Bokt.nl

terpentijn schreef:

Absoluut vol blijven houden, op een rustige maar gedicideerde (vastbesloten) manier.
EN stap naar voren of naar links of rechts als je paard vaststaat, is dus meteen PRIK met een vinger, knokkel, vuist of elleboog in de flank vergezeld van "NEE! HO!).
Hiermee bedoel ik natuurlijk niet "rammen" of "schreeuwen".
Ook het stil moeten staan een beetje "leuk maken" door een massage of lekkere poetsbeurt op de plekjes die je paard lekker vindt.
B.J. wilde eerst niet vastgezet staan , als je even weg liep uit beeld was het "krak" halster kapot. Dit was echt wel een teken dat hij heel onzeker was. Hij was toen ca. 3-4 jaar. Is nu 7,5 jaar.
Nadat het vaststaan (langzaam opgebouwd in een week) begon het vervolgens: niet stil willen staan. Dit uitte zich in met voorhoef schrapen, naar de kant toe draaien waar ik net met mijn borstels stond, kortom, alweer een respectloze toestand.
Een harde mep (NIET OP ZIJN HOOFD!) of, zoals bovengenoemd, een flinke prik of peut geven of met de achterkant (het handvat) van een zweepje resulteerde in een gerichte bok (mijn richting op) terug.

Was dus niet de manier.

Had-ie ook geen enkel respect voor.

Ben toen op een gegeven moment gewoon zijn ruimte gaan inpikken. Waar hij stond wilde EN GING ik staan.
Heel bijzonder was, dat hij toen wel uitweek.Tot op de dag van heden.
Niet willen stilstaan heb ik op weten te lossen door aan iedere kant waar hij heen wilde te gaan staan en op hem in te lopen.
Maar dit is MIJN paard, B.J.
Met mijn jonge 2 jarige merrie Khavanna is prik of por in haar lijf (als ze even te dicht op me wil komen te drammen) geen punt. Ze accepteert dat ook meteen.
Doe ik dat zelfde bij B.J. wordt-ie (alsnog) kwaad. Die moet ik niet lijfelijk proberen uit mijn buurt te houden, maar op afstand aangeven dat-ie even niet (of wel) mag komen of weg moet blijven.
Ze zijn gewoon allemaal anders, beide paarden heb ik vanaf veulen, met B.J. heb ik de klassieke beginnersfouten gemaakt... steeds geleerd naar mij toe te komen, ach wat leuk, dat veulen komt meteen naar me toe rennen...maar stom genoeg vergeten hem te leren wat respectvol afstand houden is. Dat enthousiast op je af komen rennen werd naarmate meneer opgroeide iets minder geslaagd... Want ik had hem nooit geleerd dat er daar een GRENS ligt. Die ik zelf had moeten aangeven. Dus werd gezellig op je af komen al gauw "door je heen daveren".
Gelukkig is dat laatste nu wel afgelopen.
Uit deze onopgevoedheid, resulteerde natuurlijk ook, dat meneer het helemaal niet zag zitten om aan een halster vast te moeten staan, ergens. Als ik wegliep, liep hij toch gewoon mee..?!? Ook dat heb ik met steeds iets langer uit z'n beeld blijven, weten op te lossen (net als met honden die niet alleen kunnen blijven).


Weet wel, dat je er erg veel geduld voor nodig hebt, als een paard niet vast kan/wil staan, gewoon rustig, is het 9 van de 10 keer onzekerheid, onopgevoedheid, verwennerij.
Maak er iets leuks van, zoals ik al aanraadde.... dat vaststaan IETS LEUKS betekent.

Ariebren schreef:

Fiebie schreef:

Dat is de vraag niet

Dat was dus wel de vraag.
Een paard die zich ondergeschikt opsteld loopt je niet voorbij.
Maar geef dat paard wel de lengte van het halster touwtje.
Niet aan het halster vasthouden, niet onder het halster bij de clip vasthouden.
Gebruik de lengte van het touwtje en recht je rug, het paard loopt achter je.

marieke1983 schreef:

Heb niet alle reacties gelezen. Maar mijn advies is: oefenen en niet enkel toepassen op het moment dat het nodig is.
Paardje mag jou/ jouw ruimte meer gaan accepteren. Oefening die bij mijn drammerige/ dominante merrie werkt:

1. Gaan lopen, gewoon losjes zonder spanning in je lijf
2. Stoppen en pasje achteruit zetten, in begin is één pasje al voldoende. Maar let op dat hij ook écht achteruit gaat en niet na één pas alweer de neiging heeft naar voren te lopen
3. Weer verder lopen en op moment dat ze ook maar dreigt te drammen of misschien met haar schouder jouw kant op te komen (dus meer zijwaarts jou aan de kant proberen te duwen): terugzetten
4. Op en duur wordt het meer een spel: voorwaarts, achterwaarts, voorwaarts, etc.

Het pasje achteruit breid je steeds verder uit. Ze moet op jou en jouw lichaamshouding letten. In het begin kun je het commando 'terug' wat extra kracht bij zetten door een dominanten houding aan te nemen in haar richting (loop dus op je paard af als hij achteruit moet gaan). Of even met je vingertoppen in de borst te duwen (niet met platte hand: dit lokt tegenkracht uit!). Probeer ook zijn hoofd laag te houden tijdens het achterwaarts gaan, bijkomend voordeel is dat je hiermee ook nog eens zijn achterhand traint! Belangrijk is dus dat je paard geen voorwaartse neiging meer heeft en je dan pas op jouw signaal weer voorwaarts gaat.

Succes!