Bokt.nl

**Geplaatst**: 26-04-11 16:36

Geplaatst: 26-04-11 16:36

jana79 schreef:
Mijn paard heeft dit trukje ook ontdekt en dan heb ik hem nog nooit laten staan als die niet komt!
Soms een uur bezig maar ga niet zonder mijn paard de wei uit.
Nu loop ik voortaan rustig naar hem toe ziet die mij loopt ie weg dan jaag ik hem weg geef hem geen kans meer om gras te eten.
Wil die weer gaan eten jaag ik hem weer weg tot dat ik zijn aandacht heb en hem laat stoppen blijft ie naar me staan kijken loop ik er weer rustig naartoe wil die weer weglopen jaag ik hem weer weg en laat hem niet grazen.
Soms moet ik dit 20 keer herhalen maar opden duur vind ie dat geren ook niet meer leuk en kan ik hem pakken soms komt ie zelfs naar mij toe.
Wij hebben wel een grote wei dus kan niks gebeuren en ik maak hem niet gek jaag hem niet in volle galop de wei rond maar in draf en een rustig galopje.

Heb ook dit probleem gehad en kan je zeggen dat bovenstaande echt helpt. Heeft bij onze merrie zo'n 3 dagen geduurt, maar nu komt ze zonder problemen. Staat zelfs zonder halster in de wei.
Kost wat tijd en uithoudingsvermogen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-04-11 22:34

Geplaatst door de TopicStarter : 26-04-11 22:34

Ik ben het helemaal met jullie eens betreft het niet op geven! Jullie hebben allemaal gelijk en dat hebben we ons meteen beseft. Maar dit is in de praktijk niet haalbaar. Ik kan gewoon niet elke dag een paar uur (!) achter hem aanlopen in de weide. Ik werk ook gewoon en heb verder ook wel een leven. We hebben het hier niet over een klein uurtje want dan had ik het echt niet opgegeven. We hebben geen kleine weide maar ongeveer 15 hectare (!) hij kan dus alle kanten op en galopeerd een eind weg gaat grazen tot ik weer bij hem ben. Geloof me ik ben bijna al iedere avond een paar uur bezig geweest en het heeft totaal geen invloed. Het is niet dat ik dan dichterbij kom ofzo. Zijn conditie is niks mis mee en geeft niet op. Imo MOET er gewoon ook een andere manier kunnen zijn dan elke avond 3 uur (!) achter je paard aan vangen zonder resultaat.

Daarom heb ik ook sinds een paar dagen besloten om niet meer te proberen zodat er iig niet meer gejaagt wordt. Zo is zijn `winst´ niet zo overduidelijk. Ik heb met de staleigenaar gesproken en hij gaat per donderdag apart in een klein weiland voor iig twee weken.

Zal het gedrag morgen nog eens proberen met een paar van jullie tips eens filmen en hier plaatsen dan hebben jullie een beeld erbij

**Geplaatst**: 27-04-11 07:31

Geplaatst: 27-04-11 07:31

tsja, je vraagt om een oplossing, die is er niet hapklaar binnen een uurtje. Zal toch tijd kosten. Ik zou deze aanpak toch aanraden, wordt al een stuk makkelijker op een klein weiland. Alleen zetten is denk ik alleen maar tijdelijke oplossing, zodra hij weer in de kudde komt is hij tien keer zo blij met zijn vriendjes en zal er wel drie keer over denken om zich door jou te laten pakken. Het is maar net hoe graag je wilt dat het constructief wordt opgelost. Dat je niet dichterbij komt is ook logisch aangezien hij iedere keer opnieuw gewonnen heeft, is hij dus ook gesterkt in zijn spelletje. IEDER paard (tenzij door mens getraumatiseerd) geeft een keer op omdat t spelletje niet meer leuk is, maar hij is je gewoon totaal de baas qua doorzettingsvermogen

Heeft ook niks met conditie te maken, het is psychologisch: hij moet zich aan jou overgeven, niet totaal doodgerend van vermoeidheid maar opgeven. 3 uur is nog niet extreem hoor (hoewel hij wel erg standvastig is

) heb zogezegd wel eens 6 uur in een weiland gestaan. Maar lichtpuntje: de keer erop 3 uur, de keer daarop 1,5 uur en de keer daarop kon ik hem na 2 rondjes pakken

Echt gewoon volhouden, eens wordt hij het zat. Maar ik deed die sessies dus ook alleen op dagen dat ik echt alle tijd had, zat dus ook wel paar dagen tussen, en heeft me 2 weekenden van wandelen en :)ddd

gekost. En ja, die tijd had ik ook graag ergens anders aan besteed (hoewel je tijdens het wandelen alle tijd hebt om na te denken over een andere hobby :')

) maar je wilt het probleem toch oplossen lijkt me, dus dan is het even tijdelijk prioriteiten stellen.

