Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Pluizebolpum schreef:Hihihi, als verliefde tieners...Zo ken ik er ook nog eentje. Mijn bijrijdhaf had de hots voor een Arabische schone. In de verte, als hij haar zag, deed hij heel stoer net alsof ie een echte hengst was (niemand heeft hem ooit verteld dat hij geruint is), maar kwam ze dichterbij dan werd hij helemaal verlegen; voetjes zo schuin, koppie wegdraaien en dan weer stiekum kijken en dan 'OMG ZE KIJKT!!!' heel snel weer wegdraaien. Net tieners idd, Wieb dan. De Arabische dame in kwestie vond hem maar een l*lletje rozewater, geloof ik, en ging vreemd met een andere ruin...
Enfin, of het écht verliefdheid is, tja, wie zal het zeggen, maar het leek er vanuit menselijk oogpunt wel heel erg op.
Eén van de merries die ik tegenwoordig verzorg heeft wel een heel duidelijke voorkeur. De heer in kwestie moet wel van goede huize komen (lees Quarter Horse, Engelse of Arabische Volbloed), fijn gebouwd zijn en vooral géén vlekken hebben. Dat ene schattige nieuwsgierige Tinkerhengstje was 't niet helemaal en bij die ene Tuigpaardhengst (overigens wel een plaatje om te zien), schoof ze bijna weer de trailer in. Het is dat ze haar, eh 'date', in het oog kreeg; een reddun Quarter, anders was ze echt de trailer weer in gelopen...Liefde? Nee, niet bij haar denk ik, wel voorkeur en 'needs', wat een heerlijke arrogante slettebak toch...



kaatje77 schreef:Jazeker kan een paard verliefd worden.
Ik moest ooit eens stage lopen en dacht: dan neem ik Lady mee, ze was net zadelmak, dus kon ik haar mooi rustig doortrainen.
Ze stond naast een ruin en vanaf dat moment ging er eigenlijk van alles mis.
Ruin werd uit de stal gehaald, Lady sprong over de deur.
Lady werd uit de stal gehaald, ruin sprong over de deur.
Pfff, dat heeft heel wat voeten in aarde gehad....
Ze heeft er 2 maand gestaan en waren onafscheidelijk, daarom was het afscheid ook hartverscheurend.
Als ik daarna langs een fjord reed werd ze helemaal gestoord, ze dacht dat het die ruin was.
Ik had het ook nog nooit meegemaakt, maar nu 11 jaar later is ze nog van de kaart als er een fjord langs de weide komt.....
polly2 schreef:Dit zijn pure menselijke gedachten.
Bij paarden gaan dat soort dingen op instinct.
Maar voorkeur hebben ze wel. Het is wetenschappelijk onderzocht in kuddes paarden die in Engeland in de natuurgebieden lopen.
Daaruit blijkt dat een hengst voorkeur heeft voor merries die dezelfde kleur hebben als zijn moeder had.
De verklaring daarvoor is dat de hengst vanaf zijn geboorte daarop georiënteerd is geweest, dat was de veilige haven.
Dus dat is dan ook hetgeen waar hij naar toe trekt als hij gaat dekken.
Ik heb dit eens gelezen in een Engels wetenschappelijk tijdschrift over diergedrag.

is in the air! tuurlijk zullen niet alle paarden dit gedrag vertonen, maar als de liefde er vanaf straalt waarom zou je het neit willen geloven?
Ik vond het wel grappig wat Polly schreef: Citaat:Dit zijn pure menselijke gedachten.
Bij paarden gaan dat soort dingen op instinct.
Maar voorkeur hebben ze wel. Het is wetenschappelijk onderzocht in kuddes paarden die in Engeland in de natuurgebieden lopen.
Daaruit blijkt dat een hengst voorkeur heeft voor merries die dezelfde kleur hebben als zijn moeder had.
De verklaring daarvoor is dat de hengst vanaf zijn geboorte daarop georiënteerd is geweest, dat was de veilige haven.
Dus dat is dan ook hetgeen waar hij naar toe trekt als hij gaat dekken.
Ik heb dit eens gelezen in een Engels wetenschappelijk tijdschrift over diergedrag.
In dat opzicht zou je best kunnen zeggen dat paarden ook verliefd kunnen zijn, als in: alleen maar bij die ander in de buurt willen zijn en het liefst erbovenop springen, haha! Mijn merrie is iig verliefd op mijn ruin, en gaat fel in de verdediging als een andere merrie avances maakt. En mijn ruin laat het zich allemaal lekker aanleunen, en draaft nog eens een extra stoer rondje door de wei, heel grappig... 