Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
liljebo schreef:Ik ga hierin mee.
Ik heb momenteel een shet staan met aangeboren afwijkingen aan de gewrichten, zoals onlangs uit foto's is gebleken. Dat is er aan het eind van een heftige winter uit gekomen. Paardje liep stokkreupel. Na ontstekingsremmer/pijnstiller ging het even beter, nu zijn we weer terug bij af.
Pony is te dik en dat kan overbelasting van de slechte gewrichten veroorzaken en daardoor de pijnlijke irritatie (volgens de da kunnen de gewrichten rustig en daardoor pijnloos worden... maar dat is niet zeker)
Dus nu staat pony op streng dieet en lichte pijnstillers zodat hij blijft bewegen omdat het afvallen anders zo moelijk is. Mocht minder gewicht beter lopen betekenen, dan mag ie nog blijven rondsjokken.
Merk ik over een paar weken geen verbetering, dan is het einde verhaal.
Geen eindeloze pijnstillers en poedertjes. Als gewichtsverlies niet voldoende is houdt het op. Hoe erg ik het ook vind, want het is echt mijn knuffelpony.
Ik vind eerlijk gezegd dat sommige mensen wel heel erg lang aanmodderen met zieke en gebrekkige dieren.
Weer het andere uiterste van afdanken.
Paarden met allerlei ziektes die gewoon niet meer kunnen, veel medicatie nodig hebben en er een groot deel van de tijd niet goed aan toe zijn... daarbij vraag ik mij dan af of de grens niet te ver wordt verschoven.
Ik weet goed hoe moeilijk het is om de knoop door te hakken, maar ik ben onlangs door omstandigheden veel op een afdeling gekomen met ernstig zieke mensen die nooit meer goed worden. Ik vraag mij af in hoeverre ik zelf door een dergelijke hel zou willen gaan.
En of het dan eerlijk is om je dier dat aan te doen.
kynshiri schreef:persoonlijk is de regel hier ook dat ik waarschijnlijk heel weinig operaties zou laten uitvoeren op mijn paarden en ook permanente pijnstillers en dergelijke doe ik niet.
ik heb eigenlijk enkel slechte voorbeelden gezien van paarden die operaties achter de rug hadden. lange revalidaties en dan nog een paard met mankementen overhouden bijvoorbeeld.
lijkt misschien tegenstrijdig voor sommigen, maar ik zorg voor ze zo lang ze gezond zijn en wanneer dat niet meer het geval is, kies ik voor de korte pijn.
ik weet niet in hoeverre het daarom misschien ook is dat sommige mensen zo opkijken tegen een oud paardje. misschien is men wel veel te veel gewoon om het leven te rekken met allerlei middeltjes waardoor je inderdaad heel lang met een oud beestje zit dat allerlei speciale zorgen nodig heeft en dat vrij veel geld kost voor 'niets'.
ik weet het niet he, tis maar een bedenking...
semenamy schreef:Nou ik niet hoor. Heb 2 keer een operatie laten uitvoeren..overigens bij 2 paarden. Eenmaal een gebroken griffelbeentje laten verwijderen en de ander had tegen de wand van de stal geslagen met een wondje dat naar binnen was gegaan waar het een en ander aan extra weefsel moest weg gehaald worden. Absoluut geen klachten aan overgehouden, zijn beide bij de watermolen geopereerd.Zou het zo weer doen!
Haar dochter heb ik ook nog en dat is ondertussen meer een gezinslid gezien we zoveel hebben meegemaakt, we hebben lol met elkaar en kan leuk met haar buitenrijden enzo maar de sport die ik écht leuk vind daar is zij niet voor geschikt. Jammer, maar toch gaat ze niet weg. Ach een beetje trainen en technieken kan wel en daarbij is er uit haar nog veel meer te halen, maar dat is een ander verhaal.Indra schreef:Ach ik was toendertijd zo'n stomkop die zomaar een pony kocht. Keuren? Wat is dat? Oftewel, ik kocht een afgedankte pony. Is een hele dure les geweest. In aanschaf en onderhoud.
gaellehtc schreef:Indra schreef:Ach ik was toendertijd zo'n stomkop die zomaar een pony kocht. Keuren? Wat is dat? Oftewel, ik kocht een afgedankte pony. Is een hele dure les geweest. In aanschaf en onderhoud.
Hield je daar Miepie aan over?
Maar goed ze is nu 9 en uiteindelijk wel goedgekomen, maar niet zomaar. kynshiri schreef:je hebt 8 dagen om de pony terug te brengen en van de koop af te zien en er zijn bepaalde gebreken die als verborgen gebrek gelden en dus verplicht gemeld moeten worden bij verkoop. zoniet dan kan je de koop ongedaan maken.
ik vrees wel dat ze tegen zulke gebreken kunnen inbrengen dat het paard gekeurd had kunnen worden bij aankoop (en dat is inderdaad zo...)
liljebo schreef:De mensen die nu reageren hebben het beste met hun paard voor. Dat heb ik ook. Als ik een paard koop, koop ik het paard voor het leven. Net als een hond of kat (we hebben 3 honden en 1 kat)
Als het paard iets mankeert... jammer dan. Paardje blijft. Heb helaas al een aardige portie pech achter de kiezen, maar nooit erover gepeinsd om zo'n paard te koop te zetten.
