Bokt.nl

**Geplaatst**: 10-01-11 20:54

Geplaatst: 10-01-11 20:54

Caira schreef:
Mijn god, dat moet toch voldoende zijn om elk paard kwaad en chagerijnig te krijgen? Het is niet zo dat je paard asociaal is, jij houdt hem asociaal. Moet je eens voorstellen dat je zelf 1,5 uur per dag mag bewegen en voor de rest in een klein hokje moet gaan staan. Wedden dat jij dan ook asociaal wordt.
Ik word altijd zo verdrietig dat mensen problemen met hun paard aankaarten maar niet door hebben dat ze die problemen zelf veroorzaken. Verdiep je AUB in het wezen paard en beloon hem met een normaal leven, net zoals hij hard werkt om jou te plezieren.

Dit hoeft niet waar te zijn. Ik heb zo'n 10 jaar geleden ook op een pensionstalling gestaan waar de paarden nooit naar buiten kwamen.
Toch stonden de paarden gewoon aangebonden bij het poetsen en waren niet chagrijnig, ook niet naar elkaar.

Nu heb ik een ander paard, ondertussen ook andere pensionstalling.
Hier komen alle paarden elke dag buiten, zomer en winter. Met weidegang.
Maar toch hebben we hier wel 2 paarden die achter draadjes staan omdat ze de andere paarden verr#t trappen.

Niet dat ik er voor ben dat paarden altijd binnen staan.
Maar het is nogal makkelijk om meteen, zonder verder iets te weten, de oorzaak daar te zoeken.

**Geplaatst**: 10-01-11 20:55

Geplaatst: 10-01-11 20:55

Als je paard werkelijk te weinig "sociaal paardengedrag" geleerd heeft en dat nu ook niet verder kan leren doordat hij alleen gehouden wordt, is dat zo maar niet op te lossen!
Wees voorzichtig en je kunt een plan gaan maken om het dat langzaam te laten bijbrengen door een duidelijke en oudere merrie. Als mens kun je hem het noodzakelijk namelijk niet leren. Ook niet door hem maar gewoon meer buiten te zetten!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-01-11 20:55

Geplaatst door de TopicStarter : 10-01-11 20:55

Ok, dan nu vast een stomme vraag, maar wat kan ik meer aan beweging geven dan nog? Mits buitenkomen niet lukt? Wandelen aan de hand? Langer rijden? Twee keer op een dag rijden? Zou zoiets ook helpen?
Iemand vroeg hoe hij speelde, als hij alleen staat staat hij dus echt gewoon stil. Ik speel dan met hem, huppeltjes enz ... Het is schijnt vrij lachwekkend, maar anders staat die dus gewoon stil.

Zelf vind ik het niet eens zo erg dat hij zo zuur doet, het is meer voor de loslopende kinderen dat ik het gevaarlijk vind. Ik wil echt niet op een dag zo'n zesjarige tussen twee paarden uitvissen :s
Ik ben vooral dus bang dat er op deze manier echt gevaarlijk situaties gaan ontstaan op termijn. Daarom probeer ik ook zo vaak mogelijk in de wasplaats te zadelen, daar kan hij nl. nergens aan

Mager is hij dus allesbehalve ... DA is paar weken geleden komen enten en die vond hem er toen ook goed uitzien, heeft appeltjes, begroet mensjes die hij kent met een brom, ....
Soms zeg ik al lachend dat als er iets zou bestaan als "de paardenpsychiatrie" hij erin zou zitten.

Wat er qua problemen die ineens onstaan gezegd wordt: de problemen op de weide had hij altijd al. De problemen in de stalgangen zijn er ik denk de laatste zes maanden steeds erger geworden (toen kwam hij dus wel gewoon buiten).

**Geplaatst**: 10-01-11 21:00

Re: "Gemeen" paard, slaat, bijt, ... naar andere paarden

Geplaatst: 10-01-11 21:00

Waren de problemen er van de ene op de andere dag en in welke gradatie? Wat deed hij op het begin precies waardoor het je opviel? Is het gedrag in de loop van die laatste maanden stabiel gebleven of in gradaties gestegen?
Heb je daarvoor helemaal niets gemerkt (een oor naar achteren draaien, zurig kijken,...)?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-01-11 21:02

Re: "Gemeen" paard, slaat, bijt, ... naar andere paarden

Geplaatst door de TopicStarter : 10-01-11 21:02

Dat is idd steeds erger geworden ... Eerst was het gewoon wat draaien met zijn oren dan kreeg hij gewoon een por en een grommel van "hey doet dat es ni". En dan stopt hij daar ook mee. Als hij nu debiel staat te stuiteren en ik doe dat stopt hij ook, het lijkt alleen of hij dat telkens vergeet. Misschien moet ik gewoon niet reageren en hem laten stuiteren?

