Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-05-11 16:02

Geplaatst door de TopicStarter : 01-05-11 16:02

Zit inderdaad logica in. Been geven als ze achteruit gaat is nog harder achteruit.

**Geplaatst**: 01-05-11 16:05

Re: steigergedrag op de weg

Geplaatst: 01-05-11 16:05

Ipv een ander paard een ander mens meenemen die haar even meeneemt aan de hand langs enge dingen terwijl jij erop zit?

**Geplaatst**: 01-05-11 18:41

Re: steigergedrag op de weg

Geplaatst: 01-05-11 18:41

Ha, ja inderdaad! Een fietser erbij wil nog wel eens helpen

Maar dan wel een ruiterroute uitkiezen die een beetje gelijk opgaat met een fietspad, anders krijg je van die hilarische situaties (heb ervaring).

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-05-11 20:06

Geplaatst door de TopicStarter : 01-05-11 20:06

Iemand op de fiets of ernaast is ook geen probleem, dan doet ze het niet. Ik denk dat ze die persoon dan als leider ziet. Het gaat puur erom als ik alleen ben of als het paard wat mee is een andere kant op gaat dan zij (wat ik al eerder beschreef in dit topic)

**Geplaatst**: 02-05-11 13:19

Geplaatst: 02-05-11 13:19

Hier hetzelfde, mijn paard steigert ook in buiten ritten, op het begin (toen ik haar net had) ging ik er tegen in! een kleine tik tussen de oren met de zweep. (Dit hielp wel maar niet optimaal) Nu sta ik op een nieuwe stal en heb sinds kort een andere aanpak en dat gaat super goed... (nieuwe stal "nieuwe start")

Als ze nu steigert, en dat doet ze dus als ze iets echt eng vind probeer ik haar eerst erlangs te krijgen door been te geven maar zodra het te gevaarlijk wordt (te hoog/agressief) steigeren, ga ik kijken of we even een blokje om kunnen stappen om vervolgens iets later in de rit (5 a 10 minuten) weer naar het punt te rijden, vaak gaat ze er de 2e keer al langs. Gewoon haar laten wennen! Al ben ik er wel van overtuigt dat dit niet voor alle paarden de oplossing is. (Ik bedoel je hebt ook paarden die denken dat ze dan gewonnen hebben) Maar jij weet wel hoe je paard in elkaar zit

Maar bij mijn paard werkt het dus zo: als ik constant doordram, zo noem ik dat. om haar ergens langs te sturen wat ze echt eng vindt levert dit heel veel spanning voor haar op (wat ze uit in steigeren), door weg te lopen ontlaad je die spanning om vervolgens 5 minuten later allebei weer rustig te kunnen proberen er langs te gaan

Tegenwoordig, (maar 3 weken later) kan ik gewoon relaxt met haar naar buiten gaan, ze gaat zelfs bruggetjes over die veel geluid maken...

(dat blokje om hoeft trouwens niet elke keer opnieuw alleen op nieuwe punten pas ik deze methode toe, op punten die ze kent doet ze helemaal niets meer!)

Om terug te komen op samen rijden en als er dan ander paard omdraait

Je paard is al onzeker uit zichzelf en dan gaat het al niet zo goed, als ze samen is met een ander paard wat omdraait (er dus niet langs durft), is het voor haar helemaal een reden om er niet langs te gaan of te steigeren...

ik kan nu na 3 weken al gewoon alleen met haar naar buiten, maar laatst ging ik een keer met een andere paard naar buiten en die wou ergens niet langs, nou ik kreeg die van mij er ook echt niet langs!!.
Volgende dag ging ik alleen met haar wou er weer niet langs, even blokje om 5 minuten later weer naar het punt en ze ging er gewoon langs....

Als ze samen is met het andere paard ziet ze dat andere paard als haar "leider" dus als die niet gaat gaat ze ook niet.

(overgens stap ik nooit af, dus daar geen ervaring mee)

**Geplaatst**: 02-05-11 14:38

Geplaatst: 02-05-11 14:38

Nog even een toevoeging over het steigeren.
Ik heb een paard gehad die wist dat ik af moest stappen als hij maar op zn achterbenen bleef staan, hij ging gewoon niet naar beneden.
Ik heb hem toen een tijdje een tideman omgedaan, ( i know, hulpteugels vind ik ook niet alles) maar hierdoor geef je hem eigenlijk alleen druk naar beneden als hij te hoog komt (steigert) en kan je hem ook weer naar beneden krijgen zonder boos te worden of af te stappen. Na enkele tijd probeerde hij niet meer te steigeren, op een enkele keer een paar cm de lucht in. Dus niet meer die gevaarlijke taferelen van kaarsrecht overeind.

Voordeel vond ik dat je bezig kon gaan met je bejegening naar je paard, zonder paniekerig of angstig hem proberen naar beneden te krijgen. En een tideman doet in principe niks op zn mond/ nek als je hem niet nodig hebt.

**Geplaatst**: 02-05-11 14:42

Re: steigergedrag op de weg

Geplaatst: 02-05-11 14:42

Dat is ook de reden waarom ik eraan zit te denken om met een slofteugel naar buiten te gaan. Bij goed gebruik komt daar ook alleen maar druk op als het nodig is.

**Geplaatst**: 02-05-11 18:32

Geplaatst: 02-05-11 18:32

En wat is dan de toegevoegde waarde van een slofteugel als je paard achteruit richting greppel rent? Of haal ik nou het gedrag van de paarden hier door elkaar?

**Geplaatst**: 02-05-11 18:50

Re: steigergedrag op de weg

Geplaatst: 02-05-11 18:50

Pas wel op dat je ook tijdig voldoende vrijheid moet kunnen bieden met een slof. Ik heb hetzelfde idee gehad, maar paardevrouws werd alleen maar gestressder door de druk van de slof! Maar wie weet, kan het ook positief helpen...

