cissy schreef:waarom denk je dat hij daar vervelend van wordt (dat is geen vraag maar een vaststelling)... omdat hij jou dus dan ook als een snoepzak ziet. Het gaat niet speciaal om 'het snoep' maar om de verhouding waarin jouw paard jou ziet en de manier waarop jij dénkt dat ie het ziet.
Ik maak zo vaak mee dat mensen denken dat hun paard vervelend is maar het niet is als ik m overpak en heel consequent ga zijn. Ik doe trailerladen van moeilijke paarden die dus in de praktijk helemaaaaaaaal niet zo moeilijk blijken te zijn als de baas denkt. Het paard is vaker de baas dan de baasjes denken. En die snoepzak hoort daar dus bij. Een leider eet eerst en wat denk je dat er gebeurt in de psyche van het paard als jij je eten afstaat aan hem? Wie is dan de leider?
Ik zeg daarmee niet dat dat bij elk paard zo is, er zijn uiteraard uitzonderingen, maar over de bank genomen is het zoals ik hierboven zeg. er is ook nog zoiets als toestaan van de leider dat de ondergeschikte eet, schuurt, kriebelt etc aan 'zijn leider' en ze weten heel goed het verschil hoor.
Persoonlijk denk ik niet dat het met het snoep te maken heeft gehad (ik geloof ook niet dat paarden ons zien als snoepzakken mits je op het juiste moment beloond voor het juiste gedrag => pavlov principe = als ik dit doe, krijg ik dat). Als zij altijd dat snoepje geeft voor het weggaan zou hij dus hooguit grenzen aan het testen geweest kunnen zijn (kijken of hij nog een keer een snoepje krijgt of aandacht). Dat een leider eerst eet, wil overigens ook niet zeggen dat je ze daardoor ook nooit meer kunt belonen met lekkers zolang je ze er voor 95% van de tijd maar wat voor laat doen. Pure beloning dus. Iets dat wij mensen ook willen voor gedane arbeid. Wanneer bepaald gewenst of ongewenst gedrag niet meer wordt beloond (in dit geval is het dus van belang dat je het ongewenste gedrag van het schoppen niet meer beloond waarvan ik begrijp dat je dat al niet meer doet) zal het uitdoven. Bij mensen werkt dit overigens ook hetzelfde net als met de rest van de zoogdieren: gedrag dat beloond wordt, wordt herhaald en hetgeen niet beloond wordt (let wel: aandacht, negatieve aandacht etc is ook belonen) dooft uit. Grenzen stellen (zonder daarbij lijfelijk te hoeven straffen dus b.v. door het ontnemen van aandacht), consequent zijn is een eerste verreiste bij iedere training ongeacht het dier.
Wanneer je een duidelijke hierarchie hebt tussen paard en ruiter kun je de teugels best wat laten vieren (binnen de perken uiteraard!) want dan staat het geheel al vast al zul je het niet te vaak moeten doen want dan creeer je een situatie waarin het onduidelijk gaat worden. Je moet het ook allemaal niet te streng doen maar veelal op je gevoel in combinatie met een flinke dosis gezond verstand.