Toen ik hem pas had hebben we hier niets van gemerkt. Dat was ook een van de redenen dat ik hem gekocht heb want het was helemaal niet wat ik zocht. Ik zocht een paard van een jaar of 14 om te gaan wandelen en kwam thuis met een 8 jarig dressuurpaard wat veel teveel paard voor me was (netjes gekocht onder begeleiding van instructeur hoor, die zag het wel goedkomen, heeft alleen even geduurd).

**Geplaatst**: 10-01-11 21:06

Re: "Gemeen" paard, slaat, bijt, ... naar andere paarden

Geplaatst: 10-01-11 21:06

ik denk maar dat is mijn ervaring dat je het er niet zomaar meer uit krijg
het kan jaloers gedrag zijn maar dan nog is het er heel moeilijk uit te krijgen

waar je ook op kan letten is op het moment dat er een paard aan kom verplaats jij dan al niet van te voren je aandacht naar dat paard in plaats van bij jou paard te houden

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-01-11 21:10

Re: "Gemeen" paard, slaat, bijt, ... naar andere paarden

Geplaatst door de TopicStarter : 10-01-11 21:10

Dat kan dus wel het probleem zijn ... Vandaag kwam die persoon aangewandeld (is dan meter of tien van mij verwijderd). Ik draai Tsjoep op en dan begint hij dus al te nukken terwijl paard aankomt. Zou ik hem beter gewoon kunnen laten staan? Dan hebben mensen wel maar een dikke meter om te passeren achter hem? Nu zet ik hem gewoon langs de muur.

**Geplaatst**: 10-01-11 21:14

Re: "Gemeen" paard, slaat, bijt, ... naar andere paarden

Geplaatst: 10-01-11 21:14

Heeft jouw paard onder de paarden die op stal staan, misschien wel 1 paard waar hij mee kan opschieten.
Misschien kunnen ze af en toe samen in de bak om wat te spelen of zo.
Of doet hij tegen alle paarden zo?

Misschien heeft hij als veulen/jong paard niet de juiste socialisatie gehad, (stond hij veel alleen of op stal of zo) en kent hij niet goed de 'paardentaal'.

**Geplaatst**: 10-01-11 21:16

Geplaatst: 10-01-11 21:16

kan je het laatste wat beter
over het passeren
hoe moet ik het zien sta je in een poets boks of gewoon in het gang pad

ik zal jou proberen uit te leggen hoe ik jou paard zal durven passeren met mijn paard

op het moment dat jij jou paard met zijn kont tegen de muur dwingt is het al spanning en stress en zal jou paard zuurder kunne zijn dan dat hij niet gedwongen word

daarnaast is vast zetten in zijn boks misschien beter en rustiger voor hem

**Geplaatst**: 10-01-11 21:32

Geplaatst: 10-01-11 21:32

Belsje schreef:
Dat is idd steeds erger geworden ... Eerst was het gewoon wat draaien met zijn oren dan kreeg hij gewoon een por en een grommel van "hey doet dat es ni". En dan stopt hij daar ook mee. Als hij nu debiel staat te stuiteren en ik doe dat stopt hij ook, het lijkt alleen of hij dat telkens vergeet. Misschien moet ik gewoon niet reageren en hem laten stuiteren?

Toen ik hem pas had hebben we hier niets van gemerkt. Dat was ook een van de redenen dat ik hem gekocht heb want het was helemaal niet wat ik zocht. Ik zocht een paard van een jaar of 14 om te gaan wandelen en kwam thuis met een 8 jarig dressuurpaard wat veel teveel paard voor me was (netjes gekocht onder begeleiding van instructeur hoor, die zag het wel goedkomen, heeft alleen even geduurd).

