merrieveulen schreef:ach, als ik zie dat mijn paard iets eng vindt, een brugje ofzo, dan stijg ik af, leid hem eroverheen (een paard heeft meer steun aan de leidende figuur om te volgen als hij letterlijk kan volgen), en op die manier kan hij zien, en leren, dat het meevalt. de keer erop gaat hij er dan zonder een enkel probleem overheen.
een paard vindt het nou eenmaal over het algemeen makkelijker om te volgen als de begeleider/ ruiter voorop loopt, dus waarom zou je het hem moeilijk maken. zoals Inge Teblick al schrijft: zet hem op voor succes!
zo weet het paard dat hij zal slagen, en beloond zal worden. schijnbaar moeilijke dingen worden dan ineens een heel stuk makkelijker. misschien is dat ook wel de reden dat mijn paarden niet in verzet komen, dat ze graag met me meegaan om iets te doen, en dat ik ze niet hoef te dwingen tot bepaalde handelingen, én dat ze nooit een reden geven om te slaan.
Als ik haar verhaal zo lees (zie brandende vraag) dan was het dier helemaal niet bang voor iets. Dit is een fout die veel ruiters maken. Het is begrijpelijk, maar meestal is een paard helemaal niet zo snel bang, maar test gewoon de ruiter...