Bokt.nl

**Geplaatst**: 06-05-10 09:09

Geplaatst: 06-05-10 09:09

Het ligt maar net aan het karakter van het paard natuurlijk. Mijn ros krijg je zeker niet meer te pakken wanneer je 'm een mep geeft. Daarnaast geldt bij de achterhand toedraaien hetzelfde als bij weglopen: niet boos worden, gewoon niet opgeven. Blijf gewoon naar het hoofd toe lopen, net zolang tot het paard begrijpt dat het geen zin heeft om tegen te werken. Het gaat erop dat je op een duidelijke, niet-agressieve manier laat zien dat jij bepaalt wat er gebeurt. Het paard heeft zich daarin te schikken. Als hem nog niet duidelijk was dat jij de leider bent van de twee gaat het wat langer duren. Maar een goede leider is een eerlijke leider, en een paard slaan omdat je zelf niet duidelijk bent vind ik niet eerlijk.

**Geplaatst**: 06-05-10 09:15

Re: Mijn paard wil niet naar me toekomen in de wei.

Geplaatst: 06-05-10 09:15

Ik heb dat ook een tijd met mijn schatje gehad. Uiteindelijk was ik het moe. Toen ben ik haar gaan opjagen en net gedaan of we aan het logeren waren. We maakten er zo een leuk spelletje van en dat was haar plan schijnbaar ook. Nu komt ze gewoon altijd als ik haar roep. Oke soms heeft ze dus echt geen zin en draait ze zich om en gaat verder grazen. Oke geen probleem maar dan blijft ze dus ook buiten he. Dan komt ze niet op stal. Dan gaat het weer maanden goed. Hahaha.

**Geplaatst**: 06-05-10 12:19

Geplaatst: 06-05-10 12:19

Misschien helpt het om een snoepje in je zak te doen, als je paard dat ruikt komt ze/hij misschien wel naar je toe.
Als je het bestraft dat gedrag dan blijft ie het misschien doen denk ik, ik denk dat je moet proberen om er een positieve draai aan te geven.
En als je paard dan merkt dat als hij/zij naar je toe komt het een snoepje krijgt en dus beloont word dan zal ie wel vaker naar je toe komen en zo leren om ook zonder snoepje te komen.
Succes

**Geplaatst**: 06-05-10 12:34

Geplaatst: 06-05-10 12:34

Het is soms de vraag waarom die paarden niet willen komen denk ik.
Wanneer het dier uitsluitend tevoorschijn geplukt wordt omdat er iets gedaan moet worden, rijden, tempert op den duur het enthousiasme wel wat denk ik.
Wanneer een dier zo'n sterke aversie heeft tegen zijn 'mens' en de activiteiten die buiten de wei ondernomen worden, moet je je soms misschien eens afvragen of daar een dieper liggende reden voor is.
- komt het dier wel lang genoeg/ vaak genoeg buiten?
- gaat het rijden goed of is het vaak een gevecht?
- is het rijden afwisselend genoeg?
- kom je vaak ook andere/ leuke dingen dingen met het paard doen buiten het rijden om?
- is het rijden fysiek wel plezierig voor hem, of is een knellend zadel of andere ellende een demotiverende factor?
- overvraag je het dier per ongeluk soms?
- krijgt hij het goede voer voor de inspanning die je vraagt?
- begrens je je paard wel voldoende in jullie contact?

Als mijn paard iets niet wil heeft dat vaak een onderliggende reden,.. die ik na flink dubben vrijwel altijd achterhaal. Ik neem haar aversie wel altijd serieus.
Ze wilde op den duur bijvoorbeeld de trailer niet op. Ik had kunnen doordrammen, maar waarom wilde ze het altijd wel en nu ineens niet?
Een ander ramt ze er dan in, ik ben eerst eens gaan nadenken.
Later bleek dat ze spierpijn had/ een lichte bevangenheid, en dat dat kwam doordat we iets te fanatiek in het bos hadden getraind... waar we, juist, met de trailer naartoe waren gegaan.
Nu is ze weer helemaal gezond, en ze twijfelde wel even of ze erin zou gaan, maar na 1x buiten een lekker mild tochtje had ze er weer vertrouwen in...
Een paard doet vrijwel nooit 'zomaar iets'.