Gewoon afgezet weiland en twee weekenden tijd investeren, en alleen gaan vangen als je echt alle tijd hebt, anders gewoon niet.. Het gaat er ook niet om dat je hem iedere dag pakt, maar als je hem wilt pakken, doorzetten tot het einde. alle andere manieren met lokken/voer etc is het probleem verleggen en niet oplossen. Soms kost iets gewoon even tijd om het goed te doen. Ik snap dat dat niet handig uitkomt met de rest van je bezigheden, maar ik neem aan dat iedere dag vangperikelen dat ook niet is. Dus ff twee weekjes prioriteiten stellen zou ik zeggen, vangen op projectstatus op de dagen dat je tijd hebt, en de andere dagen even laten staan tot je het hebt opgelost

Ik ben intussen wel benieuwd naar een foto van deze slimmerik

**Geplaatst**: 27-04-11 08:45

Geplaatst: 27-04-11 08:45

Ik heb hetzelfde "probleem" gehad bij mijn paard. Moest ik de hele kudde binnenhalen en op stal zetten voordat ik haar kon pakken

. Ik heb het net zo opgelost als jana79. Ik denk dat ik het maar drie keer heb hoeven doen waarna ze er al snel zat van was. Want dit was natuurlijk niet haar bedoeling -O-

.

Let wel, zoals jana79 ook aangeeft, jaag hem niet op en laat je paard niet als een dolle door de wei gaan, maar laat hem gewoon niet grazen/rusten. Ik hoop dat je er wat mee kan, succes!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-04-11 08:57

Re: Gedragsprobleem in het weiland! Wie kan helpen?

Geplaatst door de TopicStarter : 27-04-11 08:57

Ik ga hem sowieso apart zetten en dan is pakken geen probleem. Dan hoef ik hem dus ook niet te aan de gang te houden om hem niet te laten grazen. Mocht hij hetzelfde gaan doen op den duur als hij apart staat denk ik dat het zeker een goede manier is om het af te leren omdat dan ook snel de lol er voor hem af is.

Dus hou deze tip zeker in gedachte. Dank allemaal en zal vanavond eens een filmpje erop zetten met de streken van deze stoute boef!

**Geplaatst**: 27-04-11 11:58

Geplaatst: 27-04-11 11:58

maar betekent dat dan dat hij nu helemaal zonder vriendje om mee te kroelen/spelen komt te staan?? Ik neem aan dat hij wel op zijn minst een vriendje erbij heeft, dat heeft een paard nodig om gelukkig te zijn, beetje over de draad kunnen snuffelen is niet hetzelfde...

**Geplaatst**: 27-04-11 12:48

Geplaatst: 27-04-11 12:48

Tsja, ik ben het helemaal eens met Kjoetie... Volgens mij is het ook de enige echt constructieve oplossing voor het probleem. Halster in de hand, eventueel een paar paardensnoepjes op zak en vééél tijd. Dan de wei in en als hij wegloopt er gewoon achter stappen. Hem zo min mogelijk rust geven, zo min mogelijk laten grazen en steeds achter hem wandelen. Vroeg of laat worden ze dit zat en laten ze zich vangen. In het geval van jouw paard zou het wel eens heel lang kunnen duren aangezien hij al een paar keer 'gewonnen' heeft. Als hij na urenlang erachter wandelen (zeer goed voor de conditie, zeker op een weiland van 15 hectare :')

) zich dan eindelijk een halster laat aandoen, uitgebreid belonen, een snoepje geven en weer laten lopen. De volgende keer hetzelfde alleen kan je hem dan eens meenemen naar de stal voor een fijne borstelbeurt (of iets anders dat hij leuk vindt) en daarna weer op de wei zetten. Je zal zien dat je steeds minder tijd nodig hebt tot op de moment dat hij niet meer gaat lopen. Het is even een serieuze investering in tijd maar wel een die zich dubbel en dik terug betaalt.

Hem nu twee weken apart zetten zal volgens mij niet voor een doorbraak zorgen, hij zal zich wel laten vangen, want er is niks aan in je eentje op de wei, maar zodra hij weer in de kudde komt is de kans groot dat hij terug valt in zijn oude gewoontes. En ik neem aan dat je hem toch niet voor de rest van zijn leven in een weitje apart wil zetten?

