. Die liet zich eigenlijk altijd uit het land halen, maar één keer liep ze bij me weg. Ik in eerste instantie helemaal verbaasd. Er stond een ander paard vlakbij en ik ben die lekker gaan aaien en tegen gaan praten, mijn merrie wist niet hoe snel ze naar voren moest komen om toch maar gewoon met me mee te gaan. Ze heeft daarna ook nooit meer bij me weggelopen
. Paarden kunnen dus wel een soort van jaloers zijn, maar of het voor de paarden ook echt jaloers is als voor ons dat weet ik niet..
Tot nu toe als ik of vriendje of kennis meegenomen had was het oren plat in de nek en lelijk doen. Met vrouwen was het knuffelen en niks aan de hand