Belsje volgens mij geef je zelf al oorzaken aan. Als jij een paard koopt wat eigenlijk te ver is voor jou en je sluit het beestje ook 22,5 uur per etmaal op dan verzamelt het paard enorm veel energie waar íe niks mee kan. Dat gaat zich uiten in frustratie; hij kan bijvoorbeeld een stalondeugd uit deze frustratie gaan ontwikkelen, maar hij kan ook heel chagreinig en boos worden naar andere paarden. Iets anders wat je noemt; als hij vervelend doet geef je hem veel aandacht, je verkoopt hem een lel , je maakt je druk om hem of je schreeuwt tegen hem. Allemaal negatief, maar het is WEL aandacht, en dat wil hij juist zo graag. Lelijk gedrag negeren en goed gedrag belonen, dus als hij zijn oren in de nek legt, met de rug naar hem toe gaan staan, als hij wil bijten, weglopen, keer je je van hem af; paardentaal voor niet goed. Alles wat hij wel goed doet, als je op hem rijdt, als hij wel vriendelijk is naar een bekend paard, belonen. Belonen, belonen, belonen, dat is de manier om te leren, positieve bevestiging. En zorgen dat hij meer naar buiten kan, zoek een bijrijder, ga longeren, zet een advertentie waarin je vraagt wat je nu hebt aan accomodatie maar wel met weidegang en paddock in de winter. En dat hij een paddock standaard met 70 andere paarden zou moeten delen is een niet al te voor de hand liggende aanname

Succes!

**Geplaatst**: 10-01-11 21:36

Geplaatst: 10-01-11 21:36

Wat dacht je van een gedragstherapeut? Niet bedoeld om nu met wat nieuws te komen (in aanvulling op da, osteo, fysio, zadelmaker, etc), maar echt serieus. Van alles gaan proberen, met tips aan de slag van allemaal leken en niemand kent je paard, ziet zijn reactie/houding/blik, geeft weinig kans op verbetering.

Je bent zelf bang voor gevaarlijke situaties en dat het gedrag verergert. En om eerlijk te zijn zou ik mij paard ook niet 'opofferen' om te proberen of dat wel goed gaat. Ik heb gezien hoe het ook mis kan gaan. Een jaar of 2 terug heb ik op mijn stal ook een pensionpaard gehad die vanuit het niks op een ander kon meppen. Hij zette ze klem en bleef maar trappen. Natuurlijk was hij braaf en sociaal. Zoiets wordt er nooit bij verteld. Aan de andere kant van het draadje was hij dat idd, maar als hij er bij in liep ging het heel anders. Hij had geen ijzers, maar dat maakte de verwondingen niet minder ernstig. Zijn slachtoffer heeft 2 weken met nat verband stalrust gehad en daar voorzichtig weidegang met nog 3 weken droog verband. Een jaar later ging de wond nog weer open en kwam er nog een botsplinter uit. Zijn voorbeen blijft altijd dik en gevoelig. Voor de sport is hij onbruikbaar, heel zuur bij een 4-jarige. Over de da-kosten nog maar te zwijgen. Met deze wetenschap probeer ik dat soort dingen niet uit en zoek liever naar een andere oplossing. En vaak is dat vooral confronterend voor jezelf, maar dan kun je wel aan de slag met iets dat wél helpt!

**Geplaatst**: 10-01-11 21:42

Geplaatst: 10-01-11 21:42

Heb geen idee hoe je je paard dit af kunt leren.. maar meer buiten komen en proberen met paarden buiten te zetten en zien met wie het klikt vind ik wel een plan. Kunnen misschien wel alleen de ijzers achter er af? Zodat je ze voor laat zitten?
Verder vind ik het logisch dat je geen binnenbak wilt opgeven. Zelfs als het niet met gezondheid te maken heeft.
Misschien kun je op MP en hier op bokt een advertentie zetten waar je vraagt om goede stalling in jouw buurt incl wat je precies allemaal perse nodig hebt dan?
Wie weet vind je zo een stal die je nog helemaal niet kende?
Heb je ook al je instructeur gevraagd wat je verder kunt met je probleem?
Succes!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-11 13:06

Re: "Gemeen" paard, slaat, bijt, ... naar andere paarden

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-11 13:06

Goh paard te ver voor mij, ik had al jaren niet meer gereden dus ik moest terug helemaal wennen aan het rijden. Dat was voor hem niet zo makkelijk om te aanvaarden. Ondertussen rijden we op een manier dat hij er ook weer plezier aan heeft en zijn die problemen van de baan. In het begin was ik teveel met mezelf bezig waardoor hij aan het rijden weinig uitdaging had. Nu de moeilijkheidsgraag wat omhoog kon, moet meneer zichzelf niet meer entertainen

;

Een bijrijder zoeken? Wat zou die bijdragen op dit moment? De enige momenten dat er iemand anders op komt, is als ik sukkel met mijn lichaam.

