stoer schreef:mrie schreef:Gewoon spullen uit de weg leggen. Beschouw haar gewoon als een klein kind, die laat je ook niet overal aankomen. Straffen heeft volgens mij geen zin, er is namelijk een reden dat ze dit doet. Misschien verveling, speelsheid, per ongelijk aangeleerd.
Ik heb een paard waarvan ik altijd grappend zegt dat hij nooit uit zijn oralefase* gekomen is *(Zuigelingefase. red) Hij moet overal met zijn mond aan zitten en als er niets te spelen valt gaat hij gekke bekkentrekken en met zijn tong spelen. Zo is ie gewoon. Dus als ik er maar voor zorg dat er niks is waar hij niet mee mag spelen hoef ik hem ook niet op zijn fluit te geven en gaat hij poetsen, opzadelen en mij niet associeren met straf maar met leuke/fijne dingen. En dat koester ik graag.
Vind dit een goeie reactie!
Heb voor de mijne eens liksteen opgehangen op de poetsplaats, die kon daar ook geen seconde stilstaan, en met die liksteen was ze stukken relaxter...
En ik ben van mening dat je een paard - ongeacht de leeftijd - wel degelijk geduld bij kunt brengen. Kwestie van durven vastzetten en weglopen, of als je dat niet durft, om de hoek gaan staan zonder dat het paard doorheeft of ziet dat je daar staat. En dan een uur laten staan, misschien twee uur laten staan.
Maak er een gewoonte van dat je hem in zijn box na het rijden vastzet. Ook als er eten in bak zit. Negeer schrapen, op de touwen bijten, draaien, hangen (voor zover hij zich niet ophangt). Wees consequent in je handelingen na het rijden. En je gaat een heel ander paard voor je zien....
Succes en wijsheid toegewenst bij het beleren/corrigeren van je paardje....
