Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Hinke schreef:@zwerte: ik vind het lastig te zien hoor. Ik zou wel zeggen dat het angst is, maar ze heeft toch helemaal geen reden om zo idioot te doen bij alleen het geven van een wormenspuit? Het is niet alsof het de eerste keer was dat ze een wormenspuit krijgt. Zelfde met bekappen bijv. Als het angst is is ze wel erg angstig van nature. Wat de aanpak betreft: de rustige aanpak is het enige wat werkt, dus onafhankelijk van wat de oorzaak is ik ben wel genoodzaakt rustig en vriendelijk te blijven en een halve dag uit te trekken:)
Wat jij zegt over jouw paard lijkt idd wel erg op die van mij!Ook dat laten vallen.. Hoe heb je dat opgelost met bekappen? Bij die van mij kan ik wel de hoeven optillen maar door een gewone hoefsmid laten bekappen haal ik niet eens in mijn hoofd. Geen hoefsmid die er zin in heeft een dag met 1 paard bezig te zijn natuurlijk plus dat hoefsmeden ook niet altijd even geduldig zijn (wat logisch is als je dat werk de hele dag moet doen).

.
.
.blensink schreef:Ik ben het ook niet met je titel eens![]()
Mijn merrie was als veulen ook ontzettend dominant en onhandelbaar.
Als rijpaard is ze fantastisch, in de omgang zal ze altijd dominante trekjes blijven verkopen maar wat eerder al gezegt is door consequent te blijven is hier makkelijk mee om te gaan.
Net wat @Suzanne_18 zegt je hebt jezelf het beste paard cadeau gedaan.
Volg de tips van Cassidy, maak je geen zorgen het komt helemaal goed.
Succes!!
Suzanne_18 schreef:Gefeliciteerd, je hebt jezelf een echte merrie kado gedaan.
Niet het typetje om mee in gevecht te gaan, aangezien ze nogal licht ontvlambaar zijn. Met deze moet je onderhandelen anders gaan ze sky high. Deze dames vereisen engelen gedult, een flinke portie stalen zenuwen en enige handigheid is geen overbodige luxe. Volhouden, vooral niet boos worden en ongewenst gedrag negeren (negative aandacht is ook aandacht voor deze dramaqueens) zijn kernwoorden. Als ze er achter komen dat moeilijk doen toch geen zin heeft gaan dingen steeds makkelijker. Deze dames zijn slim, dus jij moet slimmer zijn, denk vooruit in alles en probeer ze een altijd een stap voor te zijn. Het rijden van dergelijke paarden is geen easy going, maar als ze eenmaal voor je gaan dan heb je een band die met geen betonschaar door te knippen is.
Cassidy schreef:Ik ben het niet eens met je titel: moeilijk veulen = moeilijk rijpaard.
Ik heb de ervaring gemaakt dat, als je een paard eenmaal onder het zadel is, je een heel ander paard voor je kunt krijgen. Puur omdat ze aan het werk worden gezet, "furfilled" zijn, voldaan zijn en hun energie voor wat anders hebben kunnen gebruiken dan de weerstand die je ziet.
Dat neemt niet weg dat het een paard kan blijven met gebruiksaanwijzing.
Maar hoe je daar het beste mee om kunt gaan, ga je leren via een methode die je misschien bekend voorkomt.
Er is een Natural Horsemanshipper, die Pat Parelli heet.
Ga Parelli doen, en je zult manieren leren waarop je dit paard kunt leren benaderen zodat je een "Ja, graag, wil ik best voor je doen" reactie kunt krijgen, ipv een "Nee, en hoe haal je het in je hoofd om me dit te vragen" reactie.
Voor meer info: http://www.parellil.com
En wil je echt zien wat anderen daarmee bereiken?
Kijk dan op Parellitube:
http://www.youtube.com/user/ParelliTube?blend=2&ob=1
Kijk wat anderen via die methode bereikt hebben
En dat is voor jou ook mogelijk.
Je zult de aanloop naar dat wat jij wilt moeten veranderen,
Maar wil je daarna wedstrijden rijden, is dat mogelijk.
Zie een demonstratie van David O'Connor (Olympisch Medaillewinnaar, USA) op een springpaard.
Ook hij gebruikt Parelli....
http://www.youtube.com/watch?v=ImzUgnhV-EU
Dorino schreef:@Hinke: ik heb ook een lastig portret op stal staan, een merrie die in haar jonge jaren niet te beroerd was om een tik uit te delen of te stijgeren of desnoods over je heen te lopen als het haar niet zinde. Van deze merrie heb ik een nu inmiddels bijna 2 jarig merrieveulen, die ook nogal omhoog denkt en al > 1.60m is. Mijn ervaring is dat het niet een vertrouwensprobleem is, maar een kwestie van respect. Met de merrie kan ik inmiddels lezen en schrijven want ze accepteert mijn leiderschap (grondwerk!) en weet dat ik met haar wensen rekening hou (ik ken inmiddels de gebruiksaanwijzing). Het feit dat je samen met je karakterpaard problemen hebt overwonnen, maakt de relatie alleen maar sterker.
Mijn bijna-twenter komt wel dagelijks even in handen (stal-wei en wei-stal), maar voor de rest pruts ik er, net als jij, niet al teveel mee om. Als er echt wat moet (wormspuit, hoefsmid), oefen ik van tevoren even met haar en probeer uit te zoeken hoe ze het het meest acceptabel vindt (wie niet sterk is moet slim zijn!) en dan lukt het meestal best aardig. Stijgeren negeer ik, in de hoop dat ze stress en stijgeren niet met elkaar gaat verbinden. Tegen de tijd dat ze beleerd kan worden, begin ik wel met grondwerk en ik zoek een professionele ruiter , die zich wil verdiepen in de juiste benadering van mijn paard om haar zadelmak te maken.
sliert schreef:Je schrijft dat ze zelfs steigert als je d'r vastzet en zelfs zo lang totdat het touw of halster kapot is. Ik weet niet hoevaak dat gebeurt is, maar hou er rekening mee dat een paard maar 1 keer flink hoeft te gaan hangen om zijn nek blijvend te beschadigen! Op dat moment komt er verschrikkelijk veel kracht op de aanhechting van de nekband aan de schedel. Het kan zijn dat de nekband {vergelijkbaar met een pees} gedeeltelijk gescheurd is, of de aanhechting van de nekband. Ook het botvlies van de aanhechting kan geirriteerd raken, waardoor makkelijk atrose ontstaat. Ook de wervel die verbonden is met de nekband kan uit zijn fatsoen gebracht worden met eventueel kissing spines tot gevolg. Het lijkt dan dat zo'n paard altijd al moeilijk was, maar de kans zit er ook in dat je paard zich 1 keer ontzettend goed benadeeld heeft en nu constant vluchtgedrag gaat vertonen {steigeren etc. } om druk op de nek te voorkomen. Ik zie helaas heel veel van zulk soort paarden. Als je een wat sensibel veulen hebt, moet je daar gewoon met veel meer geduld en rust mee omgaan en zeker niet vastzetten! Problemen in nek en rug komen steeds vaker aan het licht en hangen aan een halster staat met stip op nr. 1 als veroorzaker van nekproblemen!!!
. Doe wat goed voelt. Zoals je zelf al aangeeft is het met jou merrie niet de weg om haar verschrikkelijk op haar donder te geven omdat ze dan zeer waarschijnlijk doorslaat richting hysterie. Deze dames pikken dit niet en gaan de het debat aan. Gewoon volhouden in alle rust, niet boos worden, niet slaan, niet lachen maar stomweg gewoon doorgaan met wat je aan het doen bent. Dat is de enige manier om dit debat te winnen. Laat ze maar stampij maken, ze komt er vanzelf achter dat ze daar alleen maar heel moe van wordt en het haar niets oplevert. Als dat kwartje valt zal ze steeds een klein beetje makkelijker worden. Zoals ik al zei, denk altijd vooruit en probeer haar voor te zijn zodat ze geen aanleiding vind voor zichzelf te gaan denken en een nieuw debat met je aan te spannen
.
. Als dat geen toeweiding van een paard naar d'r baasje is... 
Hinke schreef:Parelli ben ik nog geen fan van, en de aanpak van geduldig zijn en veel tijd uittrekken werkt goed, dus daar blijf ik voorlopig maar ff bij
Cassidy schreef:Hinke schreef:Parelli ben ik nog geen fan van, en de aanpak van geduldig zijn en veel tijd uittrekken werkt goed, dus daar blijf ik voorlopig maar ff bij
Als je dingen doet zoals je ze altijd hebt gedaan, zul je de resultaten krijgen die je altijd al hebt gekregen.
Maar als je daar tevreden mee bent, waarom plaats je dan dit topic?