ps: wel of geen snoepjes moet je zelf beslissen. Ik beloon ook in arbeid goede prestaties met een snoepje. Ik wissel dat af met uberblij doen en lekker krabbelen. Maar die extra beloning hebben sommige paarden meer nodig dan andere om het nut van een oefening of iets anders in te gaan zien. Stukje extra motivatie. Wordt ook door voldoende trainers ingezet, en is dus echt geen doodzonde.
Ga wel nu eerst je paard met een snoepje lokken in dat geval, en laat haar meteen weer gaan.
Kom de dag daarna terug en doe hetzelfde, doe dan het halster om... en weer af en ga. Volgende dag halster op, naar het hek lopen, halster af... en ga. Volgende dag halster om, door het hek, weer terug en halster af en ga. Volgende dag halster om, buiten het hek poetsen, en ga... Laat je paard zien dat gevangen worden niet automatisch ALTIJD werken betekent. Dan zou jij jezelf ook niet meer laten vangen denk ik ;-)

Laatst bijgewerkt door Ninx op 06-05-10 12:51, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 06-05-10 12:49

Geplaatst: 06-05-10 12:49

Ja, dat klopt hoor wat Ninx zegt. Ik vind het een hele goede en vooral volledige post.

Waar ik even op in wilde haken is de achterliggende reden dat het paard niet naar je toe wil komen. Dat kan echt van alles zijn en het is zaak om te achterhalen wat dan precies. Zo heeft mijn paard een tijdje met een draver samen gestaan. En ineens liet hij zich af en toe niet meer pakken. Wat bleek: doordat de draver zijn overschot aan energie op mijn paard afreageerde en hem door de paddock joeg vond mijn paard het niet zo prettig als er dan later iemand anders op hem af kwam, ook al was ik het. En ik mag toch wel zeggen dat ik een goede verstandhouding met mijn paard heb.

Toch blijft het vooral zaak om duidelijk te zijn, zeker als je paard een wat sterker karakter heeft. 's Avonds niet naar binnen mogen omdat hij zich 's ochtends niet heeft laten vangen snapt een paard echt niet, zo'n verband kunnen ze niet leggen.

**Geplaatst**: 08-05-10 01:34

Geplaatst: 08-05-10 01:34

upendo schreef:
Wat het punt is dat je hem eerst bestraft en direct daarna beloont door hem voer te geven.
Het beest weet dan zelf ook niet meer waar het aan toe is.

En tsja, die knal. Kan je blijven proberen, tot je een hoef ik je buik hebt.
Diva zou er in ieder geval niet liever op worden als ik dat bleef doen, je kunt beter een vriendelijker manier vinden om het op te lossen voor je overgaat tot slaan.

Het zijn twee zaken die niets met elkaar van doen hebben.
Een paard dat geen respect voor je heeft, heeft echt lak aan liefdoenerij, het moet niet gekker worden.
Wat hier speelt is vrij duidelijk: Er geen band, dus geen reden om respect te tonen en geen reden om het makkelijk te maken om het uit de weide te krijgen. je zou het kunnen vertalen als: Je bent niet welkom dus opzouten! En je voert me niet, dus waarom zou ik naar jet toekomen?

**Geplaatst**: 08-05-10 01:45

Geplaatst: 08-05-10 01:45

als ze hun kont naar me draaien krijgen ze een klap. Doen we nie. Ik wil best dingen vriendelijk oplossen maar het moet wel van twee kanten komen

Het niet laten vangen is hier al eens gezegd, eens een dagje uittrekken om je bezig te houden met hem en er gewoon op je gemakje achteraan wandelen, niet jagen, niet zuchten, niet boos worden, genieten van het zonnetje en rustig schuin achter hem wandelen.

Niet vlak achter hem want dan ziet hij je niet en istie waarschijnlijk bang. Zorg dat hij je kan zien. Hij mag niet grazen... Houd dat een tijdje vol op die manier en je zal zien dat je na een tijd gewoon op hem af kan wandelen of maar een drietal passen achter hem aan moet wandelen...

Had ook zo'n etter: kont draaien en zonder nog een seconde te twijfelen vol uithalen. Heeftie me 1x mee geraakt omdat ik lief wilde zijn en niet wilde slaan, de keer erop was ik sneller en het kont draaien was gedaan

Heb toen denk ik een tweetal uur achter 'm aangewandeld en de dag daarop had ik hem op tien minuten. Dag drie moest ik niet meer achter hem aan wandelen en heb dat tot op heden (7 jaar later) nooit meer hoeven te doen. Hij komt zelfs naar me toe.