**Geplaatst**: 02-05-11 19:09

Re: steigergedrag op de weg

Geplaatst: 02-05-11 19:09

Die van mij reageert goed op de slof, omdat ik em alleen gebruik indien echt noodzakelijk. Mocht ze achteruit willen, wil ze ook altijd omhoog, met slof eigenlijk helemaal niet. Door het omhoog gaat aan te pakken, is de kans op achteruit gaan wellicht een stuk minder.

**Geplaatst**: 02-05-11 20:28

Re: steigergedrag op de weg

Geplaatst: 02-05-11 20:28

Ik heb juist geleerd dat ze met een slof perfect voorwaarts moeten gaan, omdat je anders juist het risico loopt dat ze omhoog komen als de slof inwerkt. En dat is nogal gevaarlijk. Het verschilt natuurlijk per paard, maar in het algemeen is een slof bij steigeren en achterwaarts gaan ernstig af te raden.

**Geplaatst**: 02-05-11 22:00

Re: steigergedrag op de weg

Geplaatst: 02-05-11 22:00

Op het moment dat mijn paard omhoog wil, komt er spanning op de slof, anders niet. Die link had ze heel snel gelegd, omhoog=spanning=niet fijn, zakken dus.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-05-11 17:35

Geplaatst door de TopicStarter : 03-05-11 17:35

@liekevb

Het achteruitloop/steigergedrag begint bij mij al als ik net buiten de stal opstap, dan is het vijf meter lopen en dan denkt ze waarschijnlijk dat ze in haar eentje een buitenrit moet gaan doen ofzo en dan gaat ze in de ankers en begint achteruit te lopen. Ze houdt dan haar hoofd in de lucht, zodat ik ook weinig meer aan de teugels heb. Dan geef ik eerst been en prik ik de spoor erin, daarna zweepje erbij. Ik houd mijn handen hierbij wat breder en lager en zelf ga ik wat naar voren zitten, want ze blijft dan achteruit lopen en begint omhoog te komen. Op dat punt stap ik dan af, omdat ik het gevaarlijk vind worden.
Het is niet zo dat ze bang is voor een obstakel, geluid of een dier, het lijkt wel gewoon een soort staking.
Met iemand erbij, lopend of op de fiets gaat het prima, ook met een goed voorpaard geen probleem, met een paard waarmee het niet goed klikt dus weer hetzelfde gedoe.

**Geplaatst**: 03-05-11 18:00

Geplaatst: 03-05-11 18:00

Met prikken en slaan maak je het alleen maar erger. Ze is onzeker. Daarom gaat het wel goed als er iemand voor haar uit loopt op fietst. Wat ze nodig heeft is een ruiter waar ze van op aan kan. Die ben jij nu niet. Je doet haar alleen maar pijn en je laat zelf de boel escaleren. Hoe moet ze dan snappen dat ze jou kan vertrouwen.

Kijk es wat er gebeurt, als je dan niet af wil stappen, als je haar gewoon laat staan wanneer ze niet verder wil. Wanneer ze ontspant gaat ze wel weer lopen. En dan een aai en braaf zeggen en klaar. Zo leert ze dat ze braaf is als ze verder loopt, en dat daar een positief effect aan zit. Gewoon eens een paar keer doen. Niet je geduld verliezen.

Zoals je het nu doet maak je het alleen maar erger.

**Geplaatst**: 03-05-11 21:32

Geplaatst: 03-05-11 21:32

Bij mij begon het ook al aan het begin van de oprit, ik liep dan eerst tot einde van oprit (terrein af) en stapte dan op. Dan begin je dus echt buiten je terrein. (nu inmiddels stap ik gewoon op op het terrein).

Net zoals hestejente zegt: met prikken en slaan maak je het alleen maar erger.
Ik gaf haar toen ze op de vorige stal stond ook een tik tussen de oren (daar heeft ze dik een 3 kwart jaar gestaan) en ze deed het nog steeds. Nu na 3 weken op de nieuwe stal doet ze het al super goed, ZONDER prikken/ slaan. Ik neem geen eens een zweep meer mee.... puur door wat ik boven al uitlegde, veel geduld en haar steun te geven.

Trouwens probeer ook eens constant tegen haar te praten en haar goed te ondersteunen met je been, geef haar je vertrouwen en je geduld!

En inderdaad probeer is een keer niet af te stappen....(behalve als je weet dat ze zich laat vallen) maar een beetje met haar voorbenen omhoog komen betekend niet meteen dat je moet afstappen...

succes!

Supervixen schreef:
@liekevb

Het achteruitloop/steigergedrag begint bij mij al als ik net buiten de stal opstap, dan is het vijf meter lopen en dan denkt ze waarschijnlijk dat ze in haar eentje een buitenrit moet gaan doen ofzo en dan gaat ze in de ankers en begint achteruit te lopen. Ze houdt dan haar hoofd in de lucht, zodat ik ook weinig meer aan de teugels heb. Dan geef ik eerst been en prik ik de spoor erin, daarna zweepje erbij. Ik houd mijn handen hierbij wat breder en lager en zelf ga ik wat naar voren zitten, want ze blijft dan achteruit lopen en begint omhoog te komen. Op dat punt stap ik dan af, omdat ik het gevaarlijk vind worden.
Het is niet zo dat ze bang is voor een obstakel, geluid of een dier, het lijkt wel gewoon een soort staking.
Met iemand erbij, lopend of op de fiets gaat het prima, ook met een goed voorpaard geen probleem, met een paard waarmee het niet goed klikt dus weer hetzelfde gedoe.

Nomineer dit bericht ×