keshia schreef:@josien wat een mooi filmpje!! je ziet echt dat alles vanuit ontspanning gedaan word!! toppie!!
naar mijn mening hoef je er niet altijd een prof bij te halen, als je zelf maar het karakter en geduld hebt...
je moet zelf een karakter hebben, dat in alle omstandigheden rustig blijft, en rust uitstraalt...
veel mensen denken vaak dat ze die rust wel kunnen bewaren, maar ik heb enorm aan mezelf moeten werken voordat ik fatsoenlijk met mijn enorm angstige paard overweg kon...
nu gaat het allemaal wat makkelijker omdat we elkaar vertrouwen...
ik heb haar zonder dat er iemand bij was ingereden, noem me idioot... geeft niets, maar ik had haar vertrouwen en zij de mijne...
ik begon met een paardje wat altijd bang was, in de stal, in de wei, in de bak, maakt niet uit...
maar na verloop van tijd, na veel wandelen aan de longeerlijn over het grote erf, veel eten voor haar neus houden bij de stal, en heel veel rust en geduld... ging het steeds beter...
veel getut, gepoetst, en gekeken naar haar..
sommige mensen hebben me als idioot bestempeld, alleen al omdat ik haar gekocht had, ze leek net een jaarling, terwijl ze al bijna 3 was... de dierenarts had mij al gewaarschuwd, en gezegd, als je je nu nog bedenkt, dan keur ik haar af.. dan hoef je haar niet te kopen( ik had namelijk afgesproken dat als ze goedgekeurd was, dat ik haar mee zou nemen)
de dierenarts heeft mij toen ook verteld, dat het al een pittige dame was, met al dat ondergewicht,... en dat zodra dat zij netjes op gewicht zou zijn, met de juiste conditie, dat daar wel eens een heeeeeeeeeeel moeilijk paard uit zou kunnen komen!
maar ik heb me niet bedacht, en gewoon doorgezet,...
vertrouwen is alles!!
als je dat niet hebt met zo'n paard, dan kun je het inderdaad beter uitbesteden aan een prof...
nu heb ik een geweldig paard aan mijn merrie... ik heb door rugklachten ooit de keuze gemaakt haar te koop te zetten, aangezien ik niet lang kon lopen, staan of rijden...
daardoor zou ik dus niet zoveel geduld op kunnen brengen als soms nodig is, gewoon omdat ik dan teveel pijn had..
maar gelukkig gaat het beter met mijn rug, en kan ik nu al enorm veel met haar...
ik ben in een tijdsbestek van 2 jaar... van een zwaar ondervoed, angstig, bang, sensibel, bijna onhandelbaar paard,.. naar een super lieve, coole, maar toch sensibele merrie gegaan!
ik hoop dat dit ook een succes verhaal word, maar ga eerst bij jezelf te rade,
* ben ik in staat ten alle tijde rustig te blijven
* raak ik niet gestressed als mijn paard het is
* kan ik mijn paard de juiste opvoeding geven
* ben ik in staat vertrouwen en rust uit te stralen
* ben ik in staat, om te gaan met teleurstellingen, en ben
ik in staat, om ook stapjes terug te zetten...
ik denk dat dat de eerste stap is!
veel succes met je paardje!!!
hooi..jaa zo is het ook hoe ik het aan gepakt..rust..en veeeeel liefdee..