Maar goed.... laten we ff eerlijk zijn.
Wij vormen hier dan een kleine selectie van de overgrote buitenwereld.
Want ook hier in zweden is het overgrote merendeel van de paarden die te koop staat 18/19 of ouder of hebben een oude blessure of andere mankementen.
En al die baasjes zoeken een goed tehuis want ze hebben het zo goed voor met hun paard...
Juist...
Op het zweedse forum staan mensen die wel eens op dergelijke advertenties reageren en vragen of ze nu echt serieus geloven dat een oudje/paard met blessure goed terecht komt?
Het is hier (en ongetwijfeld ook in nederland) algemeen bekend dat dergelijke paarden in de malafide handel of op transport naar de salamifabrieken in italie terecht komen.
Handelaars die oudjes en krakwagens voor dat doel op kopen kunnen geweldig goed l*ll*n en nemen soms zelfs het hele gezin mee en beloven gouden bergen voor het paard.
Iedereen weet dat best. Maar ja... het is zo lekker makkelijk als je jezelf wijs maakt dat je een goed thuis zoekt voor je oudje/krakpaardje, zodat je zonder gewetensbezwaar een leuke nieuwe kunt kopen. Kortom... mensen weten het wel, maar willen het niet weten.
En zo komt een trouwgediende na tig jaar goed werk op zo'n verschrikkelijk transport naar Italië terecht of wordt het paard met kapotte rug aan onwetende mensen verkocht die ermee gaan springen (nogal eens gezien, helaas)
En tja... als dat paard dan zuur wordt van de pijn, verkopen ze hem toch lekker door aan de volgende die hem wel ff onder handen zal nemen...
En zo ontstaan dus de wisselbokalen. Omdat eigenaars geen eigen verantwoordelijkheid nemen. Omdat ze hun handen in onschuld willen wassen en gewoon een nieuwe willen kopen.
De kroon wordt hier gespannen door de dravers. Je koopt ze hier voor twee tot driehonderd euro. Soms kun je ze gratis afhalen.
Een overschot. Drafsport is erg populair dus wordt erop los gefokt om veel keuze te hebben om uit te selecteren.
paardjes die niet voldoen gaan richting slacht of de verkoop in.
Datzelfde geldt voor de paarden die de drafschoenen aan de haak hebben gehangen.
Ze worden voor een klein bedrag verkocht(Vanwege het overschot) en komen veelal terecht bij mensen die geen flauw benul hebben van het omscholen van draver tot rijpaard.
Hup, zadel erop en rijden.
Gevolg... een groot deel van de rijdravers hier heeft kissing spines. Je ziet ze lopen met neus in de lucht, weggedrukte rug etc. Zo'n exemplaar heb ik hier ook gehad. Ze was naar de knoppen gereden.
Op zoektocht naar een nieuw paard ben ik me rot geschrokken van de vele paarden die aangeboden worden met mankementen (allemaal niet ernstig als je zo stom bent de verkoper te geloven) en de dravers, warm en koudbloeden, die duidelijk ernstige rugproblemen hadden en met neus in de lucht liepen, dikke onderhals, rug weggedrukt, zich verbijtend van de pijn.
Omdat paarden op een bepaald moment dan toch protesteren, worden ze lekker doorverkocht.
Veel van dit soort paarden wisselt bijna jaarlijks van eigenaar.
Ik weet niet precies hoe het in de andere sporttakken eraan toe gaat. Ik geloof niet dat het zo extreem is als bij de dravers, maar ik ben er wel van overtuigd dat er heel wat paarden naar de knoppen worden gereden door mensen die denken dat ze iets weten, en vervolgend de verkoop in worden gegooid als wedstrijd of recreatiepaard, om dan een nieuwe te kopen die kan worden verklooid...'
En tja.. de oudjes... die verkopen we omdat we ze een goed pensioen gunnen als gezelschapspaard..
Waar komen die ook alweer terecht?
Juist ja...
Wegwerpmaatschappij???? En of!
Sorry voor de bittere klank. Heb de laatste maanden net teveel ellende gezien.
Brainless schreef:kynshiri schreef:je hebt 8 dagen om de pony terug te brengen en van de koop af te zien en er zijn bepaalde gebreken die als verborgen gebrek gelden en dus verplicht gemeld moeten worden bij verkoop. zoniet dan kan je de koop ongedaan maken.
ik vrees wel dat ze tegen zulke gebreken kunnen inbrengen dat het paard gekeurd had kunnen worden bij aankoop (en dat is inderdaad zo...)
???
Als je van een particulier koopt moet de koper altijd bewijzen dat er een koopvernietigend gebrek is (tenzij anders is overeengekomen).
Koop je van een echte paardenhandelaar, dan heb je 6 maanden "garantie" en dan moet de verkoper bewijzen dat "het gebrek" pas na koop is ontstaan.
Er staat nergens in de wet dat je 8 dagen bedenktijd hebt.
(dat geldt alleen voor internet aankopen).
