Bokt.nl

**Geplaatst**: 01-01-12 12:55

Geplaatst: 01-01-12 12:55

Maar het ligt ook eraan waar het gebeurd. In een wei zouden ze als het gebeurd was wel even mogen snuffelen. Maar in een stal met veel paarden erbij is niet altijd een goed idee.

**Geplaatst**: 04-01-12 09:47

Re: Omgang euthanasie pony

Geplaatst: 04-01-12 09:47

toen mijn pony (6 jaar) plotslings overleed, heeft zijn moeder wel echt een nacht afscheid kunnen nemen... Ze waren al die jaren nog nooit zonder elkaar geweest, annie die liet ons jip niet uit de wei halen, ze blokkeerde de hele boel door voor de wagen te staan en dan ook echt blijven staan, we hebben hem toen een nachtje laten liggen en het was goed, toen mocht hij uit de wei gehaald worden. Tot dat hij uit het zicht was heeft ze lopen hinneken en rennen. Dus ja ik denk toch echt dat in sommige gevallen ze afscheid willen nemen, of afscheid het juiste woord daarvoor is dat is een andere zaak.

**Geplaatst**: 04-01-12 09:51

Geplaatst: 04-01-12 09:51

Ibbel schreef:
Niet zo vermenselijken. Paarden/dieren in de natuur zonderen zich af om dood te gaan, of kunnen de kudde gewoon niet meer bijbenen. Niets afscheid nemen, weten die beesten veel. Of anders wordt er gewoon af en toe één opgevroten door een roofdier. Nou en, daar is de rest van de kudde echt niet van in de rouw.

Wij mensen maken er een drama van, en denken dan dat die dieren hetzelfde voelen.

Op een plek laten inslapen waar de wagen van de Rendac er makkelijk bij kan. Als dat toevallig naast de stal is en de andere paarden er bij zijn, OK. Is dat heel ergens anders, ook OK. Maakt voor de andere paarden niets uit. Het enige dat je kunt merken, is dat de rangorde in de overgebleven kudde is veranderd. Dáár kun je ander gedrag bij verwachten. Heeft niets met rouw of verdriet of afscheid te maken.

Ik ben het toch niet helemaal met je eens.
Als 2 paarden al jaren 2 hechte kameraadjes zijn, dan kan het paard dat achter blijft nog weken blijven kwijnen.

**Geplaatst**: 04-01-12 09:57

Re: Omgang euthanasie pony

Geplaatst: 04-01-12 09:57

Op de stal waar ik vroeger vaak hielp, hadden ze twee hengsten die al 25 jaar samen waren, stonden altijd naast elkaar... Toen een daarvan ingeslapen was, hebben ze de andere hengst er bij gelaten. Hij heeft even gesnuffeld, en is toen weggegaan en in zijn stal wat hooi beginnen kauwen.
Er zijn geen problemen geweest.

**Geplaatst**: 04-01-12 18:20

Geplaatst: 04-01-12 18:20

kanniet schreef:
Ik vind dat altijd een vreemd idee, dat afscheid laten nemen. Per saldo doe je dat ook niet als een paard verkocht wordt. Ik denk dat dat menselijke gevoelens zijn; waarom moet een paard afscheid nemen als er een gedood wordt (weg uit hun leven) en niet als er een verkocht wordt (weg uit hun leven). Het eindresultaat is voor de overblijvende paarden precies hetzelfde.

Grappig dat je dat zegt.
Mijn merrie heeft bewust afscheid genomen van haar surrogaat moeder. En later, toen ze wegging bij haar stalmaatje, gedroeg ze zich echt exact hetzelfde..voorhoofd tegen elkaar, doodstil. Een blik van pijn in haar ogen, en echt verdriet.
Waarom zou dat alleen aan mensen voorbehouden zijn? In kuddes nemen ze wel degelijk afscheid als een dier in de kudde zelf sterft.

Ik zou even laten snuffelen en dan gaan ze vanzelf wel weg als ze klaar zijn.

heel veel sterkte.

**Geplaatst**: 04-01-12 18:34

Re: Omgang euthanasie pony

Geplaatst: 04-01-12 18:34

Zal dan een mooi verhaal vertellen waardoor ik om ben gegaan w.b.t de gevoelens van paarden die al jaren samen zijn.
Een van mijn merrie's heeft ooit een veulen gekregen en die 2 zijn altijd samen geweest. Moeder kind, wel in een groep met andere pony's maar wel altijd samen in die groep.
Kind kon niet zonder mams... als je de merrie uit de groep haalde was kind echt even aan het gillen.
Moeder werd oud en moest uiteindelijk plots worden ingeslapen omdat het te slecht ging.
Ik zag mijn geest al dwalen dat ik zo een ruintje had staan die de hele buurt bij elkaar ging gillen.
Besloten om kind in de paddock erbij te laten als mams werd ingeslapen... Die toen al erg ziek was trouwens en niet meer te redden.
Hij heeft dus vanaf een hoek van de paddock staan kijken en toen moeder lag en dood was is hij komen kijken en heeft zelfs geprobeerd haar door middel van aanraken met de voor benen weer omhoog te krijgen.
Na nog een keer of 2 tegen haar aan te hebben gestoot met zijn hoofd, viel het kwartje.
Hij heeft daarna nooit meer om zijn moeder geroepen op stal, terwijl het toen mams nog leefde af en toe een drama was!
IK ben zelf heel nuchter, maar na dit ben ik sowieso meer gaan nadenken over hoe je een paard laat inslapen en welke paaden er dan bij moeten zijn of juist niet!
Shadow had gelukkig in zijn groep een andere merrie die echt zijn 2 de moeder was en nog steeds is trouwens. Dat zijn nu weer de beste maatjes en kunnen niet zonder elkaar zeg maar!

**Geplaatst**: 05-01-12 15:46

Re: Omgang euthanasie pony

Geplaatst: 05-01-12 15:46

Ook paarden hebben emoties en sommige dieren hebben een betere band met elkaar dan andere als wij daar dan abrupt een einde aanmaken zullen ze wel degelijk verdrietig zijn bij de dood snappen ze dat het over is als ze bij het lijk mogen. Ze zijn niet gek.
De mens is echt niet het enige wezen op aarde die voelt en verdriet heeft. Kom op zeg waar haalt men de arrogantie vandaan.?
Heb ooit een verhaal gehoord van een stugge paardenman die geen tijd had voor emoties laat staan dat hij er rekening mee houdt hoe een paard zich voelt.
toch vertelde hij me het verhaal van moeder en veulen die voor de eerste keer naar buiten mochten en het veulen liep in de draad en braak zijn nek... op slag dood was het diertje nu een paar jaar later als moeders die bepaalde wei in moet staat ze altijd even stil bij de plek waar haar kind dood ging.

Nomineer dit bericht ×