mylittlejoy schreef:Flauw hoor....Ik heb vier keer inhoudelijk serieus gepost en deze vraag gesteld:Citaat:Geef eens een voorbeeld van een situatie waar een paard het gevraagde niet kan door instinct. Ik DENK (voordat dit het enige onderwerp van discussie wordt) namelijk dat iets wel tegen het instinct in kan gaan, maar dat een paard hier wel overheen kan stappen door middel van leiderschap.
Waar je in het geheel niet op reageert en nu heb ik een beetje lol en dan weet je weer niet hoe snel je in de slachtofferrol moet kruipen? Kom op meid, je bent nu spijkers op laag water aan het zoeken en meer bezig met het zoeken naar excuses om niet (inhoudelijk) te reageren dan daadwerkelijk iets te melden.
Slachtoffer rol? Waar is dit op gebaseerd?
Ik vind het niet nuttig om er moeite in te steken als er de gek mee wordt gestoken.
Overigens heb ik ook gezegd dat ik er later als in vanavond dieper op zou gaan.
Stef, en zo wordt het bij mij uitgelegd alsof ik nooit iets doe
Laatst heeft nog iemand op stal hem gelongeerd en dat ging prima (in tegenstelling tot de vorige
) maar die persoon heeft van zichzelf al een vrij dominantie uitdrukking (ga je als mens ook wel voor aan de kant als het nodig is
Maar het blijft wel altijd leerzaam om anderen met je eigen pony bezig te zien. 


), de ene probeert puur uit dominantie, kijken of bij mij ook lukt wat hij bij z'n weidegenootje kan doen .. De andere slaat uit angst. De eerste krijgt op voorhand al een snauw/mep/wat ik op dat moment nodig acht, de andere hoop ik dat ik nooit zover kom, want dan heb ik al tig signalen gemist .. Hij heeft me 1x geslaan, toen heb ik wel (uit automatische) een schreeuw gegeven, maar ik heb hem verder niet gedwongen om terug hetzelfde te doen. Toen ik later in z'n schuilstal kwam en hij gewoon 'zomaar' (was niet zomaar maar op dat moment leek het toch) weer gericht uithaalde gaf ik weer een schreeuw, waarna ik die momenten nooit meer meegemaakt heb.