Bokt.nl

Twiggy2008 schreef:

Vorame, ik ben het helemaal met je eens, hoor.
Maar als iemand die er geen verstand van heeft met een 3-jarige (of ouder groen paard) die net uit het land komt aan de slag gaat, krijg je dezelfde problemen, volgens mij.

Ik ben ook allergisch voor ouders die veulens kopen voor hun kinderen. Veulens zijn geen paarden voor kinderen en hengstveulens al helemaaaaaaaaaal niet.

(Kan ook weer uit ervaring spreken; mijn paard is als jong hengstveulen na twee eigenaren (fokker en handelaar) bij een 13-jarige terecht gekomen en zij heeft me zelf verteld dat ze niets met hem kon aanvangen destijds. Naast dat hij nogal last van zijn hormonen had, was hij ook veel te sterk en te dominant voor dat kind. Bij de volgende eigenaren die hij daarna kreeg is hij gecastreerd, dat scheelde al een hoop, maar goed kunnen opvoeden is een punt wat blijft, gecastreerd of niet).

Pluttersput schreef:

@ Twiggy: veel sloeg niet op jou hoor, was gewoon een uitrdukking zeg maar

Splash_ schreef:

Het ligt er compleet aan wat je onder "handelen" verstaat. De basisdingen (meelopen aan touwtje, hoefsmid, borstelen) dat moet er gewoon inzitten voor 3 jaar vind ik. De andere bijkomende dingen, zoals afentoe wandelen vind ik geen probleem. Je moet het alleen niet overdrijven en ze de tijd geven om jong te laten zijn, ze hebben nog helemaal geen concentratievermogen, het zijn babies en peuters tot hun 3e jaar.

Twiggy2008 schreef:

Vorame, ik ben het helemaal met je eens, hoor.
Maar als iemand die er geen verstand van heeft met een 3-jarige (of ouder groen paard) die net uit het land komt aan de slag gaat, krijg je dezelfde problemen, volgens mij.

Ik ben ook allergisch voor ouders die veulens kopen voor hun kinderen. Veulens zijn geen paarden voor kinderen en hengstveulens al helemaaaaaaaaaal niet.

(Kan ook weer uit ervaring spreken; mijn paard is als jong hengstveulen na twee eigenaren (fokker en handelaar) bij een 13-jarige terecht gekomen en zij heeft me zelf verteld dat ze niets met hem kon aanvangen destijds. Naast dat hij nogal last van zijn hormonen had, was hij ook veel te sterk en te dominant voor dat kind. Bij de volgende eigenaren die hij daarna kreeg is hij gecastreerd, dat scheelde al een hoop, maar goed kunnen opvoeden is een punt wat blijft, gecastreerd of niet).

maaike_love schreef:

over dat 13-jarige betreft ben ik het niet helemaal met je eens.
ik ben zelf 13 en heb nou een jaarling, een hengst.
erg sterk en eigenwijs, dat is waar, maar ik vind dat het toch echt aan de opvoeding ligt, aangezien ik wel wat met hem aan kan vangen,
en dat terwijl ik hem helemaal in mijn 1tje dit jaar heb 'opgevoed'. geen hulp van mijn ouders, vrienden of kennnissen.
Ja, ook dit heeft mij wat bloed, zweet én tranen gekost maar hij is toch echt hartstikke handelbaar.

ohw en ik ben trouwens niet zo'n penny , of meisje die er niets van af weet want ik heb al veel paarden en veulens langs zien komen.

Twiggy2008 schreef:

maaike_love schreef:

over dat 13-jarige betreft ben ik het niet helemaal met je eens.
ik ben zelf 13 en heb nou een jaarling, een hengst.
erg sterk en eigenwijs, dat is waar, maar ik vind dat het toch echt aan de opvoeding ligt, aangezien ik wel wat met hem aan kan vangen,
en dat terwijl ik hem helemaal in mijn 1tje dit jaar heb 'opgevoed'. geen hulp van mijn ouders, vrienden of kennnissen.
Ja, ook dit heeft mij wat bloed, zweet én tranen gekost maar hij is toch echt hartstikke handelbaar.

ohw en ik ben trouwens niet zo'n penny , of meisje die er niets van af weet want ik heb al veel paarden en veulens langs zien komen.

Dan zal jij een uitzondering op de regel zijn , al hoewel je nog kan afwachten hoe het over een paar jaar is, als je die hengst in gaat rijden en hij gaat puberen. Je bent er nog lang niet namelijk.

Mijn paard is nu geruind en ik durf te stellen dat het nog steeds geen paard is voor kinderen. Niet omdat hij niet opgevoed is, dat is hij zeker, en zit er een kindje op en ik loop er naast of met de longe, zal hij niets doen. Hij is van nature heel vriendelijk. Maar het is alsnog een enorm karakterpaard en hij heeft echt iemand nodig die leiderschap uitstraalt (en wees eerlijk, de meeste kinderen hebben dat nog niet in zich), anders neemt zijn 'eigen initiatief' toch echt heel snel de overhand.

De moeder van mijn paard is door een verkeerde manier van inrijden (en opvoeden door een te jonge tiener EN daarna zelfs nog een manege met zogenaamd 'kundige' volwassen, die dachten het probleem wel even op te lossen door er nog meer hulpteugels en heftigere bitten in te hangen ) helaas op 5-jarige leeftijd op de slacht geeindigd. Al hoewel ik overtuigd ben (ondanks dat ik haar niet gekend heb) dat ze vooral verkeerd begrepen is en dat er echt nog wel wat aan te doen geweest is. Ik vermoed zomaar dat die van mij haar karakter aardig geerfd heeft.
Hij is nu 5 en echt niet onhandelbaar, verre van zelfs, maar het is er wel eentje met een flinke kop er op.

PS: Overigens ben ik het geheel eens met je onderschrift.