Een paard dat trapt vanuit schrik geeft geen serie waarschuwingssignalen, dan komt de trap uit het "niets". Dan kun je dus niet corrigeren voordat het gebeurt. Leuke theorie, praktijk is soms wat eigenwijs.
Een 5-jarige die niet onervaren is met bokje en baas-die-bekapt mag je van verwachten dat hij rekening houdt met de plaats waar de baas zich bevind. Reken maar dat een paard in een groep niet per ongeluk een hoger in rang paard zal raken, ze weten waar die is en zorgen dat hun schrikreactie een andere richting opgaat, want reken maar dat die ranghogere ook geen rekening houdt met die "schrik".
Juist omdat wij anders (minder stevig) gebouwd zijn is het noodzakelijk dat paarden zo snel en zo goed mogelijk leren dat mensen niet geraakt mogen worden, niet met opzet en ook niet "per ongeluk".
En voor degenen die zeggen dat je schrikreacties niet kunt beinvloeden: ja, dat kan wel. Als de schrikreactie van een paard te heftig is voor de omstandigheden (in NL hebben we over het algemeen geen plek voor vluchtgedrag en uit schrik tegen een muur slaan is ook heel ongezond voor een paard) zul je het paard moeten leren de schrikreactie anders in te vullen. Als je dat niet doet hou je een onaanvaardbaar risico op ongelukken. Rondom mensen mag er niet blind worden weggerend en ook niet blind om zich heen worden geslagen.
De schrikreactie die TS beschrijft klinkt trouwens als een "milde schrik" en dan mag je van het paard verwachten dat hij rekening houdt met de positie van TS (en hoger in rang staande paarden), doet hij dat niet, kan hij inderdaad een knal verwachten.
Enne Bently, als je zelf de hoeven bijhoudt is het handiger om dat vaker te doen, dan is het minder werk en dus ook minder zwaar. Wij vijlen ook geregeld de hoeven om ze in correcte vorm te houden. Ideaal gezien zou ik dat wekelijks moeten doen, maar in de praktijk loop ik ook vaak uit naar om de week.