Instructrice heb ik eigenlijk hier nog niet op aangesproken. Tijdens het rijden heeft ze wel die "boosheid" al gezien naar andere paarden toe. Maar daar kreeg ik eigenlijk geen commentaar op, buiten gewoon doorrijden. Misschien wat meer verduidelijking vragen.

**Geplaatst**: 11-01-11 13:28

Re: "Gemeen" paard, slaat, bijt, ... naar andere paarden

Geplaatst: 11-01-11 13:28

oei belsje, dat klinkt niet goed. voor je weide probleem misschien toch proberen een dominante merrie proberen te zoeken of hem in een mini "kudde" laten een ruin met 1 of 2 merries is "strijdlustiger" dan zonder vrouwelijk schoon om voor te vechten. en idd proberen toch enige bescherming te bieden en desnoods hoefschoenen of iets anders achteraan...
Als hij te zelfzeker is, probeer hem dan op een voor hem "vreemde" weide/paddock bij anderen te zetten.

heb je eigenlijk al eens "grondwerk" gedaan met Tsjoep? want als hij echt slecht gesocialiseerd is in een kudde, dan gaat hij ook "anders" reageren op jou lichaamtaal. Misschien hier wat begeleiding in zoeken en van hieruit hem introduceren met andere paarden...

en je hebt nu eenmaal paarden die niet echt buiten willen blijven, meestal komt dit wel doordat ze alleen gehouden zijn of nooit buiten gemogen hebben. Maar zo'n paard doe je ook geen plezier om het van de ene dag op de andere meerdere uren buiten te gooien... langzaam uitbreiden en laten wennen...

succes

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-11 19:43

Re: "Gemeen" paard, slaat, bijt, ... naar andere paarden

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-11 19:43

En vandaag had hij de hond dus bijna vast *zucht*

Over zijn gedrag naar andere paarden toen vandaag met nog wat mensen gepraat, die zeggen van "jamaar iedereen weet hier dat uwe zuur is, dan moeten ze daar ook maar wat rekening mee houden en daar niet gewoon langsdoor tsjaffelen". Dus de rest lijkt dat niet zo problematisch te vinden ...

**Geplaatst**: 11-01-11 20:54

Geplaatst: 11-01-11 20:54

Belsje schreef:
En vandaag had hij de hond dus bijna vast *zucht*

Over zijn gedrag naar andere paarden toen vandaag met nog wat mensen gepraat, die zeggen van "jamaar iedereen weet hier dat uwe zuur is, dan moeten ze daar ook maar wat rekening mee houden en daar niet gewoon langsdoor tsjaffelen". Dus de rest lijkt dat niet zo problematisch te vinden ...

Totdat er echt wat gebeurd. Nogmaals, er is hier niemand die nu zegt "Probeer 'ns met een dominante merrie" die zijn paard ook daadwerkelijk aanbiedt om het te proberen. Natuurlijk niet, het risico is veel te groot. Nu is zelfs de hond al de pineut. Het is aan jou hoe ver je dit laat gaan.

**Geplaatst**: 11-01-11 21:52

Re: "Gemeen" paard, slaat, bijt, ... naar andere paarden

Geplaatst: 11-01-11 21:52

Ik vind dit een heel moeilijk geval. Ik ga blijven meelezen om nog meer informatie te kunnen verkrijgen.

Voor nu op kortere termijn zou ik het gevaarlijke gedrag echt gigantisch afstraffen. Maak er echt maar een compleet drama van, kort maar krachtig. Maak je echt maar eens goed kwaad.
Ik ben normaal niet zo van het geweld en streng afstraffen, maar zulk gevaarlijk gedrag (paarden, honden, later ook nog mensen tussenpakken) mag gewoonweg NIET in welke situatie dan ook. Dus dan maar even "zo hard als het moet".

Heb je de beschikking over een wat ruimer terrein dan de stalgang en een behulpzame stalgenoot met een rustig paard? Dan zou ik als eerste stap de beide paarden op voldoende afstand elkaar laten kruisen. Doe zoals je altijd doet, ga zelf niet lopen spannen of het touw korter pakken. Kruis elkaar gewoon beiden in een vlotte stap. Blijf niet stilstaan, kijk niet strak naar jouw of het ander paard, blijf relaxt,... Als je paard dan rustig blijft, beloon dan uitbundig, maar echt heel uitbundig, bijna zo uitbundig dat het belachelijk wordt.

