Bokt.nl

WildWings schreef:

Ik zou de snoeppot en de praam nog even lekker achterwege laten, maar dat ben ik. Nu moet ik bekennen dat ik uberhaupt weinig op heb met het gebruik van een praam, omdat het vaak wordt gebruikt uit gemakszucht naar mijn idee. Je kan ook een 'lastig' paard prima laten wennen aan het knippen van de oren, zeker als je de oren gewoon kan vastpakken, maar het vergt wel wat tijd..

Probeer eens te beginnen met de schaar rustig (nadruk op rustig) te introduceren. Jij zegt dat hij al flipt als hij de schaar ziet, is dat letterlijk zo, of is dat iets 'overdreven' ? Als jij binnenkomt met de schaar in je hand, en met de schaar in je hand hem rustig begint aan te raken, te kriebelen, te masseren in de buurt van de schouder/hals/schoft, heeft hij dan al bezwaren, of nog niet? Het is dan puur het feit dat je de schaar in je hand hebt, geen knipbewegingen of geluiden ermee maakt. Op die manier kan je hem eerst eens bekend maken met de schaar of de hand met de schaar die hem overal moet kunnen aanraken. Ik vind het zelf fijn te beginnen bij de schoft/schouder/hals, lekker te kriebelen, en steeds iets meer richting hoofd te bewegen in een cirkelende beweging, totdat ik het hele hoofd en zelfs oor kan aanraken met dezelfde hand waar ik de schaar in vasthoud. (Ik zou daarvoor wel het liefst een schaar met botte punt of een botte schaar gebruiken, paard weet tenslotte toch het verschil niet tussen een scherpe schaar waarmee je de oren knipt of de botte en ongevaarlijke schaar om mee te oefenen. Liefst gewoon een schaar met beschermkapje er nog op, da's helemaal veilig ). Als het schaar puur als object geen probleem meer is, is het geluid meestal een goede (doodenge ) tweede om wat meer mee te werken. Ook daar begin ik dan weer met te knippen/kriebelen terwijl ik met dezelfde of de andere hand de schaar knipbewegingen laat maken, ver weg nog van het oor of het hoofd. Steeds iets dichterbij het hoofd komen, en zulke kleine stapjes nemen als nodig en mogelijk is, zodat je zo weinig mogelijk weerstand uitlokt. Mocht je toch weerstand krijgen, dan wacht ik meestal af tot die verdwijnt. Dus niet de druk (het geluid) laten ophouden als hij 'ongewenst gedrag' vertoont (met de benen slaan etc), maar doorgaan tot hij ook maar een fractie van een seconde doet wat jij wilt (braaf stil staan), en dan dírect de druk wegnemen (stoppen met het knipgeluid maken). Op die manier zorg je dat je van alle kanten het geluid kan maken, van dichtbij/veraf/links/rechts/achter/voor, etcetera. Het geluid moet iets gewoons worden, het moet niet betekenen dat er direct iets onprettigs volgt. Als jij gewoon het oor al kan vasthouden, kan je dan ook aan de haren aan de binnenkant zitten? Meestal vinden ze het helemaal niet erg om gefriemel aan de oren te hebben, als ze ermee bekend zijn én je het niet te 'voorzichtig' doet. De meeste reageren erg geirriteerd als je heel lichtjes aan ze zit te frummelen, terwijl als je gewoon het oor goed vastpakt en een goede kriebel geeft ze het al veel minder erg vinden.

Als je daar bent, heb je 't eigenlijk al.. dan kan je namelijk het oor vastpakken met één hand, en met je andere hand met de schaar erin langs/over/in het oor wrijven of kriebelen of wat het meest prettig (minst onprettig) is, terwijl je ook nog knipgeluiden maakt. Dan heb je de engste dingen eigenlijk al 'normaler' gemaakt, en is het daadwerkelijke knippen de laatste stap die eigenlijk vrij gemakkelijk moet zijn daarna.

Bovenstaande is puur mijn aanpak, is geen garantie, iedereen mag het er zo mee eens of oneens zijn als hij of zij wilt. Het is geen ééndagsplan, maar iets waar je tijd en moeite in zal moeten steken en rustig aan zal moeten doen (mijn inziens). Ik wil niet zeggen dat je een 'big deal' moet maken van het knippen van de oren, maar als je toch al problemen hebt, denk ik dat rustig aan doen en opbouwen belangrijk is. Voor mij en de verschillende paarden op verschillende stallen die ik heb 'bijgewerkt' (de oortjes dan ) werkt dit prima, vooral voor paarden die dus wat moeilijk doen.