**Geplaatst**: 28-04-11 11:21

Re: Gedragsprobleem in het weiland! Wie kan helpen?

Geplaatst: 28-04-11 11:21

Ik heb gister ook ruim een uur achter een dominante merrie aangezeten in een weiland zo groot als een voetbalveld. Maar na een uur was ik de winnaar en heb ik haar te pakken gekregen.

Ik heb haar steeds van me weggejaagd totdat ze helemaal in het zweet was. In het begin vinden ze dat leuk en rennen ze vrolijk rond maar na een tijdje gaat dat tegenstaan en worden ze boos. Als je dan veel geduld en kennis hebt kun je het paard na een tijdje pakken.

**Geplaatst**: 28-04-11 11:45

Geplaatst: 28-04-11 11:45

Heey

Ik ken je probleem ook. Toen ik mijn merrie pas had gekocht, was ze heel dominant en kwam ze niet eens om te snoepen ofzo. Zodra we een halster of touw hadden rende ze keihard weg.
De eerste weken heb ik het met veel geduld geprobeerd (let wel, mijn pony staat thuis en ik trok er echt 3 uur voor uit)
- Als eerst stilstaan in de wei, maar totaal geen aandacht aan haar besteden. Ik nam wat brood mee wat ik dan in zeer kleine stukjes uitdeelde aan de geitjes, met mijn rug naar haar toe. Uiteindelijk wordt ze nieuwschierig en komt ze kijken.
Ik ben zelfs is met een boek in de wei gaan zitten, tot ze kwam.
- ik heb het ook geprobeerd met brokjes, brood, ed. Maar dan kwam ze schichtig, pakte het eten en rende kei hard weg...

Naar een paar weken werd ik het zo moe dat het telkens zo lang duurde (nog minstens een uur) dat er iets in me knapte. En dat is niet goed, dat weet ik en ik heb me heel schuldig gevoeld tegenover haar, maar het heeft super geholpen.
- Ze stond in een kleinere wei en begon weer te rennen enzo en ik kreeg haar weer niet te pakken.
Toen heb ik mijn longeerzweep gepakt, mijn vriend in een hoek gezet en gezegt dat hij er zich absoluut niet mee mocht bemoeien.
En ik ben haar gaan opjagen. Ze moest blijven draven van mij, harder mocht ook maar absoluut niet zachter. Eerst was ze heel dominant en blij.. Maar na een minuut of 5 begon ze zich af te vragen of ze eigenlijk wel rondjes wou draven, en kwam dus tot de conclusie dat ik dat wou. Dus wou ze stoppen en omkeren. Ik heb dat zoveel mogelijk verhinderd (en helaas de zweep ook gebruikt).
Na nog eens 5 minuten begreep ze dat ze deed wat ik wou, en werd ze een beetje boos.
En na 10 minuten wou ze naar mij toe komen. Dit liet ik NIET toe. Ze moest naar mij komen wanneer ik dat wou en niet wanneer zij genoeg had van haar spelletje.
Toen bedacht ze zich dat ze naar mijn vriend kon. Ook dat heb ik haar niet laten doen, want dan had ze weer gewonnen (lees zelf een moment uit gekozen).
Ik heb haar toen nog een paar rondjes laten lopen en toen heb ik de zweep neergelegd. Eerst was ze wat wantrouwig, maar ze kwam wel naar me toe en liet zich vangen.

Sindsdien heb ik bijna geen problemen meer. En afgelopen week kwam ze zelfs naar me toe gerend toen ik de wei in kwam met een touw.
Helaas doet ze het wel nog in lichte mate bij mijn vriend dus ik raad je wel aan om je verzorger er effectief bij te betrekken.

Ik hoop dat het je lukt!

**Geplaatst**: 28-04-11 18:49

Geplaatst: 28-04-11 18:49

Salsa schreef:
Ik ben het helemaal met jullie eens betreft het niet op geven! Jullie hebben allemaal gelijk en dat hebben we ons meteen beseft. Maar dit is in de praktijk niet haalbaar. Ik kan gewoon niet elke dag een paar uur (!) achter hem aanlopen in de weide. Ik werk ook gewoon en heb verder ook wel een leven. We hebben het hier niet over een klein uurtje want dan had ik het echt niet opgegeven. We hebben geen kleine weide maar ongeveer 15 hectare (!) hij kan dus alle kanten op en galopeerd een eind weg gaat grazen tot ik weer bij hem ben. Geloof me ik ben bijna al iedere avond een paar uur bezig geweest en het heeft totaal geen invloed. Het is niet dat ik dan dichterbij kom ofzo. Zijn conditie is niks mis mee en geeft niet op. Imo MOET er gewoon ook een andere manier kunnen zijn dan elke avond 3 uur (!) achter je paard aan vangen zonder resultaat.

