Bokt.nl

**Geplaatst**: 11-04-11 12:37

Geplaatst: 11-04-11 12:37

Begin eens klein. In plaats van meteen ver weg te gaan blijf je gewoon dicht bij de wei of in de wei waar hij nog rustig is en open staat voor enige leiding van jouw kant, en, nog veel belangrijker, waar jij ook nog rustig bent. Vervolgens vraag je hem kleine dingen, die hij niet moelijk vindt ( stapje vooruit, stapje naar achteren, stapje opzij, halthouden en weer wegstappen bijvoorbeeld). En elke keer als hij iets doet wat jij vraagt beloon je hem de hemel in en haal je evt spanning van het halstertouw af als je die erop had. Elke keer als hij je even niet begrijpt vraag je het nog een keer, of misschien even op een iets andere manier totdat hij het wel begrijpt, en weer het belonen niet vergeten, dat is nog het allerbelangrijkste. En dat belonen doe je niet achteraf maar binnen twee seconden nadat hij iets goed heeft gedaan. Dat is een kwestie van leren timen en goed naar je pony kijken dat hij niet alweer met een andere gedraging bezig is, anders beloon je hem voor iets wat hij niet mag doen, ipv voor het goede gedrag. En verder: blijf kalm! Boos worden heeft geen zin, dat is een emotie die je paard niet zal begrijpen en die hem alleen maar meer angst aanjaagt. Hou dit soort oefeningen in het begin kort, een kwartier is vaak al lang genoeg, dat heeft je paard al geen concentratie meer. Als hij alles goed heeft gedaan zet je hem terug in de wei. Als hij het in deze omgeving helemaal goed doet, ga je de volgende keer een klein eindje verder staan om hetzelfde met hem te doen, maar hierbij moet je wel opletten dat je nog steeds een rustig paard hebt om mee te beginnen, als je paard niet rustig is ben je al te ver weg en moet je weer een stapje terug gaan. Dit lijkt een langdurig proces maar veel paarde pikken deze training vrij snel op ( een tot enkele weken) en dat heb je al een veel rustiger paard. Belangrijk is wel dat je dit regelmatig oefent, en in die tijd ook geen dingen doet waar hij alsnog van in de stress schiet( dus ff niet gaan wandelen). Zo bouw je langzaam het vertrouwen en de band op die je nodig hebt om met m op stap te gaan in de toekomst.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-04-11 16:47

Re: Wat moet ik nu toch!

Geplaatst door de TopicStarter : 11-04-11 16:47

Het gekke is, hij komt in de wei wel altijd naar me toe huppelen! Maar wél samen met zijn vriendin. Als ik op de wei bij hem sta, kroelen we lekker, is hij zichzelf, geen rare gefurstreerde tobber. Maar zodra hij een meter of wat verwijderd wordt van zijn vriendin, begint het gedoe. Hij gaat gelijk nerveus hinneken naar haar, maar wil daarna zo snel mogelijk naar stal rennen waar hij eten krijgt (niet eens naar haar dus, gek genoeg). Als het eten op is, laat hij zich meestal nog wel lekker poetsen, maar als we daar mee klaar zijn, begint het gedoe pas echt. Als hij even in de stal staat, springt hij letterlijk over de staldeur heen (het is dat hij te klein is, en dus alleen zijn beentjes over de staldeur hangen anders had hij er echt uitgesprongen). Ook al praat ik rustig met hem, probeer hem gerust te stellen, hij blijft heel onrustig. Ik heb het idee dat hij onwijze verlatingsangst heeft.
Wat jullie allemaal vertellen over grondwerk en dergelijke begrijp ik, en neem ik ook zeker te harte, maar het rare is dus, dat dit allemaal niet aan de orde was voordat hij bij deze fjord kwam te staan! Hoe verklaren jullie dit dan?

**Geplaatst**: 11-04-11 17:20

Re: Wat moet ik nu toch!

Geplaatst: 11-04-11 17:20

Eerst twee vragen over twee dingen die je aangegeven hebt.

In je OP schreef je "We staan sinds een tijdje op een hele leuke stal.".
Hoe lang is dat "tijdje"? Hoe lang loopt hij daar nu en wat is er anders aan deze stalling dan de vorige stal waar jullie stonden?

En verder schreef je "we hebben hem nog niet zo lang,".
Hoe lang is hij nu bij jullie?

En verder:
Wat weet je van zijn verleden? Bijv. veel alleen gestaan, of alleen met oudere paarden of juist alleen met leeftijdsgenootjes, veel opgesloten in een stal of juist lekker altijd buiten in een kudde, hoeveel eigenaren heeft hij gehad, hoe vaak is hij verhuisd, etc.
En wat is zijn leeftijd?