Dus ik denk dat dat misschien de oplossing is. Wanneer ze stout is, heel hard straffen (dus niet gewoon een klein stemcommando of een zacht tikje, maar echt zo dat ze dondersgoed weet dat ze verkeerd geweest is), maar als ze braaf is, heel hard belonen (dus niet gewoon een klopje of een lief woord, maar echt zo dat ze dondersgoed weet dat ze goed geweest is).
Maak het onderscheid tussen 'dit is goed' en 'dit is slecht' zo duidelijk en groot mogelijk als maar kan.

**Geplaatst**: 11-01-11 21:57

Geplaatst: 11-01-11 21:57

Belsje schreef:
Een bijrijder zoeken? Wat zou die bijdragen op dit moment? De enige momenten dat er iemand anders op komt, is als ik sukkel met mijn lichaam.

Je schrijft dat de rest van je stal het niet zo problematisch vindt. Ik zou in ieder geval niet mezelf voor de gek gaan houden Bels, het is overduidelijk dat je paard niet happy is in deze situatie.

Een bijrijder maakt dat je paard meer beweegt, net zoals extra longeren. Doordat je paard zoveel ops stal staat wordt 'ie zo zuur; verveling, teveel energie, te weinig uitdaging/prikkeling, de frustratie bouwt zich op...als je dit laat voortduren gaat het m.i. van kwaad tot erger. Zie wat er vandaag al met de hond gebeurde. Lees anders eens wat over 'oorzaak en gevolg' van gedragsproblematiek bij paarden, er is genoeg over geschreven. En als je het van een deskundige wilt horen bel dan even met je dierenarts, paardenwelzijn is een hot issue momenteel. Succes.

**Geplaatst**: 11-01-11 22:04

Geplaatst: 11-01-11 22:04

paard vaker naar buiten; eerst alleen langs een ander paard/kudde; elk paard dient minimaal 4 tot 8 uur per dag los vrij te kunnen lopen.
als jouw stal dat niet kan bieden dan ben je het je paard verplicht een andere stal te zoeken.
als jij 23 uur per dag in hokje ter grootte van de wc kamer opgesloten werd er elke dag een uur uitgehaald werd om te werken; zou jij dan een vrolijk en goed gemutste vrouw zijn?
dacht het niet he.
eerst eens nadenken voordat je je paard de schuld geeft; dit alles is je eigen schuld.
dus andere stalling met elke dag weidegang/paddock of iets; meer afwisseling qua beweging; rijden/longere/wandelen etc etc en dan na verloop van tijd je paard bij een ander sociaal paard in de wei zetten;
blijf erbij in de buurt en observeer goed; is het ff uittesten en de rangorde bepalen of is het echt elkaar in elkaar meppen? zorg dat je in de buurt blijft vd wei met een longeerzweep waarmee je indien nodig de paarden uit elkaar kunt jagen.
sommige paarden zij dusdanig verpest door de mens dat ze niet samen met een ander paard kunnen maar gun je paard in ieder geval een kans.
ik heb 1,5 jaar op een grote pensionstal gewerkt waarbij we elke dag 30 pensionpaarden op de wei zetten en elke keer nieuwe paarden in een groepje moesten plaatsen. we hebben het iedere keer zoals bovenstaande gedaan en soms met groepjes moeten wisselen; er waren er uiteindelijk maar 2 die niet bij andere paarden konden en die hadden dan ook hun eigen wei tenmidden van de andere weides waar andere paarden stonden

**Geplaatst**: 11-01-11 22:07

Re: "Gemeen" paard, slaat, bijt, ... naar andere paarden

Geplaatst: 11-01-11 22:07

TS heeft aangegeven dat het paard het gedrag begon te vertonen midden in het weideseizoen, dus toen het paard gewoon buiten kwam. Het weinige buitenkomen is dus niet de oorzaak van het gedrag, misschien wel de verergerende factor, maar niet de oorzaak.

**Geplaatst**: 11-01-11 22:11

Geplaatst: 11-01-11 22:11

Hij is in elk geval op zoek naar zn grenzen en datr gaat erg ver zo te horenwant wanneer gaat zn gedrag naar mensen. nje weet niet of dat gebeurd maar het kan wel. en een hond pakken mag hij gewoon niet. Is op stal borstelen dan niet de optie minder stress zeg maar zag ik hierboven ook al en negatief gedrag negeren of zonodig heel erg duidelijk maken dat hij te ver gaat.

