Ik zou absoluut, maar dan ook absoluut, geen voer gebruiken als lokkertje en ook niet beginnen aan het verstoppen van halsters e.d.

Lijkt me een typisch gevalletje dominantieprobleem, zoals eerder genoemd.

Neem een stick o.i.d. mee het weiland in. Loop rustig richting de achterhand van het paard, waarbij je non-verbaal druk uitoefend op de achterhand. Kijkt het paard naar je (en dan uiteraard bedoel ik hier niet met een kwaaie kop)? Draai je dan abrupt om en loop weg; het paard komt achter je aan.
Waarschijnlijk, als ze dominant is over jou, zal ze dat niet doen (of ze probeert je juist 'weg te kijken'). Jij moet dus duidelijk de leiding nemen: wil ze niet komen? Loopt ze weg? Oké, maar dan wel op het tempo dat JIJ zegt en in de richting die JIJ bepaald. Of plat gezegd: laat haar het hele weiland maar zien. Stuur haar rond; laat haar stappen, draven, galloperen, linksom, rechtsom. Kan makkelijk een uur duren, maar uiteindelijk heeft ze er genoeg van en komt ze wel bij je.
[Ik wil hierbij wel even duidelijk opmerken dat jouw eigen ruimte dus ook echt jouw eigen ruimte is: daar heeft ze niks in te zoeken. Wanneer ze dreigend jou ruimte in probeert te dringen schroom dan ook niet om een flinke tik uit te delen; wegwezen! Dat plekje is van jou!]

Uiteraard moet je haar tussendoor wel de kans geven om bij je te komen, het is niet een simpel opjaag-scenario. Wanneer haar hals laag gaat bijvoorbeeld, of het binnenoor op jou gericht is, wanneer ze naar je kijkt: vraag met je lichaamstaal of ze bij je wil komen. Komt ze niet? Doorgaan met waar je mee bezig was. Zolang JIJ maar degene bent die bepaald wat er gebeurd.