Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
H_Nalanta schreef:Blijkbaar sta je niet open voor onze tips en dat vind ik jammer.
Een haf van mijn vriendin deed dit ook ontzettend en die mocht tussendoor ook met toestemming eten. Toen ik zei dat ze eens moest proberen hem helemaal niet te laten eten, ook niet met toestemming, was het hele probleem opgelost.

chipieke schreef:Ik heb het mijn vreetlinger afgeleerd op 10 min....
Gras is haar beloning. Ik begin met heel kort haar aandacht te vragen, als ze dat doet laat ik haar gewoon direct gras eten, maar niet te lang.
Dan terug kort aandacht vragen, terug laten grazen.
Zo vraag je steeds langer en langer de aandacht en beloon je met gras.
Zo kan ik ondertussen degelijk mijn haflinger poetsen op een vol groen weiland zonder dat ze een hoofd in het gras steekt
Ze weet toch dat het komt!
Isegrim schreef:Cassidy schreef:Het kan ook anders.
Alleen zul je terug moeten naar een basis.
En de vraag is, ben je daartoe bereid.
Want ik bespeur de tendens om niet zo hard in te grijpen als op een gegeven moment nodig zou zijn.
Dat je te soft bent en blijft.
Bij het trainen van paarden geldt de regel: zo zacht als mogelijk, zo hard als nodig.
Wil je weten welke trainingsmethode ik bedoel?
Kijk dan even op http://www.parelli.com of http://www.parelli.nl
en dan met name:
http://www.parellinaturalhorsetraining. ... ing-grass/
Hoeveel betalen ze je voor deze prachtige commercial?![]()
Niks mis met de trainingsmethodes van Parelli hoor, maar ik zit er niet zo op te wachten om eerst lid te moeten worden van een clubje en twaalf DVD's en een veel te duur stokje met een touwtje eraan aan te schaffen.
Fin kan al op commando eten en krijgt ook regelmatig toestemming om onderweg te eten. Dat maakt zijn neiging tot uit zichzelf echter niet minder.
Voor degenen die denken dat ik niet streng genoeg durf te zijn; diverse keren heb ik een zodanig harde mep uitgedeeld dat ik het gevoel had dat ik echt veel te ver ging. Maar al zou ik hem bijkans doormidden slaan; als hij staat te eten, deert het hem niet. En ik wil mijn paard graag op een geweldloze wijze manieren bijbrengen.
Ze is mij les komen geven en ik heb er gigantisch veel aan gehad

Als ik mocht reïncarneren wil ik terugkomen als jouw paard. Anne_GTI schreef:Als ik mocht reïncarneren wil ik terugkomen als jouw paard.
De ervaring leert mij simpelweg dat straffen heel erg weinig effect heeft bij Fin, vooral als het om eten gaat. Positive reinforcement daarentegen werkt ontzettend goed bij hem, kan 'm de gekste dingen laten doen, alleen dit ene aspect is erg lastig. 



Isegrim schreef:[
Hoeveel betalen ze je voor deze prachtige commercial?![]()
Niks mis met de trainingsmethodes van Parelli hoor, maar ik zit er niet zo op te wachten om eerst lid te moeten worden van een clubje en twaalf DVD's en een veel te duur stokje met een touwtje eraan aan te schaffen.
Fin kan al op commando eten en krijgt ook regelmatig toestemming om onderweg te eten. Dat maakt zijn neiging tot uit zichzelf echter niet minder.
Voor degenen die denken dat ik niet streng genoeg durf te zijn; diverse keren heb ik een zodanig harde mep uitgedeeld dat ik het gevoel had dat ik echt veel te ver ging. Maar al zou ik hem bijkans doormidden slaan; als hij staat te eten, deert het hem niet. En ik wil mijn paard graag op een geweldloze wijze manieren bijbrengen.
Isegrim schreef:Rijerijerije schreef:Waarom moet het toch persé zonder zweep? Even een goeie tik in combinatie met stemhulp ÈÈ of FOEI doet wonderen hoorDat hoef je maar een paar keer (of bij een slim paard één keer) te doen en je bent er voorgoed van af. Niet alleen is het een kwestie van manieren die een paard moet hebben, je moet ook goed beseffen dat hij ook zomaar een hap van iets giftigs kan nemen en dat wil je natuurlijk niet. Dus dan maar even niet zo lief, maar wel verstandig imo...
Dat werkt dus gewoon niet, hij reageert er totaal niet op, ook niet bij een hele forse tik. Gewoon helemaal niet.
. En ik denk niet dat je het zonder zweep krijgt opgelost.. Je hoeft hem echt niet af te raggelen met die zweep. Gewoon een ferme tik zodra hij al de teugels uit je handen wilt trekken en/of flink aansporen zodat ie moet doorlopen en dus niet kan blijven staan om te eten. Cassidy schreef:Clinton Anderson lost het trouwens zo op: op het moment dat een paard een hap neemt, echt het gras induikt of ongewenst halverwege loopt te snacken, zet hij hem heel hard aan het werk. Klein cirkeltje als de mogelijkheid er is, desnoods in draf cirkeltje 3 meter. Laat hem zijn voeten bewegen. Maak het ongewenste moeilijk en het gewenste makkelijk en het probleem is zo de wereld uit. Paardlief leert snel genoeg dat: snacken = werk, doe ik dat niet, laat baasje me met rust.
Moet je alleen willen en durven doen.
Het is wat onorthodox en ik krijg er vast een hoop commentaar op, maar de plantenspuit does the trick. Vandaag met hem wezen wandelen, aan het touwhalster. Telkens als hij richting gras neigde een duidelijk 'nee' en een lichte druk op het halster. At hij toch, dan volgde een sproeitje richting zijn hoofd. Na een keer of vijf was het klaar. Ik kon zelfs met hem midden in de berm lopen zonder dat hij at.
Fijn dat het zo opgelost is, nog even dooroefenen en dan kun je straks weer lekker zonder uitgerekte armen gaan rijden!