**Geplaatst**: 11-01-11 22:27

Re: "Gemeen" paard, slaat, bijt, ... naar andere paarden

Geplaatst: 11-01-11 22:27

Als je wat dichterbij had gewoond had ik t gerust aangedurfd om eens te kijken wat mijn poown voor effect had op je paard, das namelijk een allemansvriendje wat ik overal bij durf te zetten... Een dominante merrie is iig zeker geen slecht idee.

Verder krijg ik ook het idee dat t een slecht gesocialiseerd paard is wat de paardentaal onderling gewoon niet snapt.. Combineer dat met te weinig buiten spelen, tsja, dan kan ik me voorstellen dat ie nu heel zuur doet tegen andere paarden.. Als je hem met een ander (dominant) paard los in de bak zet, jij erbij, gedraagt hij zich dan ook zo?
Ik denk iig (zeker weten doe je nooit, zeker niet aan de hand van een verhaal op internet natuurlijk) dat een combinatie van meer naar buiten + rustig opbouwen met soortgenootjes goed zou kunnen werken...

Stalmaatje van mijn pony is ook slecht gesocialiseerd, kan ook vreselijk dominant zijn naar andere pony's en heeft de taal echt helemaal moeten leren, gaat af en toe nog wel is de mist in.. Zn eigenaresse kan ook nooit helemáál zeker zijn dat ie niet ineens een lel geeft naar een paard wat langs hem loopt, en zo nu en dan kan hij ook out of the blue een hond aan willen vallen.. Terwijl ie 10 minuten eerder heel schattig aan dezelfde hond stond te snuffelen... Tegenover mijn pony is ie bizar tolerant..
Anyway, die pony heeft t dus redelijk kunnen leren door 24/7 in een gemengde groep te staan, maar ik kan me goed voorstellen dat het met jouw paard lastig is om zomaar een andere stal te vinden waar je dat kan doen. Probeer in ieder geval toch iemand te vinden die een dominant paard heeft wat bij jouw paard kan staan en waarbij je kunt opbouwen.

Succes iig! Geen makkelijke en al helemaal geen fijne situatie!

**Geplaatst**: 11-01-11 22:39

Geplaatst: 11-01-11 22:39

Moeilijk probleem, lastig op te lossen.

24/7 buiten is echt geen garantie dat je paard zich blij voelt. Heb een NRPS merrie gehad die als veulen samen met haar moeder en andere merries met veulens is opgegroeid. Na t spenen is ze tot de 2,5 jaar in Polen geweest. Ze heeft daar in een hele grote kudde gelopen op weet ik hoeveel hectare. (socialer kun je niet opgroeien lijkt me zo)
Daarna teruggekeerd naar Nederland en als 3-jarige beleerd. Als 4-jarige heb ik haar gekocht. Wilde haar van 's ochtends 7 tot 's avonds 9 buiten in de wei laten lopen. Alleen als ik ging rijden (min. 5x per week, waarvan 2x buitenrit waarbij ze zich helemaal los mocht gooien, lees zo hard rennen als ze wilde, en 3x dressurmatig trainen. Daarnaast nog 2 x per maand wedstrijd. Dressuur en springen. Springen vond ze kei leuk en deed ze heel goed, dressuur was niet haar favo bezigheid, vandaar vaak buitenrijden en haar onderweg dressurmatig trainen en voor haar als toetje ff sjeezen) wilde ik haar om 19.00 u uit de wei halen en dan rond 21.00-21.30u op stal. Tenminste dat was de bedoeling. Mevrouw had t na een halfuurtje wel gezien en sprong keer op keer de wei uit en ging dan naar binnen in haar stal staan. Had toen al meteen vanaf t begin t ponietje (shetlander) van mijn vader samen met haar in de wei staan, maar toch sprong ze eruit. Zelfs de wei afrasteren tot 1.75m hielp niet. Dus 's morgens voor t werk een halfuurtje buiten, tussen de middag een half uurtje buiten, en 's avonds weer een half uurtje buiten.
Na een jaar ging ik samenwonen met mijn huidige man, en verhuisde de merrie en de shet mee. We hebben een boerderij dus plek zat. Ik blij, eindelijk paardje aan huis, geen heen en weer gerij meer om haar ff buiten te laten. We hadden de weide nu 1.50m hoog afgerasterd, en verhip! Mevrouw bleef nu wel in de wei! Alleen had ze totaal geen rust in haar lijf. In het begin viel t nog wel mee, maar naarmate ze ouder werd werd ze in de wei steeds onrustiger. Ondanks haar ponyvriendje en het intussen 24/7 buiten lopen. (alleen als ik gereden had, dan ging ze even op stal tot ze goed droog was en dan weer naar buiten, had ze ook totaal geen problemen mee)
De onrust uitte zich in t steeds maar 8-tjes lopen in de wei, ze liep na verloop van tijd een heel spoor! Echt ze liep uren achter elkaar. In t begin liet ze de shet met rust, maar later dreef ze de shet steeds voor zich uit. Gevolg, shet nog te moe om te lopen, totaal uitgeput. Dus helaas een draadje ertussen moeten zetten om de shet ook haar rust te gunnen.

