Breghje schreef:Mijn paard was een iets groter "veulen" toen ik haar kocht, nl 6 jaar en amper wat mee gedaan. Toen ik haar ging longeren kwam ze met haar oren plat, tanden bloot op me af en geloof me, niet om te kaarten. Die heb ik toen met de longeerzweep alle hoeken van de bak laten zien, geraakt waar ik maar kon en noooooit meer problemen mee gehad. Overigens ook niet met de longeerzweep, kan hem gewoon ondertussen nog steeds al 5 jaar gebruiken.
Hé, ben ik dit niet die dat schrijft?
. Ik heb ook eens een 6-jarige kleuter gehad die nauwelijks iets gedaan had en die al maaiend op me afkwam tijdens het longeren..die heb ik toe ook even alle sterren van de hemel laten zien met mijn longeerzweep, mevrouw was even van de kaart maar daarnaa nooit meer zoiets gedaan en geen dag angst gehad van de longeerweep.
Mijn eigen ervaring is dat ik verschillende paarden wel eens heb gestraft met een zweep en geen ene heeft er een zweeptrauma aan overgehouden. Zelfs niet het paard wat eerst doodsbang was voor de zweep en waar ik eerst meer als een jaar nodig had om gewoon met een zweep in mijn hand te kunnen rijden. Net zoals ik al verschillende malen een paard tegen zijn hoofd heb gekletst (jee, nu lijkt het alsof ik alleen maar straf maar dat valt gelukkig goed mee hoor
) en nog geen enkele heb gehad die er kopschuw van werd. Het sleutelwoord is consequent zijn, je paard moet exact weten wanneer het een klap kan verwachten. Bij mijn paard kan ik met de vlake hand een daas van haar wang slaan dat mijn hand ervan pijn doet en ze reageert niet eens, maar als ze bij het opzadelen vervelend is en dreigt te happen, moet ik maar mijn wijsvinger uitsteken of ze vliegt met haar hoofd weg alsof ze plots instant kopschuw is geworden.