. Lekker bezig houden zowel in de omgang als straks onder het zadel.
Hinke schreef:Fijn om te horen:) Heb je haar zelf beleerd? Was het beleren een probleem?
.
.Cassidy schreef:Idd, je kunt leren met zo´n paard om te gaan. En Parelli kan je met zijn paardenpersoonlijkheidsanalyse - de horsenalities - leren hoe je het per character aan kunt pakken. Het hele ontdekkingsproces wordt er zoveel korter door.
http://www.parellinaturalhorsetraining. ... ty-horses/
Maar als je het wiel opnieuw uit wilt vinden, ga je gang.
Ik draag Parelli aan omdat ik vind dat het de oplossing is om met een dergelijk character om te leren gaan. Kun je anders zien.
You may lead a horse to water but you cannot make him drink.
Er zijn ook mensen die zeggen dat je het ook slim aan kunt pakken en kunt wachten tot het paard dorst heeft en hem dan naar het water leidt....
En ik snap je quote in deze context overigens ook niet. Wat heeft dat met dit geval te maken? supertammy schreef:Probeer je niet teveel zorgen te maken over het inrijden en hoe ze als rijpaard is. Er zijn best wat paarden waar eerst weinig mee te beginnen is en die als ze echt aan de slag mogen hartstikke braaf zijn. Ik ken er meerdere voorbeelden van. Die van mij was als veulen ook ADHD en heeft in de eerste twee jaar een paar halsters en touwtjes kapot getrokken door te gaan hangen. Hoefjes geven was lang tijd ook drama. Op een gegeven moment valt het kwartje ineens en gaat het vanzelf wel over. Met longeren en inrijden was ze super braaf.
Gewoon geduld hebben! Veel succes met haar!


Hinke schreef:*zucht* Ik ben wel bereid tijd te investeren in mijn paard, maar niet bereid om al die commerciele onzin van een amerikaan met een cowboyhoed door te gaan worstelen, waar ik wss niet veel nieuws uit kan halen wat ik kan toepassen op mijn paard.
Ik ken het 'character' (oftewel in normaal ABN: karakter) goed, en ik weet wat ik aan haar heb en hoe ik daar mee om moet gaan, en ik weet dat het een paard is waar je wat meer tijd voor moet nemen om alles in alle rust te doen.

: dieren zijn ongeveer even ontwikkeld in hun hersens qua dit soort dingen als jonge kinderen. Hoe veel kleuters vinden het niet dóódeng als je hun nagels of haar knipt. Want je knipt een stukje van ze af. Of peutertjes die niet willen eten omdat het eten in hun lichaam moet (ja, dat bestaat. Zo'n angst om te eten)