Moeder en vriend laat ie overigens nog steeds de hele weide door wandelen :))

Ga niet klooien met voer en snoepjes, hij moet naar je toe komen omdat ie het wil en omdat hij je vertrouwd niet omdat hij snoepjes krijgt want al snel zal ie door hebben dat er meer gras in de weide is dan snoepjes in jouw zak.

**Geplaatst**: 10-05-10 01:09

Geplaatst: 10-05-10 01:09

Snoepjes doe ik niet aan. De paarden worden elke dag bijgevoederd met hooi en voor de pensioen- en werkpaarden aangevuld met muesli en/of krachtvoer. Elke dag controleer ik de afrasteringen en het water. Ik voer ze ook op stal, dus voor hen ben ik bekend.
Als ze me zien komen dan is het in galop luid hinnikend en dus "volle bak met de benen buiten". En zo doe ik dat jaren en heb nog nooit achter m'n paarden aan hoeven draven. Net zo goed als bomen niet terug praten, zal het paarden een worst zijn hoe aardig je bent. Hiërarchie en voer zijn de primaire instincten die dieren hanteren en daar maak je gebruik van op een intelligente manier.

**Geplaatst**: 10-05-10 13:16

Geplaatst: 10-05-10 13:16

maXcomX schreef:
Snoepjes doe ik niet aan. De paarden worden elke dag bijgevoederd met hooi en voor de pensioen- en werkpaarden aangevuld met muesli en/of krachtvoer. Elke dag controleer ik de afrasteringen en het water. Ik voer ze ook op stal, dus voor hen ben ik bekend.
Als ze me zien komen dan is het in galop luid hinnikend en dus "volle bak met de benen buiten". En zo doe ik dat jaren en heb nog nooit achter m'n paarden aan hoeven draven. Net zo goed als bomen niet terug praten, zal het paarden een worst zijn hoe aardig je bent. Hiërarchie en voer zijn de primaire instincten die dieren hanteren en daar maak je gebruik van op een intelligente manier.

Dit is uiteraard een grove 'onwaarheid'... wel passend bij het commentaar van een man wellicht, die geneigd zijn e.e.a. iets mechanischer te benaderen.
Maar ook in de kudde is de passieve/ vriendelijke leider vaak populairder dan de agressieve/ actieve leider.
Paarden hechten wel degelijk meer belang aan iemand met een vriendelijk, zelfverzekerd voorkomen.
Dieren zijn enorm gevoelig voor lichaamstaal en intentie.

**Geplaatst**: 10-05-10 20:28

Geplaatst: 10-05-10 20:28

Een flinke lel op z'n kont geven, en snoeihard!
Dat soort gedrag moet je nooit tolereren.
We zien dit vaak met laat gecastreerde hengsten.

Het niet uit de wei komen is een ander probleem. Begin maar met een emmer met een beetje muesli of iets wat ie lekker vindt. Na een paar weken weet ie dat als jij komt er wat te halen valt. Dan kun je het emmertje afbouwen.[/quote]
Ja, dat zal zeker helpen.. :roll:

Wordt het dus alleen maar erger van. Juist niet met geweld oplossen, maar zelf rustig blijven

[/quote]

Hierin kan ik perfect mijn verzorgpaard in zien. Hij is al redelijk voor zijn oude ik denk ong 19 jaar maar er zit nog bergen energie in! Hij komt nooit vanzelf! zijn vriend is juist het andere type

hij dringt hem soms zodanig op dat hij je kan vertrappelen.
Laatst wou ik hem uit de wei halen om te rijden maar het lukt me nooit echt om hem te nemen zonder wortel. dus nam ik er een paar, en hij bekeek ze nog niet eens!
de 2 samen hebben dan zitten rondcrossen en een draad kapotgesprongen!

hij heeft hem zelf bezeerd aan zijn poot!
Hij heeft er steevast van gekregen!

Ik was zo geschrokken maar dat mag je absoluut niet toelaten! of je krijgt hem nooit meer te pakken!
Zelf al om je met een hele emmer eten!