Tijdens het rijden was ze altijd al een heethoofdje, maar nooit gemeen of niet meewerkend. Tot op de dag dat we mee deden aan een endurance rit van 37 km. Hoe meer km's we hadden gereden hoe drukker ze werd. Ze steigerde plots en draaide dan om, of sprong zo de struiken (braam!!) in. Ik vond t te gevaarlijk voor de meiden en hun pony's die meereden en zei dat ze maar alvast vooruit moesten rijden. Ik ben toen even met haar gaan wandelen, om te proberen haar zo te kalmeren. Dit had helaas maar heel weinig effect. Dus er toch maar weer op. Ik heb ik weet niet hoeveel keer met haar bijna in de sloot gelegen waarvan een paar keer helemaal. Uiteindelijk wilde ze niet meer vooruit, alleen maar steigeren en meteen omdraaien. Toen kwamen er 2 dames met paarden aan. Ik ging aan de kant om ze door te laten. Maar zij durfden me niet alleen te laten rijden, zo gevaarlijk was ze bezig. We hebben er heel lang over gedaan om weer terug op het beginpunt te komen. Nog barste de merrie van de energie, ze ging op haar achterbenen de finish lijn over. Ik heb haar meteen door de aanwezige DA laten nakijken, maar die kon niks vinden. Ze verbaasde zich er wel over dat de merrie nog zo vol energie zat, meestal zijn de amateurpaarden echt wel moe na zo'n rit. (dit was en oefen endurance, mocht iedereen aan mee doen).
Later toen ik thuis kwam besefte ik eigenlijk pas hoe gevaarlijk t was geweest, en voor t eerst in de 5 jaar dat ik haar al had, werd ik bang. Verdorie, ik had altijd zoveel vertrouwen in haar en zij in mij. En dat was weg. Ik heb staan janken in haar stal. Bang voor je eigen paard! Had ik nooit eerder meegemaakt. Dit betekende afscheid nemen van haar. Als er geen vertrouwen meer is van 1 kant (plus angst) dan gaat dat nooit meer werken. Voor mijn veiligheid heb ik haar toen verkocht en t hele verhaal erbij verteld. Paardje is gekeurd en was 100% goed zeiden ze.
Na een jaar kreeg ik een telefoontje van iemand uit Drenthe. Ze vertelde dat ze een paardje had gekocht, maar vond t vreemd dat ze zo goedkoop was aangezien ze super sprong. Op haar stamboek papier stond mijn naam nog. Ik heb haar t hele verhaal verteld. Ze vertelde dat ze de merrie had gekocht van een handelaar. Handelaar dacht ik nog?? tjee dan is ze bij de nieuwe baas na mij ook niet lang geweest.
Na een half jaar weer contact met haar gehad. Ze vertelde dat de merrie heel mager was bij aankomst. Gek bij mij was ze eerder wat royaal, dacht ik nog. In t begin was ze heel blij met de merrie, maar naarmate ze meer conditie kreeg, werd ze steeds lastiger (lees gevaarlijk). Gewoon aan t werk gaan en dan plots op haar achterbenen gaan staan en als een dolle de bak uitvliegen. In de stal gericht slaan, bijten. Slaan, bijten??!! dat had ze bij mij nooit gedaan! (even voor de duidelijkheid, deze mejuffrouw was een semi-prof, dus ze kon echt wel rijden en wist ook hoe ze met paarden om moet gaan, dit even om reacties over haar evt vermeende onkunde te voorkomen). Ze haalde de DA, de osteopaat, chiropractor, fysiotherapeut, alternatieve geneeskundige en een gerenommerde trainer van "probleempaarden" erbij. Ook naar een paardenkliniek geweest om alles uit te kunnen sluiten, maar helaas, geen enkel resultaat. Haar vader heeft uitendelijk besloten de merrie weer te verkopen, daar hij zo bezorgt was dat de merrie zijn dochter ernstig zou kunnen verwonden.
Dat mager zijn bij aankomst bij hun is wrs een middel geweest om haar gedrag in toom te kunnen houden, dus zodra zij de merrie wat meer gingen voeren om haar wat aan te laten komen, en de merrie weer de kracht en de energie had om haar gedrag tot uiting te laten komen, gebeurde dit dus ook.