Daarom heb ik ook sinds een paar dagen besloten om niet meer te proberen zodat er iig niet meer gejaagt wordt. Zo is zijn `winst´ niet zo overduidelijk. Ik heb met de staleigenaar gesproken en hij gaat per donderdag apart in een klein weiland voor iig twee weken.

Zal het gedrag morgen nog eens proberen met een paar van jullie tips eens filmen en hier plaatsen dan hebben jullie een beeld erbij

Maar snap je dan niet dat je dit gedrag er zelf in hebt gezet?
Ik geef even een schematisch voorbeeld.
De eerste keer werd er na een uur opgegeven --> paardje denkt: na een uur geven die mensen het op, leuk!

De tweede keer wil je niet zo snel opgeven:
na een uur en een kwartier --> paardje denkt: sjit, wat is dat nu, ze geeft niet op na een uur. Wat moet ik doen? Ik ga nog even volhouden.
na een uur en twintig minuten geef je op --> paardje denkt: oef, eindelijk. ik dacht even dat ik mezelf moest gaan overgeven. Goed, rust nu, lekker verder grazen.

De derde keer wil je echt je paard te pakken krijgen, je besluit van echt niet niet niet op te geven:
na een uur en dertig minuten --> paardje denkt: pffff, blijft ze nou weer doordoen. Potverdomme, zal ik me dan toch maar overgeven. Maar wacht, gisteren heb ik geleerd dat ik als nu nog enkele minuten volhou ze het toch weer opgeeft.
na een uur en drie kwartier --> paardje denkt: joepie, zie je wel. Ze is weer weg en ik kan weer lekkere grasjes gaan eten.

En zo is dat een vicieuze cirkel en ik weet dat je het niet graag hoort, maar de enige manier om dit probleem op te lossen is een verlofdag te pakken of een hele zondag uit te rekken, een flinke portie geduld meenemen en desnoods een hele dag achter je paard aan lopen (of iemand anders wanneer dit voor jou te zwaar is). Al de andere dingen (wachten tot als die naar jou komt, voer meenemen etc.) zijn lapmiddeltjes en geen langetermijnoplossingen.

**Geplaatst**: 28-04-11 19:34

Geplaatst: 28-04-11 19:34

Gini schreef:
Maar snap je dan niet dat je dit gedrag er zelf in hebt gezet?
Ik geef even een schematisch voorbeeld.
De eerste keer werd er na een uur opgegeven --> paardje denkt: na een uur geven die mensen het op, leuk!

De tweede keer wil je niet zo snel opgeven:
na een uur en een kwartier --> paardje denkt: sjit, wat is dat nu, ze geeft niet op na een uur. Wat moet ik doen? Ik ga nog even volhouden.
na een uur en twintig minuten geef je op --> paardje denkt: oef, eindelijk. ik dacht even dat ik mezelf moest gaan overgeven. Goed, rust nu, lekker verder grazen.

De derde keer wil je echt je paard te pakken krijgen, je besluit van echt niet niet niet op te geven:
na een uur en dertig minuten --> paardje denkt: pffff, blijft ze nou weer doordoen. Potverdomme, zal ik me dan toch maar overgeven. Maar wacht, gisteren heb ik geleerd dat ik als nu nog enkele minuten volhou ze het toch weer opgeeft.
na een uur en drie kwartier --> paardje denkt: joepie, zie je wel. Ze is weer weg en ik kan weer lekkere grasjes gaan eten.

En zo is dat een vicieuze cirkel en ik weet dat je het niet graag hoort, maar de enige manier om dit probleem op te lossen is een verlofdag te pakken of een hele zondag uit te rekken, een flinke portie geduld meenemen en desnoods een hele dag achter je paard aan lopen (of iemand anders wanneer dit voor jou te zwaar is). Al de andere dingen (wachten tot als die naar jou komt, voer meenemen etc.) zijn lapmiddeltjes en geen langetermijnoplossingen.

jij snapt hoe het werkt, mooie uitleg +:)+

Nomineer dit bericht ×