**Geplaatst**: 10-05-10 20:38

Geplaatst: 10-05-10 20:38

Ninx schreef:
Het is soms de vraag waarom die paarden niet willen komen denk ik.
Wanneer het dier uitsluitend tevoorschijn geplukt wordt omdat er iets gedaan moet worden, rijden, tempert op den duur het enthousiasme wel wat denk ik.
Wanneer een dier zo'n sterke aversie heeft tegen zijn 'mens' en de activiteiten die buiten de wei ondernomen worden, moet je je soms misschien eens afvragen of daar een dieper liggende reden voor is.
- komt het dier wel lang genoeg/ vaak genoeg buiten?
- gaat het rijden goed of is het vaak een gevecht?
- is het rijden afwisselend genoeg?
- kom je vaak ook andere/ leuke dingen dingen met het paard doen buiten het rijden om?
- is het rijden fysiek wel plezierig voor hem, of is een knellend zadel of andere ellende een demotiverende factor?
- overvraag je het dier per ongeluk soms?
- krijgt hij het goede voer voor de inspanning die je vraagt?
- begrens je je paard wel voldoende in jullie contact?

Helemaal mee eens

mijn pony heeft ook een periode gehad dat hij niet wilde komen en voor me weg liep. Dit was tijdens een periode dat we een dipje hadden. Ik had er geen lol in, hij ook niet, rijden was vaak een gevecht waardoor ik dat niet zoveel meer deed.
Gelukkig zijn we eruit gekomen, probeerde meer te varieren in het werk en we kregen er beiden weer plezier in. Hem pakken in de weide ging steeds beter totdat hij uit zichzelf vanaf een afstand naar me toe kwam lopen.

Vandaag had hij er zo'n zin in dat toen ik redelijk dichtbij m was hij alvast in volle galop naar t hek rende

**Geplaatst**: 10-05-10 21:32

Geplaatst: 10-05-10 21:32

Gelukkig heb ik dit probleem niet met mijn ruintje.
Is liever lui als moe,en blijft braaf staan.(ooit 1 keer,wilde hij zich niet laten vangen,ik was echt helemaal verbaasd!)

Mijn merrie jaarling heeft nu wel een periode dat ze aan het uitproberen is.
Ik blijf geduldig,en ga ook gewoon regelmatig de wei in om drollen te scheppen als ze er loopt(ze is dol op de kruiwagen,maf beest).
Ze is heel nieuwsgierig dus daar kan ik mooi gebruik van maken.
Ik zorg dus,dat ik niet alleen er kom,om haar te pakken....
Als ik haar pak,dan betekend het meestal ook iets leuks bv,een wandelingetje en wat grazen,of beetje borstelen.
Als ik haar pak om naar stal te gaan,vind ze het ook geen probleem,want inmiddels weet ze...dat haar voerbak dan gevuld is,of ze krijgt iets lekkers daar.
Heb dus niet echt hele grote problemen ermee

Soms wil ze pakkertje spelen,maar als ik haar dan negeer...komt ze vanzelf kijken waarom ik haar negeer?

**Geplaatst**: 11-05-10 00:21

Geplaatst: 11-05-10 00:21

Ninx schreef:
maXcomX schreef:
Snoepjes doe ik niet aan. De paarden worden elke dag bijgevoederd met hooi en voor de pensioen- en werkpaarden aangevuld met muesli en/of krachtvoer. Elke dag controleer ik de afrasteringen en het water. Ik voer ze ook op stal, dus voor hen ben ik bekend.
Als ze me zien komen dan is het in galop luid hinnikend en dus "volle bak met de benen buiten". En zo doe ik dat jaren en heb nog nooit achter m'n paarden aan hoeven draven. Net zo goed als bomen niet terug praten, zal het paarden een worst zijn hoe aardig je bent. Hiërarchie en voer zijn de primaire instincten die dieren hanteren en daar maak je gebruik van op een intelligente manier.

Dit is uiteraard een grove 'onwaarheid'... wel passend bij het commentaar van een man wellicht, die geneigd zijn e.e.a. iets mechanischer te benaderen.
Maar ook in de kudde is de passieve/ vriendelijke leider vaak populairder dan de agressieve/ actieve leider.
Paarden hechten wel degelijk meer belang aan iemand met een vriendelijk, zelfverzekerd voorkomen.
Dieren zijn enorm gevoelig voor lichaamstaal en intentie.

Hmm, ja, voordat we het op de sexe gaan gooien... Leuk om er een zin uit te lichten, maar lees de zin daarna ook even.
Paarden verstaan de taal die paarden spreken, en niet de taal die veel "paardenliefhebbers" graag aan hun paard toebedelen.

Nomineer dit bericht ×