Ik denk dat antwoorden hierop meer duidelijkheid geven, maar buiten dat, dat je hoe dan ook veel te hoge verwachtingen van hem hebt en dat je veel te snel en te veel wilt. Een verhuizing alleen al heeft een enorme impact op een paard, en blijkbaar is die Fjord nu zijn veilige haven. Als je dat erkent en respecteert, kun je in ieder geval alvast beginnen met het advies van dianaw33 (boven jouw post).

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-04-11 17:57

Geplaatst door de TopicStarter : 11-04-11 17:57

Nou, hij heeft nogal veel te verduren gehad, wat ook ongetwijfeld mee speelt in het probleem. We hebben hem 25 februari aangeschaft. Onze stalling waar we toen terecht kwamen, bleek ineens niet te zitten wachten op een nieuwe klant (oude man) dus we moesten gelijk op zoek naar wat anders.. Dat heeft niet lang geduurt, dus na nog geen week op zij nieuwe plek moest hij alweer verhuizen. Dit was echt niet anders, en ik was er ook verre dan blij mee, vooral voor hem. Hierna werd hij in een shetlandergroep niet geaccepteerd op de nieuwe stal, wat ook weer veel stress opleverde. Uiteindelijk mocht hij dus bij de oude fjord staan (wel bij dezelfde stalling overigens maar toch), wat gelijk goed ging, eindelijk rust voor mn ventje!!
Dit alles is inmiddels bijna 2 maanden geleden, en als ik het zo op schrijf, dus eigenlijk nog zooo recent! Hij heeft hiervoor samen met 1 andere shetlander gestaan, een heel lief ding. Ik dnek dat hij die ook erg heeft gemist toen we weggingen, al kon ik toen niet aan hem merken dat hij zijn maatje miste. Hij is 8 jaar.
Nu ik dit zo allemaal opschrijf, realiseer ik me, dat ik misschien gewoon hem wat credit moet geven. Hij heeft de afgelopen tijd gewoon heel veel te verduren gehad. Voor mij lijkt het of ik hem al zooo lang heb, maar hij is nog maar zo kort bij ons! Wat kan ik verlangen van een pony die zoveel stress heeft ervaren de afgelopen 2 maanden? Helemaal niks!! Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan nu......

**Geplaatst**: 11-04-11 18:51

Re: Wat moet ik nu toch!

Geplaatst: 11-04-11 18:51

Mooi dat je dit inzicht hebt gekregen!

Het is ook best veel in slechts anderhalve maand tijd.

Kun je nu verder, denk je? Of heb je nog wat adviezen en/of inzichten nodig?

**Geplaatst**: 11-04-11 18:59

Re: Wat moet ik nu toch!

Geplaatst: 11-04-11 18:59

Ik snap het wel, je bent enthousiast dat je een pony hebt en zeker in het begin wil je duizenden leuke dingen samen doen er overal heen. Waarschijnlijk ben je inderdaad te snel gegaan, geef hem een tijdje lekker op de wei zodat het echt zijn plekje is. Ze zijn pas na 1 jaar gewend he

**Geplaatst**: 11-04-11 19:56

Re: Wat moet ik nu toch!

Geplaatst: 11-04-11 19:56

pas na een jaar gewend? hoe kom je aan die wijsheid? Paarden kijken niet op de kalender... Het hangt er maar net van af wat je er mee doet en waar hij terecht gekomen is en vooral wie er aan het touwtje hangt.

Je pony went juist het snelste als je lekker met hem aan de gang gaat, niet door hem in de wei te laten staan 'om te wennen' gewoon veel in handen nemen en vooral consequent zijn.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-04-11 21:04

Re: Wat moet ik nu toch!

Geplaatst door de TopicStarter : 11-04-11 21:04

Ik zal zeker met hem bezig blijven, hij is er ook de pony niet naar om op de wei te blijven staan. Hij knalt van de energie, wil heeeel graag lopen. Voor de kar vind hij het écht leuk, dan zie je ineens een hele andere pony en is hij echt heel vrolijk en heb je geen problemen met hem. Ik wil hem alleen ook zo graag op andere momenten zo zien. En dát moet ik misschien wat meer tijd geven.

**Geplaatst**: 12-04-11 16:58

Geplaatst: 12-04-11 16:58

Misschien hulp inschakelen van een professional
het is heel belangrijk dat de pony respect voor je krijgt voordat hij het een normale zaak begint te vinden

Nomineer dit bericht ×