Conclusie: Miss toch een probleem in haar hersenen? Psychisch? Niet alle psychishe problemen zijn op te lossen. Net als bij mensen kunnen paarden volgens mij ook ziek zijn in hun hoofd. Ik heb wel eens gedacht: "als ze maar geen tumor in haar hoofd heeft ofzo". Maar dat is nooit gevonden.

Even over dat gewoon bij elkaar zetten, al dan niet onder begeleiding, zoals sommige anderen hier suggereren. Ik zou dat niet durven. Teveel ellende gezien van paarden die elkaar ernstige verwondingen toebrengen. (gebroken schouder, gebroken pijpbeen Betekende in beide gevallen einde paard. Veulen (ruim 1 maand oud) klap tegen t hoofdje gehad, schedel verbrijzelt en na direct in een diepe coma tezijn gekomen na de klap, besloten om haar uit haar lijden te verlossen). Vind t dus goed van je dat je er een draadje tussen zet.

Heb geen oplossing voor jouw probleem, zal heel moeilijk worden. Maar vind t wel erg dat anderen hier denken dat met 24/7 buiten gooien en ijzertjes eronderuit te halen, t probleem opgelost moet zijn. Das wel erg makkelijk gedacht!
En ook het wel of niet sociaal opgroeien van een paard heeft lang niet altijd succes of garantie voor een "happy" en geestelijk gezond paard

Het enige wat ik je als advies wil geven is: Naar een gespecialiseerde paardenkliniek om lichamelijke aandoeningen/beperkingen uit te sluiten. Evt een chiropractor (voor paarden) naar je paard laten kijken. Als het paard "ziek is in het hoofd" dan is het heel moeilijk om dit te genezen. Er zijn helaas geen psychiatrische instellingen voor paarden.

Sorry voor dit mega lange verhaal. Was nie de bedoeling.

**Geplaatst**: 11-01-11 22:53

Re: "Gemeen" paard, slaat, bijt, ... naar andere paarden

Geplaatst: 11-01-11 22:53

Jeetje wat een verhaal famke! Wel enig idee wat er uiteindelijk van je paardje terecht is gekomen?

Wil ook écht niet suggereren dat het wel ff opgelost kan worden... En denk de anderen die hier gereageerd hebben ook niet... Sommige paarden kan je gewoon niet helpen, en waar t dan aan ligt? Oude eigenaar van een van mn vorige VP's had ooit een veulen gefokt (beslist niet de eerste en de man wist wat ie deed), beessie hebben ze met een jaar naar de slacht gebracht, levensgevaarlijk, kon alleen nog met 3 man met hooivorken de stal uit gejaagd worden... En dan nog was t niet echt safe... Tsja, wat doe je daaraan?

Ts; je kan allicht eens kijken of er iets tussen de reacties zit waar je wat aan hebt, wie weet is het vrij ''eenvoudig'' op te lossen

**Geplaatst**: 11-01-11 22:57

Geplaatst: 11-01-11 22:57

Marion71 schreef:
Belsje schreef:
En vandaag had hij de hond dus bijna vast *zucht*

Over zijn gedrag naar andere paarden toen vandaag met nog wat mensen gepraat, die zeggen van "jamaar iedereen weet hier dat uwe zuur is, dan moeten ze daar ook maar wat rekening mee houden en daar niet gewoon langsdoor tsjaffelen". Dus de rest lijkt dat niet zo problematisch te vinden ...

Totdat er echt wat gebeurd. Nogmaals, er is hier niemand die nu zegt "Probeer 'ns met een dominante merrie" die zijn paard ook daadwerkelijk aanbiedt om het te proberen. Natuurlijk niet, het risico is veel te groot. Nu is zelfs de hond al de pineut. Het is aan jou hoe ver je dit laat gaan.

TS mag haar paard gerust een keer brengen en bij mijn merrie zetten, alleen hangt die alleen de bitch uit als haar vriendinnetje in de buurt zijn, zonder loopt ze het "vreemde" paard gewoon omver of "mept" zodat het uit de weg gaat en zij haar rondjes kan lopen om te roepen waar de anderen blijven

zo introduceren wij een nieuwe in onze "merriekudde" eerst de mijne, dan de ouwe knar van 23 en daarna de 2 anderen.

Nomineer dit bericht ×